Chapter 1

Chapter 1

Mistulang naging pinakamadilim na kabanata ng buhay ni Bella ang araw na ito. 

Sino ba naman ang mag-aakalang mapagkakamalan siyang bayarang babae at makakaladkad pa sa presinto?

"Beatriz Elena Evangelista?" tanong ng pulis habang sinusuri ang kanyang ID.

"Ahm, opo... ako nga po," dahan-dahang sagot ni Bella.

"Ang bata-bata mo pa, neng. Bakit hindi ka maghanap ng disenteng trabaho kaysa ibenta mo 'yang katawan mo? Halika na sa interrogation room at nang makagawa na tayo ng statement!"

Nagmamadaling pinulot ni Bella ang kanyang sapatos mula sa sahig. Bali na ang takong nito kaya hirap siyang tumayo para magpaliwanag.

"Officer, nagkakamali po kayo. Hindi po ganoon ang trabaho ko sa bar," giit ni Bella.

"O, eh paano mo ipapaliwanag 'tong isang libong piso na nakuha sa'yo?"

"Bigay po 'yan ng customer, pero hindi po 'yan bayad para sa…” hindi niya maituloy ang sasabihin at napalunok na lamang.

“May patunay po ako!" mabilis na isinabit ni Bella ang sirang sapatos sa kanyang payat na pulso para halungkatin ang phone sa loob ng bag. 

Sa sobrang taranta, may kung anong bagay ang nalaglag mula rito. Mabilis siyang yumuko para kunin iyon, pero naunahan siya ng pulis.

Isang kahon ng condom ang hawak na ngayon ng opisyal. 

Sumeryoso ang mukha nito at lalong humigpit ang tingin sa kanya.

"Ang disenteng babae, hindi nagdadala ng ganito sa bag, 'di ba? Aminin mo na ang kasalanan mo! Tara na!"

Habang sapilitan siyang inilalabas sa detention area, akmang magsasalita na sana si Bella para ibunyag ang totoong pagkatao niya nang biglang bumukas ang pinto ng reception room.

"Mr. Singson, magandang gabi!" bati ng pulis na biglang nagbago ang tono at naging magalang.

Parang binuhusan ng malamig na tubig si Bella nang marinig ang pamilyar na apelyidong iyon. Halos mapatid ang hininga niya nang mag-angat siya ng tingin.

Isang lalaki ang nakatayo roon, suot ang isang bespoke cashmere suit na kulay itim. Swak na swak sa matangkad nitong pangangatawan ang bawat tahi ng mamahaling tela. Wala na ang dating dilim sa kanyang mukha dahil pinalitan na ito ng aura ng isang makapangyarihan at seryosong lider.

Nang magtagpo ang kanilang mga mata, agad na namutla si Bella. Hindi niya alam ang gagawin. Basang-basa na ng pawis ang palad niya sa higpit ng hawak sa kanyang bag.

Anim na taon na ang nakalipas.

Maraming beses niyang inisip kung paano sila muling magkikita ni Jaxon, pero hinding-hindi niya pinangarap na mangyayari ito sa ganitong kalunos-lunos na sitwasyon!

Ngunit mabilis ding nag-iwas ng tingin si Jaxon. Hindi siya nito namukhaan.

Siya na si Bella ngayon, hindi na ang Elena anim na taon na ang nakakaraan. Wala na ang 160-pound na babaeng bingit-pipi at mataba. Ang kaharap nito ngayon ay isang 5’7 na babae, payat, at marunong magsalita.

Laking pasasalamat niya na hindi siya nito nakilala. 

Paano nga naman siya makikilala nito sa suot niyang sexy outfit, makapal na make-up, fishnet stockings, at mga pekeng tattoo sa braso? 

Mukha siyang hamak na babaeng galing sa nightclub.

Kahit kampante siyang hindi siya nito namukhaan, pilit pa ring nagtago si Bella sa likod ng pulis. Kitang-kita at rinig na rinig niya ang pag-uusap ng dalawa.

"Sir Jaxon, nandito po ba kayo para sunduin si Sir Mateo?" tanong ng pulis.

"Hm," tipid na sagot ni Jaxon.

"Nasa loob pa po at nagbibigay ng statement, lalabas din 'yun agad. Maari po kayong maghintay sandali."

"Sige."

Pagkatapos ng maikling usapan, muling hinila ng pulis si Bella para maglakad palayo.

