Romans & histoires Kapitan Basilio

Hinayaan ko na lang sila dahil wala naman akong karapatang makialam. "Handa na ba ang lahat?" Captain asked while preparing her chiore. "Limang minuto mula ngayon ay aalis na tayo." Mabilis na nagsikilusan ang lahat. Habang ako naman ay pinuntahan si Cristof, Zema, Hersa, Alu, Bestro, at Sebas na siyang naatasang magbantay sa base. Kinausap ko sila at sinabihang huwag lumabas ng base kung wala namang banta ng kalaban. Sinabi ko rin sa kanila ang pagbisita ng isang Colossal, pero hindi ko sinabing ang bumisita ay ang pinuno mismo.

"Juni failed to assassinate his target and was captured by Craig Dr Silva. As his comrade, he needs your help." Bigla akong nanigas sa kinauupuan ko nang marinig ko ang pangalan ng pulis na aiyang nakahuli kay Juni. Ang boyfriend ko ang nakahuli kay Juni na isang miyembro ng BAS kaya natitiyak ko na siya mismo ang personal na magbabantay kay Juni. Gigil na makahuli si Craig ng mga miyembro ng BAS at ngayong nakahuli na nga siya ay natitiyak ko na gagawin niya ang lahat ng paraan para malaman niya ang tungkol sa organisasyon namin. No. Hindi puwedeng malaman ni Craig ang tungkol sa BAS. Hindi pa puwedeng buwagin ang BAS hangga't hindi ko pa nakakausap ang pinuno ng organisasyon namin. Masasay

sabi ni Ruel, hingal, parang nagmamadali. “Nakuha ko na po.” “Sabihin mo.” “Ang pamilya ni Veronica… nasa Basilan pa po.” Nanigas si Kenny. Basilan. Malayo. Probinsya. Lugar na halos walang koneksyon sa mundo ng Jarred Hearts. At sa isip niya… opportunity. Nag-slide ang ngiti sa labi ni Kenny— mabagal, madilim, puno ng balak.

Napili nila ang Batangas para pagdaosan ng kasal, ang Basílica Menor de la Inmaculada Concepción, ang isa sa mga pinaka-antigong simbahan na pinapangarap ni Janissa. "I can't wait forever to kiss you in that altar, madam." Ani Theodore na suot ang pilyong ngiti. Nasa simbahan sila ngayon para makuha ang schedule of their three weeks posting. Nakaupo sila sa mahabang upuan habang nakikinig ng musika mula sa mga umaawit na choirs.

Ang kanyang puso ay nagdududa, hindi sa kanyang pag-ibig, kundi sa kanyang kakayahang protektahan ito nang hindi sinisira ang mismong pundasyon nito. pasigan Ang bukang-liwayway sa Isla Amihan ay sumikat na may dalang bigat ng isang paparating na bagyo. Ang hangin ay hindi na nagdadala ng amoy ng kapayapaan, kundi ng diesel at alikabok. Mula sa karagatan, dalawang malaking barge ang marahang papalapit, bawat isa ay may lulang dalawang dambuhalang bulldozer na kulay dilaw, na parang mga metal na halimaw na handang lamunin ang paraiso. Sa likod ng mga ito, isang mas malaking bangka ang may lulang humigit-kumulang limampung lalaki—ang pinakamatitigas na tauhan ni Teban, na ngayon ay hindi na na

Hindi na ako nagulat nang umirap ito bago ako niyakap. And at that moment, I feel so contented and happy. I just hope everything would turn out good tomorrow… -- Inayos ko ang bagpack ni Brie sa aking balikat habang papalabas kami ng bahay. Nasa labas naghihintay si Lola Loleng at Hector. Nasa labas din ang mga tauhan ni Cameron na pinagtitinginan na ng aming mga kapitbahay. “Briana.” Nilapitan ako ni Lola at niyakap. “Mag-iingat kayo sa Maynila. Kung hindi niyo magustuhan doon, umuwi kayo rito.”

walang prenong sabi nito. Nabaling ang atensyon ng lahat sa bata. Si Angela naman muntik ng mabilaukan mabuti at mabilis niyang nadampot ang baso ng tubig at uminom. Bigla ang pagragasa ng kaba sa dibdib. Walang alam sina aling Sally sa nakaraan nya na gusto nyang ibaon na sa limot. "Sya nga pala Angela. Mahigit na kayo isang taon rito pero ni minsan hindi ko nakita na dumalaw ang ama ni Vince?"

“Then, take good care of me.” Mabilis akong napalunbok at halos tawagin ko na ang lahat ng santo sa sobrang kaba. “Pleasure me, Trinidad.” Mapang akit niyang sambit habang ang kanyang kamay ay dahan dahang pumupulupot sa aking bewang. “S-señorito.” “Call me Maximo, Trinidad.” Muli niyang sambit. Marahan niyang inaamoy ang aking leeg pababa sa aking balikat. Hindi ko tuloy maiwasang mapahalinghin dala ng kiliti na nararamdaman ko sa ginagawa niya.

Bago sila tumawid sa kabilang bayan ng Alfonso. “Makinig ka sa akin. Once, na nakarating na tayo roon ay twenty-minutes pa ang kailangan nating hintayin para sa susunod na byahe. Masyadong delikado kung sa kabilang direksyon lang tayo magpupunta. Mas madalas doon si Gustavio.” “W-wala ka bang sariling yate rito sa isla?” “Isla ito ni Gustavio. Sapalagay mo kanino lahat ng yate na naririto. Kilala ko ang bangkero na pumapalaot dito. Matutulungan niya tayo sa ganitong sitwasyon.”

Mas nadagdagan lalo ngayon. Kinausap lamang siya ng binata sa loob ng sasakyan nito. "Ang nag-utos sa kanilang i-survey ang lupa ay si Aldrich Gimenez. Do you know him?" "S-Si Aldrich?" "So you do know him. One of your exes?" Yes! And he was one of the evil boy she knew. Hindi siya sumagot kay Xorxell. "Bakit naman niya gustong bilhin ang lupain natin?"