Mapait Novels & Stories

Masaya s’ya at walang makakapigil sa nararamdaman niya. Nakarating siya sa tapat ng bahay ,tiningnan niya muna ulit kung tama nga ang address niya.Nang makitang tama naman ay napatingala siya.Isang apartment hanggang sa dalawang palapag ang nasa harapan niya.Nagmartsa siya papasok at nakita ang babaeng naka daster at namamaypay at nakaupo sa isang silya malapit sa entrance ng apartment.

Hindi malambing. Hindi harsh. Mas mabigat. Warning na hindi niya madalas gamitin. Pero hindi ako lumingon. Kasi alam kong kapag tumingin ako sa kanya ngayon… baka mawala yung focus ko. Biglang nag-flash ang screen. Isang mapa. Global. Pero hindi territories ang nakikita ko. Kundi networks. Nodes. At ang pangalan ko… nasa gitna ng lahat.

Nawa'y mapagtagumpayan namin pareho! TO BE CONTINUE MISSGORJUICE | M.J

Baka mapilitan pa siyang sisantihin ako for being impulsive. Habang pilit kong pinapahupa ang inis ko, halos masira na ang keyboard sa bilis at diin ng pagta-type ko. Hindi ko pinansin ang presensyang lumapit mula sa likuran ko. I kept working, staring hard at the screen, until I heard a soft, clear throat. “You’re going to smash the keyboard, Miss Ang,” sabi ng boses na tila natutuwa. “Are you that mad at me because I didn’t approve your proposal?”

Isa pa, trabaho ang ipinunta ko doon hindi ang pagiging hostess sa beer house. Gumamit lang ako ng G****e Map, marating lamang ang kompanyang pinagmamalaki niya. Mabuti na lamang ay hindi masiyadong traffic at nakaabot pa ako bago mag-alas otso ng umaga.

Lahat ng mga monitor ay may ipinapakitang mga mapa at mga numero. Makikita rin ang tila matrix_mga berdeng numero na tila nagkakarera pababa. Biglang tumigil sa pagbaba ang mga numero at nagpakita sa monitor ang isang lugar kung saan nakaparada ang isang mamahaling sasakyan.

Higit sa lahat, nanny. Parang si Evie lang noong bata pa siya. Mapaglaro talaga ang tadhana. Mireille swiped her hand sa hologram. Lumitaw ang mapa ng Middle East—may mga pula, asul, at berdeng linya na hindi naka-label. May mga code sa bawat intersection, parang puzzle ng isang taong obsessed sa pagtatago. “These,” sabi ni Mireille, “are the supposed routes. Pero hindi natin alam alin sa mga ito ang totoo. Hindi rin natin alam alin ang decoy, alin ang operational, at alin ang obsolete.”

Iniusod nito ang screen ng laptop at may itinuro. Napalapit ang kan'yang mukha sa screen ng laptop ng pamangkin at nakita n'ya na isang mapa ang naroon. Mapa ng Germany at puno ito ng mga maliliit na pula na parang mga pin na nagsisilbi na indicator ng bawat lugar sa Germany kasama na ang mga landmarks. "Where is his exact location Cody?" tanong n'ya sa pamangkin na ang tinutukoy ay ang hacker na pinapahanap n'ya sa dalawa.

Marahang hinaplos ang likuran ni Aloe nang malakas na itong umiiyak sa bisig niya. "Hindi ko akalain na matigas pala ang puso nang nag-iisang tagapagmana ng Marquez." Nang-uuyam ang tingin ang ipinukol nito sa dalaga. "Hindi na ako magtataka kung bakit hanggang ngayon ay wala ka pa ring kapares."

Ngumiti siya sa akin pero hindi ko siya nginitian pabalik dahil nandun pa rin sa mukha niya ang pagkamangha ko. “My name is Maia, ang lugar na pinagdalhan ko sayo ay wala sa mapa ng mundong ito.” wala sa mapa? Paanong nangyaring may lugar na wala sa mapa? “Anong klase kang nilalang?” “Anong ginagawa mo sa kagubatang iyun?” tanong niya sa akin, kinunutan ko siya ng noo.