Sentence With Joy Novels & Stories

wika ni Boknoy na sunod sunod ang pagsubo ng pagkain. “Ate Mutya, ang ganda mo na ang galing mo pang magluto.” ani Joy na wala ring tigil sa pag nguya. Napangiti ako sa tinuran nito. “Kaya siguro nainlove sayo si kuya Drake noh?” patuloy ni Joy.

Napalunok s'ya ng laway at nanigas ang katawan ng marinig ang pamilyar na pangalan. "Oh I'm sorry Joy, nandito na pala ang sundo ko, I can't stay too long in this place kaya mauna na ako sayo. It's nice meeting you," nagmamadaling paalam nito sa kan'ya at agad na nilagpasan s'ya para puntahan ang kasama nitong si HJ.

bulalas ni Joel. Ngumiti naman ako sakanila. Kahit ako hindi 'din makapaniwala. "Masaya kaba?"biglaang tanong sakin ni Joyce. Tumango naman ako. "Enjoy the moment, my dear. Im so happy for you. Oh, sige. Off muna ang phone mo baka makaisturbo kami sainyo"may halong panunukso sa boses nito. "Oh, sige. Bye"paalam ko sakanila bago ko pinatay ang phone ko.

agad niyang tanong, at nang mag-angat ng tingin sa kanya ang pinsan, halos manlambot ang puso nya nang makita ang basang basa nitong pisngi. “Zhai, I badly wanted to enjoy this freaking day!” anito habang patuloy pa rin ang pagpatak ng luha. Joy sit straight. “This is the last day of me being free to do whatever I want. Gusto 'kong sulitin. Tomorrow will be a new life for me, I will be engaged to someone I don't even know who! I have a boyfriend, pero kailangan naming maghiwalay para lang sa letseng engagement na 'to!” tila frustrated na frustrated na sambit ni Joy, habang patuloy pa rin ang pagluha.

Pero hindi siya susuko, kung hindi niya ito makuha sa santong dasalan, dadaanin niya sa santong paspasan. "Iuwi mo na ako, hindi maganda tignan na magkasama tayo sa iisang bubong." Mahinahon na si Joy, ayaw niyang patulan na ang binata sa takot na manyakin na naman siya at hindi matanggihan ng kanyang katawan. "Hindi ko ginagawa ang lahat ng ito nang dahil sa kapatid mo." Biglang napalis ang ngiti sa labi nito at pumalit ang kaseryosohan.

Mabilis niya iyong tinungga saka um-order ulit ng isa pa. “Wala na ba kayo nung mayaman mong dyowa, ha? Or nalaman nya ang tunay mong trabaho kaya hiniwalayan ka nya?” pangungulit ni Joy, halatang ayaw siyang tantanan hangga’t hindi niya sinasagot ang mga tanong nito.

Sana nalusaw na lang ako para hindi ko na kailangang makaharap siya ulit. “Hoy, girl, nakikinig ka ba?” usisa ni Joy, sabay tapik sa balikat ko. “Grabe, para kang leading lady kanina. Ang ganda nung pagkakasalo, parang slow motion talaga. Tapos yung kurtina? Aba, props na props!”

"Kung ok lang talaga sa iyo ay masayang tanggapin ang panyaya mo." Mukhang bumagsak ang mga balikat ni Joy nang marinig ang huling sinabi ng kaibigan. hindi manlang nagpakipot muna ang kaibigan at halatang excited na mapalapit sa lalaking hinahangaan nito

Sa mga larawan lamang nila ito nakikita. "Walang sinuman ang nabubuhay para sa sarili lamang, walang sinuman ang namamatay para sa sarili lamang. Lahat po tayo ay pumapanaw, Mommy, iyon nga lang may nauuna at may nahuhuli. Masakit, Mommy, pero tanggapin na lang po natin ang lahat para sa kanilang paglalakbay. Isipin na lang po nating may rason po ang lahat kung bakit ito nangyayari," may luha sa matang sambit ni Joy.

Napansin ni Joy ang namumuong luha sa mata ng Don tanda ng pagsisisi nitong pagpapakulong sakanya noon. "Alam kong malaki ang kasalanan ko sayo iha." "Wala na po sa akin iyon Don. Gusto kong lang pong magpasalamat sa inyo dahil tinulungan niyo akong makalaya." "Alam kong hindi mo dapat naranasan yan dahil wala ka namang kasalanan." Yumuko si Joy sa narinig. Ramdam niya ang pagsisisi ng Senior sa nagawa niya noon sakanya.