Sebastian Little Mermaid Mga Nobela at Kwento

SERENA'S POV Matapos kaming kumain ay pumunta na kami sa library ng mga anak ko. Pagdating namin doon ay agad kaming napatingin sa munting silid na tila ginawa para sa kanila. Ang bawat estante ay puno ng iba't ibang librong pambata, mula sa makukulay na fairy tales hanggang sa educational books. Sa isang sulok ay may malaking kama na pinalagay ni Sebastian. Pambata ang disenyo nito, may malalambot na unan na hugis ulap, mga stuffed animals na maayos na nakahilera, at ang kisame sa itaas ay may mga nakaukit na bituin na nagbibigay ng banayad na liwanag.

tawa ni Seb habang inaayos ang maliit na snapback cap sa ulo ng anak ko. "Huwag mong sanayin sa ganyan ang anak ko, Seb. Baka paglaki niyan, puro oversized shirt na ang hinging pasalubong sa'yo," biro ni Sebastian habang kinukuha ang bata. Lumingon sa akin si Sebastian at ngumiti. "Ready ka na ba, Isabelle? Rico, sure ka bang ayaw mong sumama? Maraming magagandang pwesto roon, baka gusto mong kumuha ng mga litrato."

Nabasa niya ang tungkol sa The Little Mermaid at naisip niya ang isang eksena kung saan nahanap siya ng hari ng karagatan at ginawa siyang isang mermaid princess. Gayunpaman, mabilis na naglaho ang ngiti niya at isang sandali ng kalungkutan ang lumitaw sa inosente niyang mukha. Binalak niyang dalhin si Pammy sa Southeast Aciatic para sa kaarawan niya. Bakit siya nauwing natulog sa ilalim ng dagat? Giniginaw ba siya? Natatakot ba siya? Naaalala niya pa kaya ang isang kaibigang kagaya niya?

Nawawala lang mabigat na atmosphere noong mga time na walang malay si Sebastian kapag nandoon si Pablo. "Kuya Peri, binawi ko naman sinabi ko. Small siya pero super pretty—" Nadurog iyong isang buong orange na hawak ni Bree. Napangiwi si Miranda at tinakpan bibig ng kapatid. Tinakpan ni Sebastian ang mukha ng isang palad at tumingin sa kabilang direksyon. "Kukuha muna ako ng tubig." Tumayo si Bree at naglakad palabas ng kwarto. Pagsara ng pinto humagalpak ng tawa si Jun at Castor.

I have a lot of questions for him but I couldn't bring myself to speak. Naputol lang ang titigan namin nang may babaeng biglang sumulpot sa tabi. The woman looks beautiful. With her long black hair and her red sheer gown. She has a morena skin which glows well with the lights. Kinalas ko ang kamay ko mula sa pagkakahawak ni Sebastian. Itinago ko ang kamay ko sa aking likuran habang tinitingnan ang kamay ng babae na ikinawit nito sa braso ni Sebastian.

The Little Mermaid’s heart leaped. "The Sea Witch held out a glass with the green potion. “So!” she said. “What are you going to do? Make up your mind! I don’t have all day.” The Little Mermaid took the potion and drank it. At once she felt dizzy and in pain, as if a sword was being passed through her body. She spun and jerked about, then fell. When she awoke, she was on the same dry land as when she had rescued the prince. Lifting up her head, she could see that her dream had come true. Where her tail had been, she had two human legs!"

Bernadeth: “Kami na ang bahala, Sir. Mag-enjoy lang kayo sa bakasyon niyo.” Bahagya akong napangiti. Sebastian: Alright, girls. I need to go. Baka makahalata pa si Bianca. Bye. I locked my phone. Pero bago ko pa man maibaba iyon, narinig ko ang pagbukas muli ng glass door. “Seb!” Napalingon ako. May maliit na ngiti sa labi niya. “May nakita akong maliliit na isda malapit sa—”

pasigaw na sabi na ni Sebastian bago ibinaba si Lebi. "Come here kiddo." tawag naman ni Sir Psikh sa bata na agad din namang lumapit sa dereksyon namin. "A-Ayon naman pala! Derektahin mo kasi! Edi 'eto na ako't maglalakad na palabas." pilit tawa pa na sabi ni Marimar bago nagsimulang naglakad palabas ng pinto. Walang sabi-sabi naman nang sumunod si Sebastian at padabog pang isinara ang pinto.

Masiglang tumayo ang bata at sumalubong. Tinikom ni Trixie ang bibig sa isang maikling ngiti. Tumango siya habang lumalapit, suot ang isang neutral-colored dress. Walang kahit kaunting excitement sa ekspresyon niya. Paglapit niya, agad siyang sinalubong ni Sebastian. “You’re here,” ani Sebastian, tila hindi sigurado kung matutuwa ba siya o hindi.

Puti pa man din. Sinubukan kong tupiin ang comforter nang nagulat akong may brasong pumulupot sa aking baywang. Agad kong nilingon kung sino iyon at nakahinga ako ng maluwag, nang makita si Sebastian. ”Anong ginagawa mo?” Tanong ni Sebastian. “Ah-- Eh… Wala…” Pilit kong itago ang comforter sa likod, na akala mo talaga ay maitatago ko sa laki nito.