Si Apolinario At Ang Kanyang Ina

Nasib si Bungsu. (Saat masa jaya orang tua telah habis). "Jadwal kontrol Bapak tiga hari lagi, kamu sudah dapat uang buat biaya rental mobil?" tanya Ibuku saat aku baru saja pulang. "Yusup usahain ya Bu, semoga ada rezekinya," jawabku. Sambil melepas jaket yang selalu menemaniku mencari rupiah. "Kalau gak ada ya udah, gak apa-apa. Paling Bapakmu teriak-teriak kalau lagi kumat karena obatnya habis!" ucap Ibu sambil berlalu pergi. Aku tahu Ibu pasti kecewa, lalu bagaimana lagi, aku sudah berusaha keras, dalam hati aku merasa gagal. Uang sebesar lima ratus ribu saja tidak mampu aku cari. Mungkin bagi orang lain tidak seberapa, tapi untukku yang hanya berprofesi sebagai ojek online uang lima ratus ribu sangatlah besar. Apalagi akhir-akhir ini orderan sangat sepi tidak seperti biasanya. Aku duduk termenung di atas sofa lusuh, mataku menatap tiga bingkai besar yang terpajang di dinding, foto ketiga Kakakku saat wisuda. Mereka terlihat sangat gagah dengan toga yang dipakainya

Cerita ini berkisah tentang perjalanan seorang perempuan kota yang memutuskan untuk pindah kedesa. Perempuan cantik itu bernama Raina yang saat ini sudah berusia 20 tahun. Rania merantau kedesa dan tinggal bersama nenek sedangkan orangtua Rania tetap menetap diKalimantan. Rania adalah sosok yang tertutup dan bodoamat semenjak ia kehilangan orang yang ia sayangi. Didesa ini , Rania mulai menemukan ketenangan dan kenyamanan lagi. Ia bertemu dengan seorang pria hati baik yang memiliki sikap dingin. Pria itu adalah Rasya,si manusia kulkas penyh teka-teki yang membuatnya jatuh hati. Suatu hari Rania dan Rasya menjadi patner dalam turnamen bulu tangkis ganda campuran dan saat itulah mulai muncul benih-benih cinta diantara mereka. Sayangnya saat mereka sudah mulai dekat dan menjalin hubungan bersama, Rasya tiba-tiba saja harus pindah keluar kota bersama keluarganya. Rasya hanya tinggal dengan sang ayah dan kedua kakak laki-lakinya. Raina yang mengetahu kepergiaan Rasya secara tiba-tiba membuat jiwanya terguncang. Bertahun-tahun Rasya pergi tanpa adanya kabar, dan Raina tetap menunggunya kembali. Empat tahun berlalu, setelah lulus kuliah Raina langsung mendapatkan pekerjaan disalah satu perusahaan. Di perusahaan ini Raina kembali bertemu dengan Rasya tapi sayangnya cinta mereka sudah tidak bisa lagi dipersatukan. Mau dipaksakan sekuat apapun takdir sudah berkata lain. Raina sudah mendapatkan tambatan hatinya yang baru walaupun ia belum sepenuhnya mencintai Rico. 2 mingu berlalu, Raina dengan sangat terpaksa menikahi Rico dan dihari pernikahan itulah Raina baru mengetahui bahwa Rico adalah kakak tiri Rasya.

Matapos mag-graduate ng socialite training course, ang aking kapatid na babae ay nanumpa na magpakasal sa isang mayamang pamilya. Upang lumikha ng mga pagtatagpo kay Pierce Holden, ang prinsipe ng mga socialite, ang kapatid ko ang nagmaneho ng aking kotse, na gustong i-tailgate si Pierce at bumunggo sa sasakyan nito. Tinapakan ko ang preno at sinabi sa kapatid ko na hindi tanga ang mga Holden. Hindi namin kayang bayaran ang sasakyan ni Pierce, kahit na isuko namin ang lahat ng mayroon kami. Pagkatapos, nagkaroon si Pierce ng isang marangyang kasal na ikinagulat ng bansa. Nababaliw na ang kapatid ko sa selos, sinabing siya na sana ang bride kung hindi dahil sa pagpigil ko sa kanya noon. Dahil sa sama ng loob, binunggo niya ang kanyang sasakyan sa akin at pinatay ako. Nang muli kong imulat ang aking mga mata, nakita ko ang aking sarili sa front passenger seat. Kumpiyansa na ngumiti si ang kapatid ko, napako ang tingin niya sa mamahaling sasakyan sa harapan namin. "Sigurado akong mabibighani sa akin si Pierce kapag nakita niya ako. Hindi ko na kailangan magmaneho ng isang basura na ganito kapag nakasama ko na siya." Ngayon naman, hindi ko na siya pinigilan. Tinapakan niya ng madiin ang pedal ng gas, na naging sanhi ng pagbangga ng kotse laban sa sports car na may presyo na napakalaking halaga ng pera.

Siapapun pasti tidak ingin mendapatkan kutukan yang sangat ... sial. Apalagi kutukan itu sangat membuat malu hingga Oliv harus kehilangan kepercayaan dirinya. Kutil yang menjalar banyak di jari jemari lentiknya membuat ia tidak menjadi percaya diri. Oliv merasa tersiksa dan frustasi sampai melakukan berbagai cara agar kutil-kutil tersebut dapat menghilang. Sayangnya berbagai cara yang Oliv tempuh pun tak mampu membuat kutil itu hilang. Hingga suatu hari seorang nenek memberi solusi untuknya, bahwa kutil-kutil tersebut akan hilang apabila Oliv menikah dengan cinta sejatinya.

