Short Fictional Story Novels & Stories

Haha Sana na-inspire pa rin ka sa kwento nila. But... mayro'n pa... Short story ni Emalyn.

pampakalma. "Duh? Journalism Student 'to." "I am too. Pero hindi naman ganyan kataba utak ko. Anyway, I love the idea but it would be too long for a short story." Napanguso ako. Ano bang short story ang dapat? "Okay. Ikaw naman magsabi ng idea mo." This time nagawa niya na akong tignan. "We'll use an animal to be our characters. Ganoon naman ang short story diba? Animals ang characters.

Mas maganda ng maging prangka sa kanila para wala akong masaktan. Matapos kong makapag-muni-muni ay nag-palit na ako ng damit kong pambahay. Tapos binalikan ko ‘yung gagawin ko sana kaninang umaga na isang short story. Siguro gagawin ko na ang kalahati nitong story dahil wala naman akong ibang gagawin, Isang short story lang naman ito. Hindi naman ako makababa dahil may bwisita kami. Sana nga mali ang iniisip ko na dito siya matutulog. Tinali ko muna pa-messy bun ang aking buhok bago binalingan ang aking laptop para sa gagawing short story.

Nakatali nga ako sa kaniya, pero ang puso’t utak niya ay nasa labas, nagpapakasaya habang ako, unti-unting nadudurog sa loob ng magarbong kulungan na tinatawag niyang ‘home’ ko. *** AUTHOR'S NOTE: Hi sa mga umabot hanggang dito! ❤️ Siguro po ay nagulat kayo na ending na agad. Bitin ba? Hahaha! Pero honestly, even before I started writing their story, plano ko na po talaga na gawing short story lang ang sa kanila. I just wanted to give justice to the plot and the characters na matagal nang tumatakbo sa isip ko.

Alam kong maikli lang po ito pero ganito po talaga ako magsulat ng mga story maikli lang po talaga gaya ng mga iba ko pa. May bago po ako kay Regan at Jessee (He Doesn't Want To Share) abangan niyo po waiting lang ma-publish ni GN thanks.

Tumabi ako sakanyang umupo at nakita ko naman ang mga bata nakaupo sa sahig. Kumaway ako sakanila at ngumiti ganon din naman ang ginawa nila. Ilang minuto pa ang lumipas ay nakiusap sila kay James na mag kwento ulit. Mabuti nalang hindi ako ang pinakiusapan gosh mauubos na naman laway ko ano. "Oh, sige mag k-kwento na ako kaya makinig kayo ng mabuti okay. Ang pamagat ng kwentong ito ay Bamboo and the turtle."

(para kang humihiling na manalo sa lotto na hindi ka naman tumataya. *SN: Phrase siya sa isang kuwento ni bob ong - Ang paboritong libro ni hudas.* Sinuot ko naman ang isang kulay brown na cargo short ko. Ilalagay ko na sana sa labahan ang aking hinubaran ng makapa ko yung papel sa bulsa ng aking pantalon. (I think you two, has feelings for each other but no one's confessing.)

Thanks! This is a work of fiction. Places, names, characters, events or anything in this story are purely work of fiction and exaggerated imagination of the author. Enjoy reading!

napangiti ako. "Iyon na nga, siguro babagay sa 'yo ang lahat ng mga damit. Kung hindi business ang kinuha mong career ay marahil pasok ang ganda mo sa modeling, ganoon ang pangarap ng anak ko, kaya lang ay kulang kami sa pera. Mahal ang tuition fee." magiliw na kuwento ni Manang ngunit ramdam ko ang paint sa kaniyang salita.

I said, crouching to their level, “but I do have a story.” “Yay! We want the one with the dragon!” they all shouted at once, holding my hands like I was carrying a hidden treasure. "I don't like dragons--they are scary!" Autumn said dryly. I laughed again. He held my hand and smiled at me. "Can we have that story of the golden boy Auntie? The man who have no feelings" he continued. “Okay, but only if you promise not to tickle me like last time!” I warned, raising a brow dramatically.