Self-acceptance Quotes Novels & Stories

Natuto akong maging matatag hindi lang para sa sarili ko kundi para na rin sa mga taong naniniwala sa akin. Natuto akong tumanggap ng pagkakamali, magpatawad at humingi ng tawad. I accept my flaws, and all my imperfections. At higit sa lahat, natuto akong tanggapin ng buong buo ang pagkawala niya, that my angel isn't for me at maglet go kahit sobra pa rin ang sakit para sa akin ang nangyari. Hindi man madali, pero kakayanin ko. Kakayanin ko para makapagsimula akong muli.

Hindi ko na inisip kung may makakarinig ba sa mga sinabi ko. "You don't have to force and hurt yourself. Ikaw lang din ang mahihirapan niyan. You need to accept the fact that not all the people who treated you good would be the same tomorrow. Change is constant, baby girl." Napatingin na lamang ako sa kaniya. Hindi ko inasahan ang sinabi nito. Nakakagulat. "I must be that handsome huh? Titig ka nang titig sa'kin e." Inis ko naman itong tiningnan. Assumero ang loko.

Maraming tao ang paniguradong magtataka at iiling. "Salamat bal. I love you too. You deserve to be happy." Makahulugan kong banggit. Kinalas ko ang aming yakapan at saka tinapik siya sa balikat. Lahat ng tao ay may karapatan magmahal. Ikaw lamang ang bahala kung sino ang pipiliin mong mahalin, mapatama man o hindi! We accept the love, we think we deserve. At this point I don't ever care what other people say at me. I'm just going to the flow. Whatever happens, happens.

Habang maingat na pinupunasan ang kanyang mga luha, marahang bumulong si Theodore na parang himig na sadyang nilikha para lang sa kanya. "That’s right... that is exactly who you are meant to be. Never be afraid to show the world your true self, because it is the most beautiful thing I have ever known. I will always be here, right beside you, cheering you on and loving every part of you, just as you are.”

Matatanda na ang mga ito, hindi ko na dapat sila binibigyan ng sama ng loob na pwede nilang damdamin at maging sanhi ng pagkakasakit na lang. Acceptance..is the best do. Mas pipiliin kong tulungan sila at makasama. Hindi ito pabata ng bata. Isa ayoko rin maging selfish. Pero sana lang hayaan na nila ako sa gusto ko at desisyon sa buhay. Malaki naman na ako. “Thank you, Jace for helping me. Don‘t worry pinag-aaralan ko na ang report ng kompanya.” “Good, kapag okay na ang lahat sa kompanya niyo, then let‘s have a vacation. We need that pagkatapos ng maraming problemang dumating.”

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

May mga karatula roon tungkol sa buhay—samantalang sa kabilang banda naman ay may bamboo installation, dalawang swing na may mga quotes naman tungkol sa pag-ibig. 'Hindi ka na mag-iisa, kasama mo na ako.' "Ang pag-ibig na takot mawalan ay nagiging tanikala; ang pag-ibig na marunong magtiwala ay nagiging daan," sabay naming bigkas ni Nathaniel. Napatingin ako sa kaniya. Siya naman ay nakatitig pa rin sa quote, seryoso ang mukha, parang may sariling iniisip. Maya-maya, bumaling ang tingin niya sa akin.

I covered my mouth to avoid making sound and it pained me more. Kung kaya ko lang tanggapin ang sarili ko, sana ay pwede kaming dalawa. Pero hindi ko matanggap na ganito lang ako at ganoon siya, hindi ko matanggap ang sarili ko. And I know I will have to accept myself first before letting anyone else accept me. I need to heal first.

Galit rin sigaw nito, nilapitan naman siya ni Donica. "Tumigil kana Mayell, Hanggang kailan mo itatanggi sa sarili mo ang sakit na meron ka? At kailan mo tatanggapin ang mga kamalian mo? Kalimutan mo na ang lahat ng nangyari noon, Live freely Mayell, Learn to accept all your mistake. Acceptance is the best way to move on." Mahinahong sambit ko, Galit na binalingan niya ako.

Sobrang martir lang kolung pipilitin ko siyang maging akin kung hanggang dito lang ang tingin niya sa akin. I think it's not acceptance is what making us and deciding from moving on but it was a clear answer to our assumption. Yung kahit tanggapin mo hindi ka parin makakamove on kasi hindi parin klaro ang lahat. At the confrontation and the last meeting me to my parents cleared everything at naiintindihan ko ang lahat at klaro na sa akin na hindi kami mabubuo at instead of hurting myself to fix what's could be fixed then I decided to make myself as whole, walang kulang at lalong hindi maghahabol.