Shuddering Mga Nobela at Kwento

“So… I’m unstable?” “No,” agad siyang umiling. “You’re grieving. And you’ve been doing it without rest.” He continued in a professional, grounded way possible. “Your nervous system is in a state of hypervigilance—constantly alert, constantly bracing for impact. That’s why you’re shaking. That’s why your chest feels tight. That’s why you feel like you’re losing control.” Natigilan ako at dahan-dahan na napatingin sa mga kamay ko.

Naliligo sa sarili nilang mga dugo. My whole body is shaking. I was shaking in fear. Hindi ko alam kung ano ang dapat kong gawin. Namamanhid pati ang utak ko. "Boss! Nasa labas daw ang aso nung babae. Baka nandun lang yun sa labas." "River..." I gasped, shaking. "River my baby..."

Sumandal siya sa headrest ng kama habang nakadagan ako sa matipunong katawan niya yakap niya ang kahubdan ko. Pareho kaming hingal na hingal at pagod na pagod sa ginawa namin, ngayon pa lang ay ramdam ko na ang pananakit ng katawan ko. My body... is shaking uncontrollably. Magmula braso ko hanggang mga binti kaya niyakap niya ako, kita niya ang pangangatog ng katawan ko dahil sa intense shock na ipinaranas niya sa akin...

My heart is beating so fast I cannot calm it! "Sissy tingin sa daan!" Dahil sa pagkagulat ko sa malakas na sigaw ni Shiyuri ay awtomatiko kong nai-preno ang kotse at napindot ng pagkalakas-lakas at pagkatagal-tagal ang busina. Dahil sa kaba at pagkataranta ay hindi ko agad iyon nabitawan. "Sissy what the actual fuck?!" naghi-hysterical na pukaw ni Shi sa attention ko.

Nakita niya ang anak nila. Nakita niya itong gumagalaw. Nakita niya itong buhay. At pagkatapos ay narinig nila ang isang tunog. Mabilis. Malakas. Paulit-ulit. Thump. Thump. Thump. Thump. Parang tumigil ang mundo. Napahawak si Teddy sa bibig niya. Namula ang kanyang mga mata. Hindi siya makapagsalita.

Nang nasa labas na nga ako at nahanap ko na ang aking sasakyan, ay agad ko na itong sinusian para mabuksan ngunit parang hindi pa yata sa ganito matatapos ang araw na ito. Mukhang may pahabol pa. Para akong nakaramdam ng malakas na shock wave na dumaloy sa aking buong katawan at kasabay nito ay ang isang malakas na tunog ng pagsabog. Nataranta ako agad at sumigaw na lang nang may sumunod pang pagsabog kasabay sa mga nagbagsakang basag na salamin na nanggaling pala sa itaas o sa gitnang bahagi ng aming building. Nabingi naman ako dahil dito na para bang may naririnig akong tunog na napaka-high pitched.

Liana’s POV Kung akala ko ay sapat na ang adrenaline rush ng isang cardiac arrest o ang tensyon ng isang Ethics Committee hearing, nagkakamali ako. Dahil ang makita ang pangalan ng kuya ko—ang kuya kong isang taon kong iniyakan, inalayan ng bulaklak sa sementeryo (na bakante pala?!), at ginawang inspirasyon sa bawat puyat ko sa med school—na nag-comment sa isang viral F******k Live... iyon ang tunay na definition ng "shock."

At mukhang sasalpuk ito sa amin? Nanigas ang buong katawan ko na parang ayaw gumalaw ng mga paa ko. My lips are shaking and I can feel chills dominating my body. My heart skips a beat as I stare on it, mindlessly. Naku! Mamamatay na naman ba ako sa pangalawang pagkakataon? X_X

KAILEY BALT I was about to start the engine of my car when i suddenly heared voices, shouting and screaming from the other side of the road. Kasunod noon ang malakas na tunog ng rumaragasang malaking sasakyan at ang langitngit ng biglaan nitong pagpreno. I seem to be stiffened when i saw Shanaia standing still as the speeding 10 wheeler truck approaching her. Nanlamig ako at nanlaki ang mga mata. She seem shocked and that was the reason maybe why she can not even move her feet na tila hinihintay na lamang ang paparating na sasakyan.

Tila iyon tunog ng pagtambol ng drum at sa bawat pag pintig ng puso ay kaakibat ng di matawarang hapdi at sakit. Her breathing became shallow, and her entire being was shaking. Gusto niya ng umalis sa kinatatayuan ngunit hindi niya magawa. “Ah, Andres! Andres!” Bernadeth moaned as Andres pounded on top of her hard and fast. Naririnig pa niya ang langitngit ng kama, at ang malakas na hingal ni Andres. Gusto niyang sumigaw ngunit hindi niya magawa. “Umalis kana, Destiny! Umalis ka na!” Sigaw ng utak niya.