Say The Name Seventeen Novels & Stories

' gusto kong sumigaw sa tuwa pero baka makita ako ng bata at tanungin ako kung bakit nagsisigaw ako. "Mimi, why are you happy?" napalingon ako kay Levin. "Eh kasi nandito na yung kpop group na seventeen kaya lang wala naman akong time pumunta at mahal yung tickets" palusot ko. Tumango na lang ito. "Okay na" inoff ko na yung laptop at binaling ko na lang ang paningin ko sa panonood ng cartoons. 'Soon baby malalaman mo rin kung bakit ako masaya ngayon'

Mabilis akong ngumiti nang makita ang cute nitong mukha. "Seven."

simangot naman ni Zamia. "Alright," nangingiti ko naman na sabi. "It's se-ve-ni-ty club ta-gay-tay," dahan-dahan ko pang pag-pronounce. "Ahhh, we got it. Sevenity club tagagay... tagaygay?" napatigil sila sa pagbigkas. "Maley.. it's tagaytay. I'm correct right, Tito, Mommy?" maarte pa na bigkas ng anak kong si Zamia. Nagningning pa ang mga matang tumingin sa akin. Nakangiti naman akong tumango.

I smiled back at binuksan ang door ng sasakyan para makapasok siya. "Hi, July! Kanina ka pa?" she said, at hindi pa rin nawawala ang ngiti sa matatamis na labi niya. I frowned, tila hindi nagustuhan ang nickname na binigay niya sa'kin. "Call me Julian, not July, sweetie. By the way, nagpaalam ka ba sa parents mo?" tanong ko habang nililingon ang bahay nila. Tumango lang siya habang nakangiti.

WARNING LANG PO MAY SPG PO ITO KAYA PLEASE PO BAWAL SA BATA ITO !! READ YOUR OWN RISK PO! - CATLEYAH CHLOE FERGUSON Dahil sa stress ko sa bahay at sa mga nangyayari ngayon. Inaya ko si Monica na mag bar muna kami, napili namin sa bagong tayong bar na ang pangalan ay 7's Oz Bar. Hindi ko alam bakit ganyan ang pangalan pero ang alam ko dating nakulong ang may ari nito at hindi pa ito kahit kailan nagpunta dito o nagpakita man lang.

--- Dahan-dahan niyang isinandal ang ulo sa upuan. Ipinikit ang mga mata. At isa-isang bumalik ang mga alaala. Una... Si Number Seventeen. Isang lalaking walang pangalan. Walang apelyido. Walang kayamanan. Sa loob ng boxing ring lang umiikot ang mundo. Tahimik. Disiplinado. At malayang lumalaban. Pagkatapos... Si Mr. Crest. Isang pangalang ginawa niya para makalayo sa apelyidong Salvatore.

nakangiting sabi nito at pasimpleng nilagay ang buhok sa tenga niya. "Ate, para sa akin, laging sixteen years old ka lang. Mas maganda ka pa sa kahit sinong seventeen-year-old dyan." Abot-tenga ang ngiti ni Sweety, halos lumabas na ang lahat ng ngipin niya sa tuwa dahil sa narinig.

“ Shit! Ito yung repackage album ng Seventeen!” “Akala ko pa naman bomba talaga 'yung binigay niya sayo.” “ Worth it din palang magstay dito kaysa sumama sa inyo sa isang private island resort.” humgikhik pa ito. ” So tell me, what’s its like to attend a grand debut? " “ It's okay…it's nice..” she answered without much energy. Muli na naman kasing namimigat ang talukap niya.

Cute na naman. Kita ko ang pag-ayos ng tayo ni Dame sa gilid namin. "Seventeen po," nahihiya kong sagot. She nodded her head. "Mas bata pa pala siya kay Eloisa 'no?" Her mom asked his dad.

Dahil mukha namang hindi sila papayag na hindi ako magsalita kaya pinagbigyan ko na sila. "Magandang gabi po sa lahat. Nagpapasalamat po ako sa inyong pagdalo sa kaarawan ko. Yeyyy! Seventeen na ako. Next year Mom, magpapa-debut ka pa ba?” tanong ko kay Mommy. Nagtawanan ang mga mababaw ang mga kaligayahan pero alam kong natawa lang sila para lang hindi ako mapahiya.