Novel & Cerita Mapangahas Na Gabi Ni Professor

Alas-tres na ng madaling araw. “Sige,” sabi niya habang pinipisil ang namamagang mata. “Pauwiin mo na rin muna yung ibang teachers at students. Hindi rin agad lalabas yung result.” “Okay. Ikaw ba, uuwi ka pa o dito na?” tanong ni Professor Miguel. “Gabi na masyado. Dito na lang muna ako sa lab, kahit saglit lang.” “Oo nga. Wala rin naman yung bata sa bahay, kahit saan ka matulog pareho lang,” sabi ni Professor Miguel.

At sinabihan pa kaming pangit? Nanatili akong tahimik at hindi pinansin ang mga sinasabi ni Mary Rose na lalo niyang ikinagalit. Magsasalita pa sana ang babae pero biglang dumating ang professor namin. Unlike ng mga nauna naming professors, masayang-masaya siya at ngiting-ngiti. His aura is filled with warmth and enthusiasm. Wala siyang kaalam-alam na muntik na kami magkagulo ni Mary Rose.

Kung maka-flex iyong mga muscles niya sa leeg at braso, akala mo nagpapapansin. Ito talaga ang ikinagulat ko sa sumunod kong napansin sa mga klakase kong babae, halos lahat sila nakangiting nakatitig lang kay Professor. Medyo nawala ako sa path nang mapansin ko ang babaeng katabi ko, nakapatong ang baba nito sa kamay at tila nagde-daydreaming nang nakatitig kay sir. "Walang mahirap na subject sa guwapo at masarap na Professor," narinig ko pang ibinulong nito. Ngumiti ito na tila pusang hinahaplos-haplos sa tuktok ng ulo.

sabi niya na animo'y excited. "Tungkol saan?" maang ko. Alam ko naman kung ano ang pinapakuwento niya, pero tinanong ko pa rin. "Kumusta 'yong bago ninyong Professor?" Ngiting-ngiti siya na animo'y kinikilig sa gustong malaman tungkol sa masungit kong Professor. "Ah, iyon ba? Okey naman," malamya kong sagot habang sumusubo na ng pagkain. Parang ngayon lang ako nagutom ng ganito.

"Bakit naman?" "Dahil ikaw ay masipag mag-aral at may pangarap. Si Professor Manuel naman ay isang Professorsa Harvard at isang tanyag na eksperto sa larangan ng medisina. May sarili siyang research laboratory at napakatalino. Magkakapareho kayo ng interes. Kung magiging magkasintahan kayo, siguradong marami kayong mapag-uusapan." Tumango si Dianne. "May punto ka."

"Nakakahiya po. Kanina pa niyo kasi tiningnan ang katawan ko." Hindi man lang ito umiwas at ngumisi. "It's worth viewing. You have a nice body." Parang may kung anong lumukob ulit na saya sa aking puso. Meaning, gumagana na ang paglalandi ko sa Professor! "Gusto niyo bang hawakan?" Napakagat ng labi ang Professor dahil sa tinuran ko at dumapo ulit ang mata nito nang sinimulan ko ng himasin ang aking dibdib mismo sa harap niya.

paalala nito sa kanya kaya naintindihan niya ang ibig sabihin ng professor. “Sige po,” magiliw niyang sagot, kinuha niya ang mga research paper sa cabinet at iniisa-isa iyong binasa. Ang propesor naman ay nanatili lamang na inobserbahan ang dalaga. Nang makita nitong masunurin na dalaga si Nynaeve ay natuwa ang propesor. Bibihira na lang kasi ang masusunuring estudyante sa university na iyon. Kinuha nito ang pakay na dokumento at nakangiting umalis sa laboratory at iniwan si Nynaeve na nagbabasa.

"Pero gusto kitang sunduin, Kaisha. Wala akong pakialam kung ano man ang iisipin ng ibang tao." Napalunok ako ng bigla niyang inilapit ang mukha niya sa akin. Pinanlakihan ko siya ng mga mata kasi nagsisimula na naman ang pagbilis ng tibok ng puso ko. Nagiging nerbiyosa na ako dahil sa mga pinaggagawa niya. Bumukas ang pinto at nakita kong pumasok ang professor namin. "I have to go. Your professor is here," saad niya at tinitigan ako ng ilang segundo.

May mga gising na din ngayon pero karamihan mga professor naghahanda ng almusal. Si kuya Jiro nakikipagusap sa isang professor. “Good morning Sam Kamusta pakiramdam mo?” bati sa akin ng isa naming professor. “Ayos na po ako.” Napalingon tuloy sa akin ang lahat kase ang lakas ng pagkakasabi ng professor, lalo na si kuya Jiro lumapit pa sa akin. “Maaga pa.” “Hindi na ako makatulog.” Nagbubulungan kaming dalawa.

sagot ni ate girl, ang arte niyang magsalita kaya mas lalo akong nabanas. Nakita kong tumango si prof. “Continue” The whole classroom fell silent for a moment. I think Ms. Ate girl seemingly at a loss for words to add to her answer. Just then, Arjay called me by the surname, yung pagseselos ko ay napalitan ng kilig, highlight na highlight ba naman ang pagiging Mrs. Montemayor ko! “yes po, prof?” I asked, smiling. Sa katunayan, hindi talaga ako nakikinig sa tinuturo ng propesor pero heto ako ngayon, ngiting ngiti pang nakatayo na para bang alam ko yung sagot sa tinatanong niya.