Si Basilio Sa Ateneo นิยาย & เรื่องราว

Bakit puno ng takot ang mukha nito habang nakatingin sa kanya? Umupo si Basilyo sa harapan niya dahilan para mawala sa paningin niya si Zandro. Todo ngisi na hinawakan nito ang mukha niya habang walang pakialam na nakaapak sa bangkay ng dalagita. Napakasama nito! Walang puso! “Magawa mo pa kayang tingnan si loverboy mo ng ganyan kapag nalaman mong siya ang lalaking tinutukoy ko?”

“You can’t blame me. You didn’t give me heads up. Basta mo na lang ako sinenyasan na p atayin ka.” Bumukol ang dila nito sa loob ng pisngi na para bang sinasabi sa sarili na may punto siya. Umupo si Alejandro sa tabi niya at tumulala rin katulad niya. Ang sabi sa kanya ni Alejandro nang ‘magpahuli’ ito sa kanya ay kailangan nitong m amatay dahil marami na raw nakakaalam na buhay pa pala ito. Giovanni took care of Gideon Vesarius and Riguel El Greco’s death.

"Noong panahong iyon, inagaw mo sa akin si Arturo. Sa loob ng maraming taon, hindi kita ginulo. Iniisip mo bang tapos na ang nakaraan?" "Arturo? Anim na taon nang patay ang aking asawa. Ano pang silbi ng pagbabalik-tanaw mo sa mga lumang hinanakit?" Sa halip na direktang sumagot, nagtanong si Laura nang may makahulugang tono. "Bukod pa riyan, pinakasalan mo naman si Basilio at maayos ang buhay mo. Bakit mo pa kailangang balikan ang nakaraan?"

Baka anemia lang 'to. “Maayos lang talaga ako. May nakain lang siguro akong kakaiba kaya ganito.” Hinilot ko ang aking sintido at binuksan ang aking mga mata. “Nasaan si Clein?” “Naliligo pa. Ang sabi niya pupunta raw siyang school dahil tinawagan daw siya ng De La Salle University tungkol sa study niya. Nakakapagtakang DLSU ang tumawag e Ateneo ang pangarap niyang school,” she replied.