Shined Bright Novels & Stories

Napaka-intangible? Idinilat niya muli ang kanyang mga mata—mas malinaw na ngayon. “Tama ka,” mahina niyang sabi. Isinara niya ang folder at tumayo. “Laban natin ’to. Kailangan kong ibigay ang best ko.” Binalingan niya si Shine at binigyan ito ng unang tunay na ngiti matapos ang ilang araw. “Tara na. Isang huling run-through kasama ang lighting team. Walang puwang para sa pagkakamali.”

bakit parang masyadong maliwanag? Kumunot ang noo ko. May manipis na sinag ng araw na tumatagos sa mamahaling blackout curtains ni Lucas. At ang pinakamatindi sa lahat, hindi na madilim. Maliwanag na. As in, sumisikat na ang araw!

Namula ang pisngi niya ng maalala ang ginawang pagtatapat kay Lucian. “Look at the sky. Kumikinang ang mga bituin. They shine so bright,” aniya. “Your eyes are brighter than all of them.” Napasulyap siya sa katabing nakatitig sa kanya. Agad niyang binawi ang tingin. Nakakatunaw ang titig nito at nakakabaliw isipin na pakiramdam niya ay may pagtingin din ito sa kanya. May biglang dumaang falling star. Namangha siya sa liwanag na gumuhit sa madilim na gabi.

Inakala niya na ang laman ng kahon ay isang mamahaling panulat o isang gamit sa lamesa, upang matulala lamang sa nakitang singsing na may brilyante. Sino ba sa mundong ito ang magbibigay ng isang napakabigat na singsing na may brilyante bilang isang simpleng regalo ng paghingi ng tawad sa negosyo?! Sigaw ni Mheilin sa kanyang sarili, na naramdaman na tila ba may hawak siyang isang buhay na bomba. Ito ay isang malaking sakuna.

Light and Shadow: Prologue From stardust sown, a luminescence shall bloom, An Imperial scion, dispelling spectral gloom. A heart of sun, a mantle woven bright, Luminous’ aegis strengthened by her light. The birth of the princess brought immense joy to all Elementalists. At the same time, a prophecy emerged, foretelling the immense power of her divine light, a power destined to one day vanquish the dark forces trying to destroy the Luminous Realm.

I extended my hand. Tinitigan muna nito ang aking kamay bago tinanggap. "I'm Shine." My smile never left my lips. "So, ano? Hintayin na lang natin ang Tito Alas mo? Uuwi na rin 'yon ngayon."

This is very ridiculous! Nanatili pa si Blythe roon ng ilang sandali, mataman niyang pinanonood ang noo'y sumisibol nang buwan sa kaniyang harapan at gaya ng madalas ay umu-usbong pa rin ang pagkamangha sa kaniyang puso para rito. The way she glows in the light given by the sun is something that reminds her of love. Sol is already out to shine in different places yet, he manages to give Luna the support and help she's needing. He's never been selfish despite his need for more light, he never gets tired despite the countless years that passed by.

narinig kong tawag ni Shane, mababa ang boses pero puno ng kaba. There it is. My new name. Unti-unti kong idinilat ang mga mata ko, pilit kong pinapakita na nahihirapan ako. Sumalubong agad sa akin ang ilaw, at ang mukha ni Shane na halos hindi ko maipaliwanag ang ekspresyon. Halo-halong takot, pag-aalala, at relief.

”Sa mga oras na iyon, dumating siya sa buhay ko na parang isang liwanag, na nagpaliwanag sa madilim kong kinabukasan. Pagkatapos noon, nakabangon ako at naibalik ko ang tiwala ko sa sarili ko.” Nagbalik-tanaw si Shirley nang may maliit na ngiti sa kanyang mukha, ngunit kaagad na naglaho ang ngiti niya sa ilalim ng liwanag ng buwan.

The court was illuminated by the dim glow of streetlights, casting elongated shadows that danced with each triumphant shout. Amidst the jubilant celebrations, the school guard emerged, casting a beam of light with his flashlight that cut through the darkness like a searchlight. His presence signaled the end of their basketball play, a reminder that the school's after-hours activities needed to come to a close. Luca's friends gathered around him, patting his back and offering their congratulations.