Sailor Moon Usagi And Mamoru の小説・ストーリー

Reika's Point of view: I'm still crying while holding my baby bag. It's so dumi na! This bag is my favorite pa naman, he's making me gigil. I'm gigil na gigil sa kaniya. He's not here, after ko siyang sigawan he left without telling where he will go. So what's my pake ba? Bahala siya d'on.

sabi ni Zeus. “Mahal na mahal kita rin, Mr. Montenegro,” sabi ko. “Mahal ko kayo, Mama at Papa!” sigaw ni Luna, gumigising mula sa kanyang tulog. At doon, sa tabi ng dagat na nagsimula ng lahat, natagpuan namin ang aming tunay na wakas – isang wakas na nagsisimula sa bawat araw na magkasama kami.

🌩️ Ang Pag-atake ni Amu Hindi pa siya tapos magsalita nang biglang magsalita si Amu sa labas ng isang kakaibang salita. Sa sandaling iyon— umuga ang buong estatwa at tumigil ang paglusong nito. Nagbago ang ekspresyon ng maliit na tao. Bumuo siya ng hand seal at sumuka ng lila na usok. Paglabas ng usok, pumasok ito sa estatwa. Nagliwanag ang mga mata ng estatwa ng lilang liwanag, at nagpatuloy ang paglusong nito.

singit naman ni Moana habang kumikinang ang mga mata sa pananabik. Sabay na lumingon sina Maui at Matias sa kanilang bunsong kapatid, matalim ang kanilang mga tingin. "Napakabastos namang magtanong agad kung gwapo ang isang tao sa unang chat," sermon ni Maui. Matapos mag-isip ay mabilis na nag-type ng isang pangungusap ang panganay at agad iyong isinent. Salted fish who doesn't like cake: Sobrang yaman mo ba?

Parang mga Sailor Moon kami in black version. Matapos kong gawin ang natitirang pag-aayos ko sa sarili ko, kumain kami nina Mendel, Souzi at Cali sa cafeteria ng breakfast bago kami maghiwa-hiwalay. Papasok na kami sa mga first subject class namin.

napangiwi si Saphire doon. “Ano baby ka den?” kunot noong tanong niya sa susunod na nagpailing sa maid. “Ah hindi po, ako ho si Damu Lag, ito po Soni Yo, Nob Eta, Dori Moon, Silor Moon, Sulo Moon, Pande Lee Moon at si Moonta Ngah.” hagikhik nito. “Ang batok ko,” d***g ni Saphire. Pakiramdam niya ay tataas ang presyon niya sa mga kausap.

sindak ko sa kanila. "Yes, boss." Sabay pa talaga ang dalawang kugtong. Tumabi sa akin si Solar at niyakap ako. Lumapit naman si Moonah at niyakap si Solar. "Yah! Umalis ka!" singhal ng isa na allergy palagi kay Moonah. Sila ang human version ng moon at sun. Natural talaga sa kanila ang magkulitan at ako palagi ang nagsa-suffer sa ka-hyper-an nila. Hindi sila masyadong makalapit kay Yejin lalo na kapag pagod ito dahil siguradong matatadyakan o mababatukan lang sila ng isa.

Blue habang pinagmamasdan ang kambal. " It happened again"panimula ni Dr. Daisy. " Yeah habang tumatagal mas lalo akong nag aalala" Mr. Blue uttered while trembling. " Don't worry I know you can protect them " sabi ni Dr. Daisy bago hawakan ang kamay niya. " They are both connected If Sun is on trouble it will directly affect to Moon. Habang tumatagal mas lalong lumalakas ang connection sa pagitan nilang dalawa. Do I need to separate them para wala sa kanila ang napahamak?"

Sa isang kisap-mata, isang malabong imahe na lamang ang natitira, kasabay ng mga tili at hiyawan ng mga manood. Kinuha ni Russel ang teleskopyo at sumulip ng saglit, saka isiniksik iyon sa kamay ni Mauren. "Ate Mauren, bilis! Tignan mo, ang diyosa ko, ang tapang at ang tibay ng pagmamaneho, ang galing! Bilis!" masiglang wika niya. Tinanggap iyon ni Mauren at hinanap si Monica. Maya-maya pa, naglakas-loob ang babae at gamit ang kanyang katumpakan, naunahan niya ang iba sa matinding kurba.