Sentence With Joy Novels & Stories

Gallardo said and I smiled before I nodded. Hindi ko alam na ganito ang mangyayari ngayon. Hindi ko alam kung ano ang sinabi ni Jace sa mga magulang niya lalong-lalo na sa Mommy niya. But I am so happy. I am so much happy that I couldn’t explain it. I am so happy. Hindi ko masukat ang kasiyahang ‘to. Alam kong marami pa kaming kakaharapin pero natutuwa ako at hindi na magiging hadlang ang mga malalapit sa amin.

Magiging sandalan at katuwang ako nito sa bawat oras at araw. Napangiti naman roon si Joy bago ito mag salita.

“Ha? Wala noh! Gawa-gawa mo lang ‘yan.” “Talaga lang ha? Baka mamaya kaya apla hindi mo nararamdaman ang pagod dahil may nag 'goodmorning babe, goodluck sa work mo, galingan mo lang lagi I'm always proud of you, iloveyousomuch.' kana pala,” pang-aasar pa niya, pero sa loob-loob niya, nagtataka siya. Kanino bang minsahe ang kanina mo pa inaabangan Joy? Hindi siya pinansin ni Joy at nagpatuloy lang ito sa pagsasalansan ng files, tila ba iniiwas ang usapan. At doon mas lalong kinutuban si Nathaniel.

tila ba hirap syang bigkasin ang bawat salita dahil nasasaktan sya. Pero mas nahihirapan akong pakinggan ang bawat salitang lumalabas sa bibig nya, every words feels like a sharp knife na kayang dagdagan ang sakit na nararamdaman ko. Ilang beses ba akong nasa gilid lang? Ilang beses ba akong nakatingin sa kanila mula sa malayo. Hindi ko na mabilang. Dahil sa halos lahat ng panahon na kasama nya si Joy noon ay nakatingin ako, umaasang sana ako yun.

Joyce. "Oh coffee! Masarap yan!" Natigilan ako sabay harap kay Ms. Joyce. "T-Thank you...hmmmm and sorry po about kanina..." "Nako! Hindi mo need mag-sorry ano ka ba, alam mo sanay na kami kay Ma'am, sabi ko nga sa'yo, kung mahina ang loob mo, nga-nga! Lalamunin ka niya ng buo! Mas gusto niyan nang namamahiya, mas masaya pa nga iyan eh, kaya ikaw, kalma ka lang, pasok sa kanan at labas sa kaliwa!"

Hindi napigilang makitsimis ni Zuko. Tumingin si Jacob sa kanya at itinabi ang phone niya. Hinayaan niya siyang manghula. “Siya si… Joy!” “Pwede ba magseryoso ka naman?” “Si Joy ay sumisimbolo sa kaligayahan.” Ngumiti si Jacob. “Kaya siya ang ligaya ko.” Habang lalong nakinig si Zuko, mas lalo siyang naguluhan. Dumiretso siya sa punto. “Kung ganun, alam ba ng kaligayahan mo na gusto mo siya?”

“Mayabang at masungit din po.” Biglang napakunot ang noo ko. Bulong lang ang pagkakasabi ni Joy do’n pero alam kong gusto niya ‘yong iparinig sa’kin nakita ko pa ang pagsulyap niya. “Saan na kayo paroroon ngayon?” “Pupuntahan po naming kung saan siya nadisgrasya, baka kasi may mga gamit siya ro’n na puwedeng makapagsabi sa pagkatao niya.”

Nagulat pa ito nang makita niya kaming gising na. " oh bakit ang aga niyo nagising! Nakakalimutan niyo na ba na linggo ngayon at walang pasok sa office!?.. " Tanong nito sa amin ni joy. Nagka tinginan kami ni joy. " oo nga pala noh! Linggo ngayon!" halos sabay naming saad ni joy at nagtawanan pa kaming dalawa.

" pasinghal na saad nitong hindi ako matingnan ng deritso. Namilog ang butas ng ilong ko. Talagang pinamukha nitong hindi bagay sa'kin. Anak ng! "Pero Seniorito, gandang ganda ako kay Emena sa uniform na 'yan," pagpumilit ni ma'am Joy.

pang-aasar ni Joy. Hindi naman ako nakasagot.Gusto ko pang matawa dahil sa naging reaksiyon ni Diego.Halos hindi maipinta ang mukha nito at mas mapula pa sa makupa dahil sa pamumula marahil ay na threaten ito dahil sa mga sinabi ng lukaret kong kaibigan. Nagkatawanan kami ni Joy ng bigla na lang itong umakis ng walang paalam. "Halatang jealous ang jowa mo."