Novelas y relatos de Saint Jacinta And Francisco

"Hindi ko pa napapalitan. 'Akala ko ba'y sa isang buwan pa balak umuwi sa Pilipinas Sina Papa at Tiya Bea?" "Aagahan na raw po nila. Tutal fiesta naman daw po sa Santo Cristo sa makalawa. Isa pa, gusto rin po daw nilang makilala ang asawa ni Mr. Vibce, sir." lyon mismo ang dahilan. Matagal nang ipinahayag ni Franco at Beatriz ang plano na umuwi sa Alta Tierra at doon na mamirmihan. Natitiyak niyang dahil sa magasawang Leandro at Vince ang sanhi ng mas maagang pag-uwi ng mga magulang. His parents had really never got the chance to talk to Leandro.

Lagi kasi itong busy. Strikto. Malalim ang kaligayahan. Ayaw ng Abuelo ng maingay. Ayaw ng Abuelo ng magulo. Ayaw ng Abuelo ng may umiiyak. Ayaw ng Abuelo ang tumatakbo sa loob ng bahay. Hindi pwedeng haharap sila na marurusing, kailangan laging malinis at mabango. Kailangan alas-otso palang tulog na. Hindi pwedeng nakasando kapag haharap sa hapag, kahit nasa bahay lang ay kailangan laging parang magsisimba. Siete años palang si Santiago kabisado na nilang apat ang buong Novena to the Divine Mercy. English, Filipino, at Spanish version. Kapag naisipan nitong magpa-recite at bigla kang mabulunan ay makukulong ka sa kwarto ng isang buong araw. Pinapaluhod sila nito sa asin nang nakadipa kapag

Nakapalibot sa sahig ang maraming lampara. "Padre, sinong santo to? Bakit nakahiwalay siya sa mga santo natin sa simbahan?" Lumapit si Mauricio dito. "Siya si San Serberus. Ang bago mong babantayan," taimtim na wika ni Padre Jose Epifañia. Nagsalubong ang kilay ni Padre Mauricio. Naguguluhan sa tinuran ng kausap. Lumapit sa kanya si Padre Jose Epifañia. "Marami ka pang dapat malaman tungkol sa misteryo ng langit at lupa at ng mundong nasa pagitan ng mga ito..."

Hindi na rin nakapagtataka na ngayon ay hinahalikan na ng lalaki ang aking pinakamamahal na pari at ngayon ay sakop na niya ang labi nito. Natigil ako sa aking nakitang iyon ngunit napukaw ako nang magsalita si Sir Macaraeg. "Bata, magpokus ka sa ginagawa mo. Hayaan mo lang silang magsawa. Matagal rin kasing hindi nila nakita si Santiago at tiyak akong gutom ang mga iyan sa kanya." "Sir, kilala po ba nila si Padre?" "Lahat ng iyan ay kinasabayan niya sa kumbento at ang marami riyan, lalo na iyong mga bata ay dati niyang sakristan," sagot ni Sir Macaraeg.

Sa likuran naman, kasama nina Jia at Jeyzel ang mga magsasaka at karaniwang mamamayan. Tumunog ang kampanilya at pumasok ang kura paroko, si Padre Francisco, isang paring Kastila na kilala sa baryo bilang mahigpit na pari. Suot niya ang kanyang puting kapa at gintong kasulya, at sa kanyang kamay ay hawak ang krusipihong pilak. Sumunod sa kanya ang dalawang sakristan na may dalang kandila. Tahimik ang lahat. “Dominus vobiscum,” malumanay na wika ni Padre Francisco, sabay tanda ng krus.