Sb19 #mapa Mga Nobela at Kwento

"Diyos ko, huwag nyo pong pababayaan si Aubrey. . .patnubayan nyo po siya at palakasin ang loob gaya ng ginagawa ninyong pagpapalakas ng aking loob. At sana po, magkita na kami sa lalong madaling panahon. Hirap na hirap na po ako, Panginoon. . ." Mula sa kanyang bulsa ay inilabas niya ang drawing na iniabot sa kanya ni Mia. Ito ang mapa na iginuhit nito ng buong building. Gabi-gabi ay pinag-aaralan niya iyon. Binigyan rin siya ni Mia ng isang maliit na phone kung saan naka-connect iyon sa cctv ng entrance gate. Mula duon ay nabibilang niya kung gaano kadalas ang naglalabas masok sa building na iyon.

"Ibig sabihin may bahagi ng pasilidad na itinago kahit sa mga taong nagtatrabaho rito." Tahimik na lumapit si Alex at pinagmasdan ang blueprint. Sa pinakailalim ng mapa ay may isang malaking silid na walang pangalan. Wala itong anumang detalye maliban sa isang simbolong matagal na nilang nakikita sa mga dokumento ng Project Orpheus. Ang parehong simbolo na nakita nila sa mapa ni Adrian. Napakunot-noo si Alex.

"Hmm?" Sa ibaba nito ay tila isang mapa ng pilipinas na naroon. Ngunit napansin niyang tila may guhit ito ng mga ruta at pagkakasunod-sunod sa magkakarugtong na lugar. Nakita niya sa unahan ng listahan ay ang lugar ng Davao del Sur. Doon niya napagtantong doon rin ang resort na nakita niya. Minasdan niyang mabuti ang mapa at mga lugar na kasunod nito ayon sa guhit ng ruta. Tila mula Mindanao hanggang dulo ng Luzon ang listahan ng mga lugar.

Napakaliit ng mapa, na nagpapakita lamang ng lugar ng Seoul. Umupo si Shaun sa lupa at nagsimulang manglamlam, bumubulong ng kung anu-ano. Pagkatapos ay naglabas siya ng isang hibla ng puting buhok, sinindihan ito ng kandila, at inilagay sa mapa. Poof. Ang buhok ay lumundag sa isang lugar at naging isang maliit na itim na tuldok.

Wala ng sumagot mula sa kabilang linya. Sumenyas naman si Sela. Na ang ibig sabihin ay kausapin pa ng mas matagal ni Andromeda ang nasa kabilang linya. Nakaharap si Sela sa kaniyang lap top at makikita ang mapa ng Pilipinas. Unti-unting nakikita ni Sela ang lokasyon ni code name Red.

“Sige. I'll stay outside.” Huminto siya sa pinto. At bago siya lumabas, nagsalita pa siya. “By the way, Miss SB…” “SB? Stella Beatrice?” Ngumisi siya, sabay iling. "SB stands for Spoiled Brat.” “What the he—” “Kung gusto mong kalimutan ang nangyari, huwag mo akong tingnan nang parang gusto mo pang ulitin ang bagay na 'yon.”

Wala na akong nararamdaman para sa kanya kundi poot. Ang isang sirang sunflower ay hindi na muling mamumulaklak. Gaya ng relasyon namin, hinding-hindi na maibabalik sa dati. Noong araw, hindi pa "Felix" ang pangalan niya—kinilala siyang Jabez Bourn, nangangahulugang "sorrow" o "pain," na nakatira sa tabi namin kasama ang kanyang inang lasengga.

“Mag-ingat kayo.” Umagree si Ambrose. Nagkatinginan sila ni Heather at ngumiyi. Aalis na sana si Ambrose, nang biglang, ngumiti si Hacken at sinabi, “Bakit ka nagmamadali? Hindi mo mahahanap ito ng walang mapa.” Kumuha si Hacken ng fish oil at ipinahid ito sa mapa. Pagkatapos nito, may nakakasorpresang nangyari. Isang pattern na naman ang nagpakita sa sea map at ipinapakita nita ang route papunta sa seabed.

Ang maps ay mukhang scrap paper kaya hindi sana maniniwala si Gerald na complex ang mapa kung hindi niya nakita ito mismo sa sarili niyang mga mata. Sa oras na ito ay biglang pumasok si Master Ghost at nagtanong, “May nagbago ba sa mapa?”