A Man Like None Other Novel Mga Nobela at Kwento

Tahimik. Umupo siya at saka tuluyang nagkuwento. Ikinuwento niya ang nangyari sa café—ang hindi inaasahang paglitaw ni Wren Deveraux. Ang paraan ng pagtitig nito, malamig ngunit mabigat. Ang presensyang halos hindi niya kinaya, parang isang hakbang lang ay maaari na siyang lamunin ng nakaraan.

Bukod sa pagiging CEO niya sa kaniyang kumpanya isa rin siyang regular na model sa Paris. Kaya sino ang hindi makakakilala sa kaniya kung nasa magazine, billboard ang kanyang maladyosang mukha? Kausap ngayon niya ang bestfriend niyang si Thea habang nasa isang mamahaling coffee shop sa Maynila. Nakasuot ng sunglasses si Jean dahil ayaw niyang pagkaguluhan siya ng mga tao. Nangalumbaba siya habang ang mata niya ay nakatingin sa tasang may lamang Cappuccino. Ito ang pinaka favorite niya sa lahat ng coffee, masarap kasi at sakto lang sa tamis.

nahihiya man ay hindi niya pinakitang kinakabahan siya "Come closer, don't be shy." She immediately approached. As soon as she sat down, the man in front of her immediately grabbed her thigh. Kalmado lang siya ayaw niya ipahalata na kanina pa niya hindi malaman ang gagawin. Hindi niya kilala ang lalaking nasa harapan niya, alam niyang wala rin itong balak magpakilala. Takot lang ng mga takaw sa laman na'to na masira ang iniingatan nilang pangalan.

At ang magandang gene na iyon ay matagumpay niyang naipasa sa panganay nilang si Noah. Sa pagkakatantong iyon, parang may kung anong huminto sa pagtibok sa dibdib ni Adrian. Sa kauna-unahang pagkakataon, ang isang lalaking kilala sa pagiging kalmado, malamig, at kontrolado sa lahat ng sitwasyon ay tuluyan nang nawalan ng diskarte. Allergic nga ba talaga si Leonard sa pusa?

I should give my self a hand of applause because I said that words in front of him without stammering even though my hand is shaking. "May I remind you Mr.! Nobody ownes me. Don't you get that?!" matapang kong pahayag. Hinawakan nya ang panga ko at walang ano ano'y hinila nya ako palapit sa kanya. He's so strong kaya hindi ako nakahuma agad. Dikit na dikit ang aming katawan lalong lalo na ang aming mga ibaba. Nag-init agad ang katawan ko sa posisyon namin. Napasinghap ako nang mas idiniin pa nya ang ibabang parte nya sa pagkababae ko. Ramdam na ramdam ko ang katigasan nya na anumang oras e handang sumalakay. Para akong tuod na hindi makagalaw. Inilapit pa nya ang bibig nya sa bandang leeg ko

Matangkad ang lalaki, mga nasa 6'3 ang taas, maganda ang pangangatawan na bumabakat sa suot na kulay dark blue na polo. Tumingin siya sa mukha nito na natatakpan ng shades ang mata. Wow, makinis ang mukha at walang anumang bahid ng pimples. Kayumanggi ang balat at may katamtamang kapal na kilay. Sa madaling salita, gwapo ang lalaki. Wala siyang pakielam kung gwapo ito ang mahalaga ay bayaran nito ang damage ng sasakyan niya! "Are you done, Miss?" anito na tumaas pa ang sulok ng labi.

Tumango naman ito. “Promise...” Madalas ko siyang dalawin sa kan'yang resort dahil hindi ito nagbubukas ng kahit anong social media account o cellphone. Minsan nga ay napapansin ko na ang nagtatakang mukha ni Steve kapag nauuna ako sa kaniyang umalis. Pero hindi ko na lang pinansin dahil hindi rin naman ito nagtatanong. Alam ko naman na wala siyang pakialam sa mga gagawin ko.

The stranger that I met on Vitale Island, the man who took my innocent, and the man that made me a woman in just one night. Nagpakawala ako ng isang malalim na buntong hininga matapos kong maalala ang nangyari sa aming 'yon. What if Andrei found out that I am not innocent at all? What if I confess that I give myself to another man? Is he going to be mad? Does he still gonna marry me? Or change his mind and marry my sister instead?

sabi ko at umalis na sa harapan niya. "Business man ako. Ginagawa ko ang lahat ng may kapalit. I don't do any favor just for nothing. So mauuna na ako." sagot niya sa akin. Ang kapal talaga bg mukha niya. Hindi na siya ang Miguel na minahal ko. Hindi na siya ang Miguel na hinangaan ko dahil sa pagmamahal sa kaniyang Ina. Ang laki ng pinagbago niya. Sobrang nagbago siya.

wika ko at niluwa ng pinto ay si Stalwart na may mga dalang libro. "Alam kong walang radyo o kaya telebisyon rito kaya heto...mga libro na maaari mong basahin para 'di ka mabagot o mainip," simpleng aniya at nilapag ang mga ito sa side table. i noticed he had grown eye bags. The man seems to be staying up late and he only went to Konseho once, due to the fact he was watching over me. "Paano masasabi na isang Salamangkero ang isang tao?" biglang tanong ko na parang walang nangyaring awkwardness sa aming dalawa.