Sherlock Holmes A Study In Scarlet Novels & Stories

Ngumiti ako sa reaksyon niya. Pagkatapos, tumayo ako at mabilis na hinubad ang aking mga damit. Dali dali kong tinanggal ang aking trousers kasama ng aking brief at pinalaya ang kanina pang nagwawala kong alaga. Miss na miss na nito ang pumasok sa masikip na kweba ni Scarlet. Hindi pa man nakarecover si Scarlet sa sarap, walang sabi kong pinasok ang aking alaga sa basang basa at makipot niyang pu***.

"I'll take you home so you can rest. I need to return to the office after." "Sige," mahina lang sagot niya. While the car waited at a red light, Tobias answered an incoming call. Gumagalaw si Scarlett nang bahagya at naramdaman niyang sumagi ang kamay niya sa isang malambot na bagay. Inabot niya ito at hinila ang isang kulay-rosas na silk scarf. Naningkit ang mga mata niya, nakatuon sa scarf. Kinuha niya ito at pinakatitigan. It looked far too familiar to be a coincidence. Parang nakita niya na ito dati sa isa sa mga pictures sa phone ni Tobias.

Ang mga dokumentong kinuha ko ay nagkalat sa sahig, pero wala na kaming pakialam. The air in the study turned heavy with the scent of scotch and rain. Julian pinned me against the desk, his weight crushing mine, his hand tangling roughly in my hair to pull my head back. Inilantad nito ang fresh ink ng aking Black Rose mark sa ilalim ng malamig na liwanag ng buwan.

Ang mga pahayag na ito, kasama ang mga natagpuang sulat, talaan ng pagbabayad, at mga rekord ng kanyang pakikipag-ugnayan kay Donato Vance noong una, ay bumuo ng isang matibay na ebidensya na hindi na kayang tanggihan pa ni Scarlet. Sa araw ng paglilitis, nakatayo si Scarlet sa harap ng hukuman—wala na ang kanyang karangyaan, wala na ang kanyang mga magagarang damit, at wala na ang mga taong dating nakapaligid sa kanya. Ang kanyang mukha ay walang dating pagmamataas; sa halip, makikita rito ang takot, pagkabigo, at ang bigat ng mga kasalanang kanyang ginawa.

Naging magulo ang buong eksena. Hindi lubos na makita ni Scarlet kung ano ang nangyayari, pero pakiramdam niya ay parang matutuklap na ang kanyang anit. Galit na galit siya, at nang magkaroon ng kaunting puwang ay nakawala siya mula sa pagkakahawak ni Allison. Agad niyang sinugod si Allison, kinamot at kinalmot ito, at sa gitna ng kaguluhan, nahila niya pababa ang maskara ni Allison. Nang makita ni Scarlet ang pamilyar na mukha ni Allison, napatigil siya sa gulat! Ang mukhang ito… P–Paanong…. Imposible?!