Sebastian Little Mermaid Novels & Stories

Napatingin din sa kaniya ang dalawa na halata ang pagkagulat. Matipid na ngumiti si Seb. Agad na bumilis ang kabog ng dibdib niya ngunit pinanatili niyang kalmado ang sarili. Limang taon na hindi niya ito nakita. Wala pa ring pagbabago ang mukha nito. Maaliwalas pa rin ngunit kapansin-pansin ang kalungkutan sa mga mata. “Do you need help?” Napalunok ang dalaga. “S-Seb? Sebastian Mercedes?”

“If someone isn’t looking at me like that.” “Like what?” tanong nito, curious. “Like they’re not just talking about the waves.” Sebastian didn’t answer right away. Instead, he smiled — ‘yung ngiting alam mong may laman, may kilig, may halong warning. Then, mababa ang boses nitong sabi: “Then I guess I’ll have to make sure you keep holding your breath, Thea.” At sa likod ng mga salitang iyon — sa pagitan ng init ng araw at lamig ng dagat — may malinaw na alon na nagbabadya:

Sina Mira, Kyle, Lucas, at Maya ay napangiti, halatang may alam. Lumuhod si Sebastian sa harap niya, kinuha ang isang maliit na kahon mula sa bulsa. Ang liwanag ng mga fairy lights ay sumasalamin sa mata nito habang unti-unti niyang binuksan ang kahon.

Bakas sa mukha ni Gino ang pagkalito, hindi nito nasundan ang usapan lalo at wala itong alam sa kwento. "Namatay ang Little Mermaid," sagot ni Chesca. "Ang prinsesa at prinsepe ay namuhay ng masaya, habang ang little mermaid ay tumalon pabalik sa dagat. She became a pile of bubbles, tinangay ng hangin at hindi na muling nakita pa." "She attained eternity in her soul," sabat ni Levi at binato ng kneenex box si Alfonze na tumawa.