Shimmered Mga Nobela at Kwento

Sylvara, nakaupo at tahimik, habang pinagmamasdan ako. Ang liwanag mula sa lampshade ay bumabalot sa kaniyang mukha, nagbibigay ng malamlam na anino sa matalim niyang mga mata. Hindi siya nagsasalita—ni hindi man lang gumalaw—ngunit ramdam ko ang bigat ng kaniyang tingin sa bawat kilos ko.

"You're fire, sweetheart. I need smoke." Tipid siyang ngumiti at marahang huminga. Pagkatapos ay lumakad siya papunta sa liwanag. Nilagyan pa ng makeup artist ng huling pahid ng highlighter ang kanyang cheekbones. Sa repleksyon niya, para siyang isang dyosang isinilang mula sa liwanag ng buwan at tukso. Sakto namang pumasok si Reeva. Nakatiklop ang mga braso nito habang pinagmamasdan siya na may mapanuyang ngiti.

Ang kisame ng libingan ay naka-pitch itim at natatakpan ng hindi mabilang na mga Luminous Pearls, na ginawa itong hitsura tulad ng isang mabituing kalangitan sa gabi. Mahigpit ang hitsura ng flaxseed sa kanyang mukha habang sinusuri niya ang bawat sulok ng libingan at nag-eehersisyo Labis na pag-iingat sa bawat hakbang na ginagawa niya.

“Now that’s unfair.” He smirked slightly. “Good unfair?” “Very.” Lumapit siya sa salamin sa tabi ko. Magkatabi kaming tumingin sa repleksyon namin. Midnight amethyst. Charcoal velvet. Strong. Clean. Elegant. The designer stepped back, studying us like artwork. “Stand closer,” sabi niya. Lumapit si Aleron sa akin. Hindi kami magkadikit, pero ramdam ang presence.

Napaiwas ako ng tingin. Paano niya nagagawang mag-shift ng aura from dark to light nang ganon kabilis? Kanina parang ready akong sabunin, tapos ngayon parang chill lang? At bakit parang ang perfect ng tama ng ilaw sa mukha niya?!

Pagkatapos, nakahiga sila sa lumang kumot, ang kanilang mga puso ay mabilis na tumitibok, ang kanilang mga balat ay glistening sa sweat at liwanag ng buwan. Ang afterglow ay hindi lamang pisikal; ito ay emosyonal, isang peace na hindi pa nila naramdaman. Nakatitig si Lia sa kisame, sa mga cobwebs at sa skeletal na design ng bubong. “Sana… sana hindi na ito matapos.”

The fabric has a delicate, shimmering glitters, giving it a subtle, elegant sparkle. Napangiti ako habang umiikot sa harap ng salamin. Pwede na ‘to! Light make-up lang ang inilagay ko sa mukha ko, at saka light red lipstick. Isang nude high-heeled sandals naman ang isinuot ko sa mga paa, at black shoulder bag na katerno ng damit ko. “We’re here!” tumunog ang phone ko, at dali-dali na akong lumabas ng kuwarto. Pero bago ko pa mabuksan ang main door, narinig ko ang boses ni Josh.

At kung may award din sa Best Undercover Agent Trying Not to Melt From Compliments, panalo si Jasmine. Napatingin ako kay Jasmine, at sa unang pagkakataon mula nang dumating kami… parang nabawasan ang tensyon sa balikat niya. Ngumiti siya. Yung totoo. Yung hindi trained smile o pang-assassin mode. Yung genuine. Yung “maybe this could be home” kind of smile. At sa isip-isip ko, habang humihigop ako ng juice, "Ito na 'yun. The girl who once walked through shadows... is finally stepping into light."

now printed in full caps on product packaging and when I looked in the mirror without all the blush, the gloss, the shimmer kahit ako, naiyak because she made it. I made it.

Ngumiti na lang siya at muling hinawakan ang kamay ni Eldreed habang patuloy sa pamimili. Habang naglalakad, napansin ni Shayne ang isang jewelry store na may display ng Swarovski crystals at mga kwintas na may lilang perlas. Lumapit siya at hiniling sa saleslady na ipasuot sa kanya ang isa sa mga kwintas. Pagkasuot niya, mas lalong lumiwanag ang kutis niya—maputi at makinis na tila mas lalo pang naging kaakit-akit.