Boi (bukan nama sebenarnya) adalah remaja yang berjuang mengarungi kehidupan secara mandiri setelah orang tuanya tidak lagi mengakuinya sebagai anak. Perjalanan hidupnya mengantarkannya pindah dari satu kota ke kota lain dan dari satu profesi ke profesi lain. Di saat inilah ia mulai mencari jati diri, ingin apa ia sebenarnya dalam hidup ini dan wanita seperti apa yang kelak ingin ia miliki sebagai pendamping.

“Pipay!” galit na sigaw ng aking madrasta mula sa kanyang silid habang abala sa pag-aayos ng kanyang mukha. Halos magputok ang ugat sa kanyang leeg, na para bang ako ang dahilan ng lahat ng problema niya sa buhay. “Bakit po, Madam?” mahinahon kong sagot habang tuloy sa paglalampaso ng sahig. “Madam”—iyon ang itinawag niya sa akin mula pa noong una, at dahil sa takot, hindi ko na rin inusisa kung bakit. Ako nga pala si Piazza Fontana Vega, o mas kilala bilang Pipay. Dalawampu’t dalawang taong gulang na ako, ngunit hanggang Grade 5 lang ang naabot ko. Natigil ako sa pag-aaral noong mag-asawa muli ang aking ama. Simula noon, naging parang alipin na ako ng aking madrasta. Araw-araw, pareho lang ang eksena sa bahay. Ako ang gumagawa ng lahat ng gawain habang si Madam at ang kanyang anak na si Claire ay nag-e-enjoy sa luho ng buhay. Pero kahit ganoon, may lihim akong pangarap. Minsan, sa mga tahimik na gabi, iniisip ko kung darating ba ang araw na makakawala ako sa ganitong sitwasyon. “PIPAY!” muling sigaw ng aking madrasta, na tila mas nagiging galit pa. Agad kong iniwan ang mop at tumakbo sa kanyang kwarto. Kailangan kong magmadali. Kapag natagalan ako, mas matindi ang parusa. “Madam, may kailangan po ba kayo?” magalang kong tanong sa aking Madrasta. "Bakit ba ang bagal mong kumilos? HETO! Labhan mo pati ang damit ng anak ko!” sigaw niya, sabay hagis sa akin ng maruruming damit. Tumama ito sa aking mukha, pero wala akong nagawa kundi damputin ang mga ito. “Opo, Madam,” sagot ko, habang pinipigil ang pagbagsak ng luha.

Don Leonardo De Capre; His eyes my look a little more crinkled around the edges but his face, a tad more weather-beaten,pero Leonardo De Capre ay hindi pa naman malapit sa kanyang edad ang taglay na kakisigan at kagapwuhan. Leonardo,fourty years of age. Owner of a Paradise Resort. Happily married for ten years to Minerva Matamis May nag-iisang anak, ang prinsesa nang kanilang tahanan Reyna Lynvy Marie. Siya ang taga pagmana ng isla mula sa kanyang ninuno at namana ng kanyang Daddy Leonardo. Ngunit natuklasan niyang mayroon nang ibang taong nag mamay-ari niyon--si Hanz,isang lalaking may tatlong M's--mayaman,masama ang ugali at mayabang.Pilit siyang pinapa-alis sa isang isla na mana raw niya mula sa kanilang Papa Leonardo.Pero sa isang tulad niya ay hindi aalis sapagkat sa kanya ang isla na iyon.Magkamatayan man sila! Donya Minerva Matamis; Legal na asawa ni Don Leonardo De Capre,kabiyak sa sampung taong pagsasama. Sa personal niyang buhay,siya ay nagpapagaling mula sa naghihinalong kasal kay Don Leonardo. Ang tubong Isabelenia ay isang sikat na Modelo ng magazine.She was travelling around the world because of her career. Until she heard humor that his loving husband are having affair with other womens. Kaya nagpasya siyang umuwi sa Pilipinas kasama ang kanyang Reyna Lynvy Marie. Para sa pagtutuos niya sa kanyang asawa at sa kabit nito. Na kung sino man siya. Lintik lang ang walang ganti!

Mahinhin, maingat sa kinikilos, mahinahon, mapagkumbaba, at mapagtimpi. Yan ang mga katangian ng isang Maria Clara. Pambahay lamang ang mga babae at hindi ito pwedeng makipagsalamuha sa mga kahit kaninong lalaki. Pero paano kapag ang babae ay magpapanggap na lalaki? Basahin natin at subaybayan ang mga isinusulat ni Corazon sa kanyang talaarawan bilang isang babaeng naging guardia civil sa panahon ng mga Kastila.

Walang magagawa si Stella kundi ang sumunod sa huling hiling ng kumupkop sa kaniya at tumayong ina na pakasalan ang kaisa-isa nitong anak. Mayroon itong malubhang sakit at may taning na ang buhay ngunit ang hindi niya inaasahan na ang lalaking anak nito—si Ace Alcantara—ang ama ng kaniyang anak. Apat na taon na ‘rin ang nakakaraan mag-mula ng magkita ang dalawa. Magagawa ba nilang lutasin ang problema sa nakaraan ng magkasama o hahayaan nila na lamunin sila ng nakaraan at tuluyan nang magkalayo?

(Cerita ini 100% FIKSI) Jadi tokoh utama itu susah. Apalagi kalau lawan cintanya atasan ganteng kita di kantor. Udah ganteng, baik hati, berduit, masih muda pula! Jauhlah sama aku yang cuma remahan rempeyek. Enakan juga merhatiin aja, terus sebarin gosipnya sama kalian. Ssst... tapi jangan bilang-bilang, ya!