Hindi nangahas na mag-angat ng tingin si Bella. Maingat siyang sumunod sa pulis, halos hindi humihinga.

Nang dumaan siya sa gilid ni Jaxon, biglang nanikip ang dibdib niya. Amoy na amoy niya ang pamilyar na bango nito. Instinctive siyang napasandal sa pader para bigyan ito ng malawak na espasyo habang nakayuko nang husto.

Akala niya ay tuluyan na siyang makakalampas, ngunit bago pa man siya makapasok sa interrogation room ay narinig niya ang baritono at malamig na boses ni Jaxon sa kanyang likuran.

"Anong... anong atraso niya?" tanong ni Jaxon.

Halos lumaktaw ang tibok ng puso ni Bella sa kaba. Imposibleng nakilala siya nito. 

Sa alaala ni Jaxon, ang babaeng nakilala nito ay bingit-pipi at may kalakihan ang pangangatawan. Malayo sa hitsura niya ngayon.

"Isa siyang kalapating mababa ang lipad na naligaw ng landas, Sir," sagot ng pulis sabay pakita sa kahon ng condom na hawak nito.

Umakyat ang dugo sa mukha ni Bella dahil sa matinding hiya. Lalo na nang maramdaman niyang nakatitig sa kanya si Jaxon. 

Gusto na niyang magpalamon sa lupa sa sobrang pagkapahiya!

"May kinalaman ba siya sa kaso ni Mateo?" muling tanong ni Jaxon.

"Opo, Sir," mabilis na sagot ng pulis.

"Anong eksaktong nangyari?" Kunotnoong tanong nito.

"Nakakuha po kami ng anonymous tip na may illegal na transaksyon sa bar ni Sir Mateo. Pagdating namin doon, itong babaeng ito ang nakuhang tumatanggap ng pera, kaya binitbit namin lahat ng nandoon sa private room," paliwanag ng opisyal. "Kasama rin po doon si Sir Mateo."

Eksaktong pagkatapos magsalita ng pulis ay bumukas ang pinto ng interrogation room sa kabilang panig. 

Isang lalaking nasa bente anyos ang lumabas. May hitsura ito, medyo pilyo ang dating, at agaw-pansin ang kulay-abo niyang buhok. Mula ulo hanggang paa ay puro branded ang suot nito, bakas ang pagiging suwail at mayaman.

"Brother-in-law!" tawag ng lalaki habang mabilis na lumalapit kay Jaxon.

Natigilan si Bella. 

Brother-in-law? 

Ibig sabihin, ang may-ari ng bar na pinasukan niya ay bayaw ni Jaxon? 

Ibig sabihin din ba nito ay... may asawa na si Jaxon?

Para siyang nabingi sa sariling isipan. 

Agad siyang tumalikod at sumiksik sa sulok, pilit na nagpapakaliit para hindi mapansin.

"Brother-in-law, ang malas ko talaga! Ilang araw pa lang bukas ang bar ko, na-report na agad!" reklamo ni Mateo. "Kapag nalaman ko lang kung sinong demonyong babae ang gumawa noon, talagang..."

Hindi natapos ni Mateo ang sasabihin dahil nakita niya ang pamilyar na pigura ni Bella na nakasiksik sa gilid. 

Mabilis itong lumapit at marahas na hinablot ang pulso niya para patayuin.

"Ikaw na babae ka, nandito ka lang pala! Ikaw ang nag-report sa bar ko, 'no? Gusto mo na bang mamatay?!" sigaw ni Mateo.

Napadaing sa sakit si Bella. Kung alam lang sana niya na bayaw ni Jaxon ang may-ari ng bar, hinding-hindi siya lalapit doon.

Akmang aawatin sila ng pulis pero naunahan sila ni Jaxon.

"Mateo, tumigil ka na. Huwag kang maggagawa ng gulo rito," malamig na utos ni Jaxon.

"Brother-in-law, hindi ako nagsusugal at lalong hindi ako nagpapa-prostitute! Pero itong babaeng 'to, sinadya niyang i-report ang bar ko!" gigil na sumbong ni Mateo.

Hindi sumagot si Jaxon. 

Sa halip, tinignan niya lang ang bayaw nang matalim at walang emosyon. Isang tingin lang na tila nagpabagsak sa tapang ni Mateo.

Nanginig ito sa takot at agad na binitawan ang braso ni Bella.

