Shimmered 소설 & 이야기

“You’re glowing.” Ngumiti si Amara nang bahagya, ngunit sa loob niya, kabaligtaran ang nararamdaman. Habang nilalagyan siya ng blush at inaayos ang mata niya, unti-unti niyang napapansin ang pagbabago—ang simpleng babae kanina ay unti-unting nagiging isang bride na kayang humarap sa kahit sino. Kayang magsinungaling. Kayang magpanggap.

Ganito pala ang itsura ko, hinawakan ko ang muka ko, napakaganda nang nakikita ko. Halos maiyak ako, napadako ang mata ko sa noo ko na may band aid at sa damit kong madumi, namumugto rin ang aking mga mata dahil sa kakaiyak Tinitigan kong mabuti ang reflection ko sa salamin. "Lumapit ka Aurora..." ayan nanaman ang tinig. Parang ang reflection ko sa salamin ang tumatawag saakin. Naka tingin lang ito saakin, lumapit ako ng husto dito.

at tumawa pa nang napaka lakas ang loko na akala mo ay baliw sa kanto. Tinanggal ko na ang mga kamay ko na nakatakip ssa mga mata ko at masama siyang tiningnan. Naka jersey shirt na siya na kulay pink at patuloy pa rin ang pagtawa. Ang mata niyang singkit ay mas lalong nawala at halos ubuhin na siya dahil sa tagal niyang tumatawa. “Ha-ha, Morpheus. Happy ka, ser?” inis ko kunwaring tanong kahit natatawa na sa itsura niya.

Kumikintab ang mga brilliantes, dazzling under the light, catching every glance with a brilliance that took her breath away. Isang tamang laki na diamond sa gitna, at sa sides nito ay may mga maliliit pang diamonds, meticulously set to enhance the sparkle. Halos hindi niya mapigilan ang luha sa sobrang saya at pagmamahal, tumutulo ito nang hindi niya namamalayan. “Tingin mo ba hindi ako handa? Hmmm?” Mahinang tanong ni Paul, at dahan-dahan niyang kinuha ang kamay ni Dia para ilagay ang singsing sa daliri nito.

Itinaas niya iyon sa kalangitan at kasabay ng pagkinang ng diamond ring niya ang pagsasayawan ng northern lights sa kalangitan sa gabing iyon. ———————————————— ——————————— NA: flashback po ito ha. Wag maguluhan. Hahaha. Ayuko gawin italic kasi nahihilo ako sa italic. Basta flashback ng nakaraan nila ito.

Hindi ko rin naman siya masisisi dahil business man siya at gwapo pa. "Bakit parang iba ang glow mo tonight, Heaven, ah? Bakit parang feel ko, mas gumanda ka?" I playfully smiled when I heard Breach's words while watching myself in the mirror, combing my hair. My lips are as red as roses, I even put a lot of oil in my skin tonight to make myself shine even brighter and just a pink palette as my eyeshadow and a light blush.

It exuded both mystery and power, like twilight before a storm. Mula baywang pababa, the skirt expanded into a fluffy pearlescent satin, falling just below the knees. The fabric flowed like gentle ripples on water, shimmering with every slight movement. The soft folds created a cascading effect, giving the illusion that the gown was alive, breathing under the delicate lights.

Habang binabagtas ng shuttle service ang bahaging buhanginang parte ng shore ay hindi naalis ang tingin niya sa dagat. Nang-eengganyo ang asul na asul na kulay nito. The morning sun rays hitting the water surface reflecting gleaming effect. Kumikinang iyon na para bang tinitirhan ng libong bituin. Kaysarap sigurong maligo sa malinis na tubig nito.

Di tulad ng mature at sentimental na si Jasmine, ang kakaibang paghahalo ng magiting na hitsura ni Aurora at aura ng isang mahiyaing dalaga ay isang espesyal na halo. May magaan na makeup si Aurora, ang natural na magiting na babaeng aura na lumalabas sa kanyang katawan ay ipinapakita ang katangian niya na parang isang snow lotus sa iceberg, napakalamig at kaakit-akit.

Nakasuot ng Crystal White Wedding gown, para siyang kumikislap kahit sa ilalim ng liwanag. ‘Yung mga bulaklak sa kamay niya, puting-puti , she's glowing with all whites. For a second, everything else blurred. The people, the lights, the soun, lahat naglaho. Ang naiwan lang ay siya… at ako, nakatingin sa kanya. I can’t even breathe properly. Hindi ko alam kung dahil sa kaba, o dahil sa katotohanang ito na talaga ‘yon.