Happy In A Sentence Novels & Stories

Hindi ko ito nilingon ngunit nakikinig pa rin naman ako. "Engage na ako kay June!" Dahan-dahan akong lumingon dito. "Congrats," walang kasigla-sigla kong pagbati dito. "Oy! Grabe siya! Bakit parang hindi ka happy?" "I'm happy for the both of you," saad ko at pilit na ngumiti. Hindi ko lang talaga makuhang maging masaya ngayon dahil sa mga pinagdaanan ko.

Papa asked. I just let my eyes cry. Feeling like I needed it. I don't know if it's too much of emotions such as happiness or sadness. I don't know but I know that I am safe. I am glad about it.

Huli na rin pala siya. Ikaw raw una niyang hinanap nang magising siya. Pero may papakasalan ka na pala. Magkakaanak ka na pala. He said you say you’re happy. Kaya hindi na raw niya sinabi ‘yung nangyari sa akin. I’m glad he made the right decision. I’m glad he knew what I want kaya hindi niya sinabi sa’yo. Saka tama rin naman sila mama, wala rin namang kasiguraduhan noon kung gigising pa ako. Ayokong umasa ka sa wala. Pero mas ayoko ‘yung makagulo ako sa iyo. You’ll have your family. You’re happy. That all that matters to me. Know that your happiness is also my happiness.

“Have you had fun these past few days?” Tumango si Hope, halos kumikinang ang mga mata. “I'm happy!” Saglit na tumitig si Kaiden sa kaniyang anak. Nanatiling walang gaanong emosyon ang mukha nito, ngunit bahagyang lumambot ang kaniyang mga mata. “As long as you're happy.” Niyakap ni Hope ang leeg ni Kaiden. Pagkatapos ay bigla siyang napangiti nang mas malawak.

dagdag ko. Sevi smiled and nodded happily. “You don’t know how happy I am about this,” sabi niya sabay suntok nang pabiro sa balikat ko. “I’m the happiest person, dude,” I replied, and we both smiled.

Napangiti lang ako. Sumandal ito sa sofa at tinitigan si Hari. "I am so happy," ngumiti ako at napatitig din kay Hari. "I wish we could stay like this forever, Hira..." Hindi ako nag-angat ng tingin dahil alam kong nakatitig saakin si Yasmir.

At buong puso niya iyon hinahalikan parang kinakausap pa niya ang parating namin baby. Namula ang mata ko sa sobrang ligaya. I'm crying out of overwhelming joy. We can't deny that we are both happy. Lagi naman kaming masaya. Gano'n yata kapag mahal ang isa't isa. Walang araw na hindi ako masaya kapag katabi ko si Aaron.

"You're laughing, are you happy right now?" "Yes, I'm happy." Ngumiti ako sakanya at ganon din sya. "Thank you." Niyakap nya ako at niyakap ko din sya pabalik. "Thanks for being here, salamat dumating sa buhay ko." Ang sarap sa tainga na naririnig ko syang nagpapa-salamat sakin, ang sarap sa pakiramdam kapag may taong nagpapa-salamat sayo.

"She mouthed thank you." "Your welcome love." sagot naman nito na pabulong lang. Parehong masayang masaya ang dalawa ng oras na 'yon. Si Sol na masaya dahil kasama ang pamilya niya at si Apollo naman na masaya dahil successful ang surpresa niya at walang naging aberya ng araw na 'to..

“Hindi ka ba nagsisisi?” “Sulit rin naman, I’m extremely happy sa piling mo. I feel dead noong maghiwalay tayo. So masasabi ko na ang happiness ay subjective din. Kailangan kuntento sa kung ano ang kaya nating ibigay para sa isa’t-isa.” “Wow naman, parang matanda na ang nagsasalia,” sinikap kong tuksuhin siya para medyo gumaan ang usapan.