Nang dumapo ang tingin ni Jaxon sa mapulang bakas ng mga daliri sa maputing braso ni Bella, natigilan ito sandali bago hinarap ang pulis.

"Ngayong nahanap na ninyo ang taong nag-report sa bar, ituloy na natin ang normal na legal procedures," malamig na utos ni Jaxon.

"Sir Jaxon, kailangan ko lang pong i-verify ang sitwasyon. Maaari po ba kayong maghintay sa reception room sandali?" tanong ng pulis.

"Sure," tipid na tugon ni Jaxon bago sila lumabas ni Mateo.

Nang maiwan na lang ang pulis at si Bella, seryoso siyang tinitigan ng opisyal.

"Miss, totoo ba? Ikaw ba talaga ang tumawag at nag-report?"

"Opo..." mahinang sagot ni Bella.

"Humihingi ako ng paumanhin sa maling pag-aresto sa'yo kanina, pero ang paggawa ng false report ay labag sa batas. Sayang ang resources ng pulisya, naiintindihan mo ba?"

Hindi nakasagot si Bella. May malalim na dahilan kung bakit niya ginawa iyon, pero hindi niya inaasahang mauuwi ito sa ganitong gulo lalo na ang muling makaharap si Jaxon.

Akmang magsasalita na sana siya para magpakilala nang pigilan siya ng pulis.

"Naku, neng. Si Jaxon Singson iyon at mahal na mahal niyan ang asawa niya. Ngayong nabangga mo ang bayaw niya, malaking problema 'yan. Maghintay ka lang muna dito sa labas, susubukan kong pumasok sa loob para makiusap na aregluhin na lang ito," wika ng pulis bago pumasok sa silid.

Parang sinaksak ang puso ni Bella sa narinig. 

Mahal na mahal ang asawa?

Bahagyang gumiwang ang kanyang katawan kaya dahan-dahan siyang naupo sa sahig at napatulala. 

Jaxon... siguro na siyang may asawa na ito. 

Anim na taon na ang lumipas at bente-nuwebe na ang lalaki. 

Wala na ang batang madilim ang tingin sa mundo.  As the heir to Singson Heritage Estates, he wasn't just a businessman—he was basically the king of Legazpi, Albay.

Ang pangalan niya ay simbolo na ng kapangyarihan at yaman.

Sa Albay, dalawa lang ang hindi pwedeng tatalikuran. Ang bulkang Mayon at ang mga Singson. 

Look at the horizon, and you’ll see the perfect cone of Mayon. Look at the skyline, and you’ll see the logos of Singson Heritage Estates. 

Sila ang may-ari ng lupa, sila ang nagpapa-andar ng kuryente, at sila ang nagpapatakbo ng mga barko sa dagat. 

People say they own the view, but the truth is much scarier. They own the life we live, and we're all just tenants in their world.

Napatingin si Bella sa sarili niyang suot na isang hamak na damit na hindi man lang lumampas sa isandaang piso ang halaga. Napangiti na lang siya nang mapait.

Tumayo siya at napalingon sa LED screen sa loob ng lounge. Isang interview ang kasalukuyang ipinapalabas doon.

"Clara Dominique Rosales, bilang isa sa pinakabatang top piano artists sa loob at labas ng bansa, lagi kang aktibo sa charity. Pero ang love life mo ang talagang inaabangan ng lahat. May mga usap-usapan na lihim na kayong ikinasal ng childhood sweetheart mong si Jaxon Singson. Ano ang masasabi mo rito?" tanong ng reporter.

Nasa backstage si Clara, suot ang isang ultra-luxurious vintage gown. Namula ang kanyang mga pisngi habang nakaharap sa mga camera.

"Pasensya na, sana mag-focus tayo sa charity tour na ito. Tungkol naman sa relationship ko... masaya ako ngayon, but I can't reveal too much," sagot ni Clara na may kasamang matamis na ngiti.

Hindi man siya diretsahang umamin, ang hindi niya pagtanggi ay sapat na para magkagulo ang mga reporter sa tuwa. 

Nakita ni Bella ang marahang paghaplos ni Clara sa kanyang buhok, sapat lang para makita ng lahat ang singsing sa kanyang daliri. Ang pigeon blood ruby na singsing lamang ay nagkakahalaga ng mahigit isang milyon. 

These are the belongings of Jaxon's mother.