Short Dialogue Story Novels & Stories

Parehas kaming natawa, matapos noon ay dumaan ang matagal na katahimikan. I felt his fingers touched my cheek. “Umiyak ka ’no?” aniya. “Alam mo p’wede kang mag-kwento sa ’kin. I won't judge, I'm also curious as to why you're suffering like this. Sabi nga nila ’di ba, it's ideal to open up to a stranger.” Naningkit ang mga mata ko. “Ibang level din ang pagka-chismoso mo ’no?” Tumawa siya at kapagkuwan ay pinisil ang ilong ko. “Kwento mo na, I'll listen.”

Pero mula lang nang makapag-usap sila minsan. 'Parang bigla na lang naging magkakampi sila. Hindi ko alam kung ano ba ang pinag-usapan nila? 'Basta bigla na lang parang nagkasundo silang dalawa. 'Hindi naman sa ayokong iyon ang mangyari. Kaya lang hindi ko rin maiwasan na hindi magtaka. Lalo na at halos magpatayan sila noong una." Kwento niya kay Dorin.

Samantala sa isang lugar kung saan magkaharap ang dalawang tao at seryosong nag-uusap ay nabuo ang plano kung paano tuloyang sirain ang isang Howald Jacob El Frio. "Pagkakataon mo na ito na magawa ang plano," sabi ng isang tao na humihithit ng tabako na hawak. "Let's work together then!" sabat naman ng isa. Malakas na tumawa ang taong humihithit ng tabako at paibabaw nitong ibinuga ang usok.

“I didn’t mean to hurt you.” “You did.” “I know.” Tahimik silang kumain, tension slowly melting into steam from the rice. “What movie is this?” he asked after a few minutes. “Something ridiculous. The architect keeps rescuing the girl from falling into fountains.” He chuckled. “Sounds familiar.” She smirked but did not say anything else. After dinner, nagligpit sila ng pinggan. She washed, he dried. Parang domestic scene sa isang alternate universe. Outside, thunder rumbled.