Novel & Cerita Selfless Quotes

“Simple lang. Ang sikreto ko ay unti-unti kong minahal ang sarili ko. Kinapitan ko ang tapang, hindi para ipaglaban ang sarili sa ibang tao, kung hindi para tahakin ang isang panibagong buhay ng buo ang loob. Hindi ko na inisip ang sasabihin ng iba, kung ano ang tingin nila sa akin. At hindi ko hinayaan ang ibang tao na diktahan kung sino ako o kung ano dapat ang maging ako.” “Tinanggap ko ang mga rejections, pero hindi ko hinayaang makaapekto sa akin ang mga iyon. Ako ay ako. Ako ang nakakaalam kung sino talaga ako. Ako ang may hawak ng sarili kong kaalaman at kakayahan. Madalas kong balikan sa isip ko ang mga hindi magandang pangyayari sa aking nakaraan. At isinumpa ko sa sarili ko na hind

Wika niya habang umiiyak. Hindi ko inakalang umabot sa ganito Ang lahat , Wala kaming magawa dahil andun Sila sa loob Hindi namin Sila mabibigyan ng pangalawang buhay kung may mangyayari mang masama sakanila. " Wag na tayong mag sisihan dito lahat Tayo ay mga selfish inuna natin Ang sarili nating kapakanan at Hindi man lang natin inisip Ang pamilya natin" sambit ni trigo.

“Don’t ever do that again! Don’t ever think of committing suicide. It’s cowardness, Chloe.” Cowardness… Trace is right. Baka duwag nga talaga ako. But no. I am not. I am not coward, I am just selfless. Ang nasa isip ko na lang kasi kapag dumarating ako sa time na gano’n ay gusto ko isakripisyo na lang ang sarili ko kaysa mandamay pa. “I am not a coward, Trace. I am just thinking about what would be best for all of us.”

Mas naa-appreciate ko ang tapang niya—isang tapang na hindi maingay, hindi palaban, pero matatag. Ang pagiging selfless niya na hindi humihingi ng kapalit at hindi umaasa ng pagkilala. Para sa ikabubuti ng lahat, mas pinili niyang isantabi ang sarili niyang feelings. Mas pinili niyang lunukin ang sakit kaysa ipaglaban ang kaligayahan niya. Mas pinili niyang magparaya kaysa manakit ng iba. Hindi niya ipinaglaban si Dad.

Pero lumabas pa rin ang salita ko, kahit hindi kumpleto. “May… may nangyari kasi. Nakakatakot. Tapos may isang bata na… na iniwan ko. Kahit ayokong umalis.” Hindi siya nagtanong. Hindi siya nag-usisa.. “Sometimes,” sabi niya, “running away is also brave.” Napayuko ako. “Hindi ko alam kung brave… o selfish.” “Or maybe,” sagot niya, “both.” Nagkibit siya ng balikat. “Nabasa ko lang sa mga quote.”

"You're so selfless Jessa." Ngumiti ako. "Selfless for you." Nilukob ng katahimikan ang paligid hanggang sa walang imik niya nang binuhay ang makina ang akala ko hindi niya na ako kakausapin. "Iniisip ko lang ang mararamdaman mo," saad niya habang focus sa daan pauwi.

Kaya nagtanong siya, "Paano makakamit isang selfless state?" Ipinaliwanag ni Master Jeevika, "Ang selfless state ay siya ring tinukoy ni Buddha bilang unconscious realm. Isa itong kalagayan na maaari lamang maunawaan, ngunit hindi maipapaliwanag. Ako man, hindi ko agad naunawaan noon kung paano makakamit ang tunay na kawalan ng sarili, at inabot ako ng walong taon bago ko ito natagpuan. Kaya’t patawad, pero wala akong maibibigay na tiyak na payo o tulong. Ikaw lamang ang makakahahanap nito sa sarili mong pagsisikap."

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.