Selfishness Quotes 소설 & 이야기

“I can’t bear to see you happy with someone else... other than me.” Napatawa ako, bakas ang pait. How selfish! How toxic! Paano ko ituturo sa sarili kong mahalin ang ganitong klaseng lalaki? Paano ako mananatili sa ganitong klaseng relasyon? “Then don’t hesitate to kill me!” walang alinlangang hiyaw ko. “Do you think—I’m afraid to die?! If I made a mistake—if I allowed myself to fall for Marcus’s temptation then fúcking kill me!”

"Yaz, don't make it hard for both of us. Don't be selfish. Alam mong kailangan ako ni Bianca. Ako lang ang maituturing niyang pamilya-" "Selfish? Ako pa ang selfish?" Itinuro pa niya ang sarili habang sinasabi iyon. "Y-yaz..." "May narinig ka ba sa akin kahit isang beses na nagrereklamo ako na hindi na kita nakikita halos dahil kulang na lang ay tumira ka na sa ospital? Wala, di ba? Kasi nauunawaan ko na kailangan mong nasa tabi ni Bianca. She needs you more than I need you. Wala kang narinig dahil inunawa kita. Pinapagalitan ko pa ang sarili ko kapag may nararamdaman ako kahit konting hinanakit dahil alam kong mali. Dahil nga ayaw kong maging selfish!" Nanginginig na ang boses niya sa sobra

Na mahal niya talaga ako dahil mahal niya ako gaya ng pagmamahal sa akin ng mga magulang ko. “I’m selfish, Wolfert, I’m telling you. Kaya ngayon palang kung hindi mo ako kayang panindigan wag mo na lang—" “I’m selfish too, Ysabelle. I don’t share what’s mine. Once you’re mine, you are mine alone.” “Pero masama ugali ko, Tart, m*****a ako at palaban. Madaming may ayaw sa akin.” “It’s okay, I’m here for you. You don’t need them.”

“I feel like if I let you go, mawawala ka na sa akin. I feel like if I let you go, you’ll entertain someone else. Paano naman ako Eli? Nandiyan si Henry. Fvck! Umaaligid siya sa ‘yo.” Napatitig ako mukha niya. “Why are you so selfish?” Natigilan siya sa sinabi ko. “Your wife is suffering and here you are thinking only yourself?” Nakita ko ang sakit sa mga mata niya. “This is who I am, Eli,” nag-crack ang boses niya. “I am selfish. If you want me to change then gagawin ko but please…” nahihirapang aniya… “Please let me selfish with you just this time. Hayaan mong ipagdamot kita then sa iba, hindi na… Ibibigay ko ang ano mang meron ako sa iba, huwag ka lang,”

"Kailangan mo ring mag-enjoy at sumaya ng wala sya." "Nagbabakasakali lang naman ako kung nagmessage na sya." Sagot ko at lumagok sa bote ng alak na hawak ko. "'Di masamang maging selfish minsan." Napatitig ako sa kanya ng matagal. Napaisip ako. May katwiran naman sya kaya minabuti kong i-off muna ang selpon ko at mag-enjoy ngayong gabi. Minsan ko lang sila makakabonding kaya susulitin ko na. Talaga nga naman hindi lang dapat kay Mavi umiikot ang mundo ko. May sarili din akong kailangang isipin at pasayahin.

Kahit bata alam yan. “Love is not irritable or touchy. Love does not hold grudges and will hardly notice when others do it wrong.” Di ata ni Jeff mahal ang pamilya niya para gawin ito. Sa kaselfishan na siyang pinapakain niya ngayon. Magpakabusog sa karma yang pagiging selfishness mo Jeff. Darating ang karma. Pero sana naman sa aming magkapatid Papa God, baka meron po sa vocabulary niyong, slight punishment?

F*ck. “ Bakit ba ang selfish mo lalaki? Sinabi mo sana agad para kahit nahatid man lang sana kita. Nakaka-inis ka talaga Chase...! Safe trip na lang... Bahala ka sa buhay mo, maging selfish ka lang. ” i said when i can't control myself anymore. Binaba ko na ang tawag at binulsa ang aking cellphone. Buong maghapon lang akong nagbabad sa trabaho. Gabing gabi na ng umuwi ako at wala ng Chase na hihila sa akin, hahalik at yayakap. He's so f*cking selfish.

Mas lumago pa ang mga luhang gumulong pababa sa pisngi nito. "Grabe ka, Parker. Para sa sanity mo ay gagawin mo ang lahat kahit alam mong magiging komplikado ang lahat. Bakit ang bilis lang para sa inyo na maging selfish? Ang selfish mo sa part na iyan. I-Ilang taon akong nakipagbardagulan sa sarili ko, pero I ended up running after you para sa sanity ko. Kaso, ang labo, e. Ang labo dahil kayong mga mayayaman lang ang may karapatang makuha ang gusto. Kayong mga mayayaman lang ay may karapatang magkaroon ng sanity, habang kaming mahihirap ay okay lang na mabaliw kaiisip sa mga bagay-bagay. Ang selfish mo talaga," sabi nito sa kaniya.

singit naman ni Parsha. Natawa kaming lahat. Tama naman siya, ano pa’t nagsisikap ako kung yung sariling future ko hindi ko mapaghandaan. Hindi naman sa gusto kong maging makasarili, pero sa tagal ng panahon na naging selfless ako, pwede naman sigurong maging selfish rin minsan.

“Wala ka ba talagang pakealam sa nararandaman ng iba para sa sarili mo? NAPAKA SELFISH MO!” “Yes. I'm selfish.” aniya at bahagyang ngumiti sakin. Na lalong nagpapangilabot sa akin. “P-pero papano kung ayaw ko ng mga plano mo. Direktang tanong ko. "Ikaw narin ang nagsabe wala akong pakealam sa damdamin ng iba... I don't want to repeat it again ella. Don't make me angry di mo magugustuhan na maibalin ko ang galit ko sa'yo. Believe me, hindi mo iyo'n magugustuhan. Aniya na tila'y may gustong iparating na babala saakin.