Kapitan Basilio Novels & Stories

Sila ang mga panginoon sa lugar na ito. At ang kasalukuyang naghahari sa kanilang kaharian? Si Sebastian Castellejo. Or Baste, as everyone calls him with fear. Baste is ruthless. He’s cold, arrogant, and dangerous. Walang sinuman sa baryo ang nangangahas na tumitig sa kanyang mga mata. Sa bawat pagdaan ng kanyang mamahaling sasakyan sa kalsada, automatic na tumatabi ang mga tao. He owns this place, and he makes sure everyone knows it.

Ngunit hindi ko ininda ang sakit, dahil nakipagsabayan pa rin akon sa kanila. Hanggang sa inilabas ko na ang armalite ko na dala-dala at pinaulanan ulit sila ng bala. “Hoy! Babae mali ka nang Lugar na pinasok, sinasabi ko sa ‘yo mamatay ka rito!” sigaw ng isang tauhan ni Mr. Basillio. Isang malakas namang halak-halak ang pinakawalan ko. Hanggang sa mapatingin ako sa aking kasama na unti-unting gumagapan papalapit sa akin.

Hinayaan ko na lang sila dahil wala naman akong karapatang makialam. "Handa na ba ang lahat?" Captain asked while preparing her chiore. "Limang minuto mula ngayon ay aalis na tayo." Mabilis na nagsikilusan ang lahat. Habang ako naman ay pinuntahan si Cristof, Zema, Hersa, Alu, Bestro, at Sebas na siyang naatasang magbantay sa base. Kinausap ko sila at sinabihang huwag lumabas ng base kung wala namang banta ng kalaban. Sinabi ko rin sa kanila ang pagbisita ng isang Colossal, pero hindi ko sinabing ang bumisita ay ang pinuno mismo.

kibit-balikat na sagot niya sa akin pagkatapos ay sabay na kaming naglakad papunta sa opisina ng Right BAS. Ang Right BAS and Left BAS ay ang dalawang tao na malapit sa pinakapinuno ng BAS maliban siyempre sa mga officers ng BAS. Ang Left BAS ang tumatanggap ng trabaho mula sa client habang ang Right BAS naman ang pumipili kung sinong assassin ang gagawa sa pinapatrabaho ng client. Nang makarating kami sa tapat ng pintuan ng opisina ni Ninong Eddie na siyang Right BAS ay ay kumatok ako ng tatlong beses.

sabi ni Ruel, hingal, parang nagmamadali. “Nakuha ko na po.” “Sabihin mo.” “Ang pamilya ni Veronica… nasa Basilan pa po.” Nanigas si Kenny. Basilan. Malayo. Probinsya. Lugar na halos walang koneksyon sa mundo ng Jarred Hearts. At sa isip niya… opportunity. Nag-slide ang ngiti sa labi ni Kenny— mabagal, madilim, puno ng balak.

Napili nila ang Batangas para pagdaosan ng kasal, ang Basílica Menor de la Inmaculada Concepción, ang isa sa mga pinaka-antigong simbahan na pinapangarap ni Janissa. "I can't wait forever to kiss you in that altar, madam." Ani Theodore na suot ang pilyong ngiti. Nasa simbahan sila ngayon para makuha ang schedule of their three weeks posting. Nakaupo sila sa mahabang upuan habang nakikinig ng musika mula sa mga umaawit na choirs.

Ang Himig ng Bagong Umaga Ang pagbabalik ng pinagsamang fleet sa daungan ng New Heaven ay hindi isang simpleng pagdating; ito ay isang prusisyon ng mga bayani. Ang mga nasirang barko, na may mga peklat ng labanan, ay sinalubong ng libu-libong mamamayan na nagsisiksikan sa bawat espasyo, iwinawagayway ang mga bandila ng Earth Continent at Iceland. Ang kanilang mga sigaw ay isang pinaghalong himig ng pasasalamat, pagkamangha, at kaginhawaan. Ang mga dating nang-iinsulto kay Winston, tulad ni Don Alejandro Velasco, ay walang magawa kundi panoorin sa kanilang mga toreng salamin ang basurerong minsan nilang nilait na ngayon ay dinadakila bilang tagapagligtas ng kanilang mundo. Ang kanilang kayama

Hindi na ako nagulat nang umirap ito bago ako niyakap. And at that moment, I feel so contented and happy. I just hope everything would turn out good tomorrow… -- Inayos ko ang bagpack ni Brie sa aking balikat habang papalabas kami ng bahay. Nasa labas naghihintay si Lola Loleng at Hector. Nasa labas din ang mga tauhan ni Cameron na pinagtitinginan na ng aming mga kapitbahay. “Briana.” Nilapitan ako ni Lola at niyakap. “Mag-iingat kayo sa Maynila. Kung hindi niyo magustuhan doon, umuwi kayo rito.”

walang prenong sabi nito. Nabaling ang atensyon ng lahat sa bata. Si Angela naman muntik ng mabilaukan mabuti at mabilis niyang nadampot ang baso ng tubig at uminom. Bigla ang pagragasa ng kaba sa dibdib. Walang alam sina aling Sally sa nakaraan nya na gusto nyang ibaon na sa limot. "Sya nga pala Angela. Mahigit na kayo isang taon rito pero ni minsan hindi ko nakita na dumalaw ang ama ni Vince?"

“Then, take good care of me.” Mabilis akong napalunbok at halos tawagin ko na ang lahat ng santo sa sobrang kaba. “Pleasure me, Trinidad.” Mapang akit niyang sambit habang ang kanyang kamay ay dahan dahang pumupulupot sa aking bewang. “S-señorito.” “Call me Maximo, Trinidad.” Muli niyang sambit. Marahan niyang inaamoy ang aking leeg pababa sa aking balikat. Hindi ko tuloy maiwasang mapahalinghin dala ng kiliti na nararamdaman ko sa ginagawa niya.