Say The Name Seventeen 소설 & 이야기

“Natatandaan mo pa ba Jeff, noong malapit na akong umuwi sabi ko sayo?” “Yeah. At laging di nangyayari.” “At isang araw bago ako umuwi, papunta ka sa trabaho mo ng makuha si Seven.” “Walang puso ang gumawa noon. Para iwan lang siya sa harapan ng gate natin. Kamuntik ko nang masagasaan ang pinaglalagyan niya. Buti na lang talaga nagdalawang isip ako gawin yun. And it's dated, Seventh day of the month, seven, zero seven, AM. Kaya nga pinangalanan ko siyang Seven.”

Kaya naman batid na ng mga ito ang pangalan at itsura ni Baby Seven. "Pero, bakla, nag-iintriga lang ako, bakit pala Seven ang ipinangalan mo sa baby mo?" tanong ni Julianna habang patuloy ito sa pagre-refill ng ice isang storage box. "Teka, pang-ilang paliwanag ko na ba 'to?" pabirong tanong pa niya sa mga ito. "Sa totoo lang kasi ay madalas din itanong 'yan sa akin, e. Bakit nga ba Seven? Kasi, may dalang swerte sa akin ang numerong seven. At saka 'di ba, mayroong pitong araw sa loob ng isang linggo at pangpito ro'n ay Linggo? Ibig sabihin, maituturing na araw ng Linggo si Seven, kung saan ay madalas na pahinga ng mga tao. Dahil si Seven ang nagsisilbing pahinga ko sa nakakapagod na mundo.

Halos magkasabay naman na bati ng dalawa kay Seven. Ngumiti naman si Seven sa dalawang bata. "My name is Seven," pagpapakilala nito sa sarili. "Seven po?" balik tanong naman ni Alodia. "As in number po?" Tumawa naman si Seven. "Yes. As in number," wika naman nito. "Anong pangalan niyo?" tanong naman nito sa kambal. "My name is Alodia po and he is Kuya Asher. We're twins po," sagot nito.