Si Basilio Sa Ateneo Novels & Stories

"Mag-iingat ka sa kanya, Luna. Hindi ka gagantihan ng magulang ni Marcus pero kung gaganti si Atty. Ibasco, hindi ka niya papatayin. Paglalaruan ka niya. He really loves to play with people's life. So be more playful than him." "Opo." Nang umalis ako sa office ni Atty. Cha, mas napaisip ako sa kung sino ang Ibasco na iyon. I searched him online. Kakagraduate niya lang sa law school. Kasali siya sa topnotcher sa BAR. Napakatalino naman pala. Bago lang siyang abogado kaya wala pa akong masyadong makitang info sa kung paano siya lumaban. Mukhang hinintay niyang makagraduate muna siya bago niya ako balikan.

Tiningnan ko ang nakasulat at halos lumuha ako nang makita ang malaking halagang kailangan kong bayaran sa araw na iyon. “Ate, kaya mo pa ba? Hindi muna ako mag-eenroll sa susunod na sem? Magtatrabaho na muna ako para makatulong,” sabi ni Basil. Pilit kong pinatibay ang loob ko at tigas na umiling. “Magdi-disi-otso ka pa lang, Basil; underage ka pa, at isang sem na lang at tutuntong ka na ng kolehiyo. Saka ka na mag-isip na tumulong sa pamilya kapag nakapagtapos ka na,” wika ko habang tinapik siya sa balikat.

FOUNDATION DAY Abala ang lahat ng courses ng Ateneo sa araw na 'to. Paano ba naman kasi nakita na ng lahat ang mukha ni Apollo na isa sa magpeperform sa stage. Kilala naman kasi nila itong seryoso pero, ganunpaman marami pa ring nahuhumaling sa binata, dahil sa angkin kagwapuhan nito na namana niya lang naman sa dad niya. Actually, tatlo pala silang gwapo at kahit ganon hindi naman sila hambog na tao. They love people around them and respect it.

"Pero nanalo kami dahil mas maganda ang proposal namin. Deserved naman siguro." Huminto siya sandali. "Pero kung may babatiin ka talaga, baka si Miss Gonzalez ang dapat mong batiin." Bahagyang nagsalubong ang kilay ni Clint. "At bakit naman?" "Dahil successful siyang nakaalis sa Velasco Entertainment at nakapag-sign sa Salvatore." Lalong lumamig ang ekspresyon ni Clint. "So ang Bautista Group na pala ang bago niyang sandalan."

Katabi niya ang isang lalaking hindi ko kilala. Pareho silang nakangiti habang may hawak na dalawang baso ng kape. Napansin kong nakaakbay pa ang estrangherong lalaki kay Papa. Parang magkapatid. "Si... sino po 'yung kasama ni Papa?" Attorney Castillo smiled. "That's Don Alejandro Domingo." Napakurap ako. "Siya?" "Yes." "They were best friends long before they became successful in their own ways."

Isang pamilyar na mukha ang sumalubong sa kanya—si Principal Tony Sarmiento ng Ateneo Academy. Lumapit si Arturo. “Principal Tony. What brings you to Manila?” Ngumiti si Tony. “May seminar lang ako rito. What a coincidence, by the way—nandito rin sa Manila ‘yung junior mo from junior school.” Bahagyang napahinto si Arturo. “My junior?” Tumango si Tony. “Yes. You know, Ateneo Academy has two legends. Ikaw ang una… at ‘yung junior mo ang pangalawa.”

Bigla akong nahiya dahil ang dami nga pala ng itinanong ko sa kanya. Ngunit hindi na niya ako hinintay pang sumagot dahil nagsalita na siya. "Magkababata kami. Kaming tatlo nina Gaspar. Magkakaibigan na kami, simula pa noon." Kung magkakaibigan sila, bakit hindi ito nasabi sa akin ni Padre Tiago? "Eh si Vice Mayor Bastian po, kakilala niyo po ba siya ng lubusan?" tanong ko na mayroong pagtataka kung mayroon ba siyang alam sa mga pinaggagawa ng bise alkalde niya.

[Ang Banal na Paghuhukom] Ang Basilica of San Clemente ay hindi lamang isang simbahan; ito ay isang dambuhalang timeline ng kasaysayan ng Roma na nakabaon sa ilalim ng lupa. Ang kasalukuyang istruktura ay nakatayo sa ibabaw ng isang ika-apat na siglong basilica, na nakatayo naman sa ibabaw ng isang paganong templo ni Mithras. Para kay Ryella, ang lugar na ito ay ang perpektong simbolo ng pamilya Valente—mga patong-patong na kasinungalingan, madidilim na lihim, at mga altar na itinayo sa ibabaw ng dugo.

Tinahak namin ang mga malalaking bato, mga mapusok na halamanan at mga makitid na mga latayan. Hindi ako isang manlalakbay, ni hindi ako mahilig maglakbay ngunit sa araw na iyon, parang ginaganahan akong maging isang tagalakbay. "Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwalang sumang-ayon ang ating mahal na arsobispo sa pagbibigay ng banal na basbas sa naging kamatayan ni Hen. Trinidad. Isang mabigat na kasalanan sa mata ng Diyos ang kitilin ang sariling buhay kaya hindi nararapat bigyan ng banal na basbas ang mga taong yumao dahil sa ganitong pamamaraan kagaya nang ginawa ni Hen. Trinidad," ang pahayag ni Padre Agustin. Sa kanyang pagbabantay sa kubong iyon, biglang nakarinig si Teodato

Linggo noon at balak kong balikan si Ate na akala ko ay nagdadasal lamang sa simbahan. "Ano ba ang dahilan ng iyong pagkapoot... Binibini?" Napatigil ako sa paglapit kay Ate Clarita. Umiiyak s'ya habang nakaupo sa isa sa mga mahahabang upuan ng simbahan. Hindi gaano lumapit ang lalaking ang ngalan pala ay si Isigani, dahil mahigpit na ipinagbabawal ang ganoon kung hindi naman mag-nobyo.