Novel & Cerita Sibling Bond

Pinasigla ko ang boses ko para hindi makahalata ang kapatid ko. "Sige, ate. Akala ko may nangyari na sa 'yo riyan. Hihintayin ko ang tawag mo ate, para ma-set na natin ang movie date nating tatlo. We miss you, ate!" Malambing talaga 'tong mga kapatid ko at clingy. Gusto palagi kaming magkakasama sa mga gustong puntahan or kainan. Gano'n ang bonding namin na tatlo.

bulong niya. Sa gitna ng tension, napansin nila ang isa’t isa, hindi bilang coworkers, kundi bilang dalawang tao na parehong nahihirapan at nangangailangan ng suporta. Bawat maliit na touch, bawat sulyap, bawat yakap ay nagiging patunay ng commitment at emotional bond na lumalalim sa bawat minuto. Habang naglalakad sa sidewalk, dahan-dahang hinawakan ni Miguel ang kamay ni Lea, pinisil nang bahagya ang mga daliri niya.

Hindi ko na matandaan kung ilang taon na ang lumipas simula ng huli kaming nag usap. Treese is like a sister to me kaya halos palagi kaming magkasama at sobrang close namin sa isa't isa. Kung hindi lang sana nangyari ang bagay na 'yon ay siguradong magkasama pa rin kami hanggang ngayon. Masakit para sa akin na iwasan at talikuran ang pinsan ko pero wala akong magawa dahil ayaw kung suwayin ang mga magulang ko, hindi ko din naman siya magawang puntahan dahil bantay sarado ako, tanging ang kaibigan ko lang na si Liam ang madalas kung kasama.

My sister, Aliyah. Parang kailan lang ganiyan kami kapag naglalakad. Magkaakbay, pareho ang suot, at sabay kung maghakbang. Masaya ang pamilya namin tuwing Sunday, because that's the only day na magkakasama kaming lahat---si Daddy, Mommy, Nanny, Aliyah, at ako. Masaya rin naman kami ngayon kahit papaano, pero hindi na ito tulad ng dati. Dahil bukod sa napitasan na ng isang bunga ang munti naming 'Family Tree', hindi na rin halos makauwi sila Mommy at Daddy every Sunday because they were very busy kakaatupag sa mga problema sa kompanya sa Japan. Just like today, wala sila ngayon sa bahay, wala sila sa tabi ko, at wala na ring nagaganap na masasayang bonding.

I’m protecting her from the world, but who’s going to protect her from me? Hindi ko na maalala kung kailan o paano nagsimula ang lahat. Basta isang araw, nagising na lang ako na may kakaibang bigat sa dibdib ko—isang pangangailangan na angkinin siya. My father’s voice is a broken record, spinning endlessly in the back of my mind. “Bond with her, Damien. Treat her like the sister you and your brothers always wanted.” Sister.

Para silang magkapatid kung titignan. Buy here, buy there ang naging trabaho nila. Both of them are first time experiencing this sisterly bonding lalo’t pareho silang lumaki na walang matuturing na kapatid. “Hindi kaya mamumulubi si sir Lucio dito ma’am I mean, Beth na ang dami mong binili para sa akin?” Natawa si Beth dahil alam niyang naiilang pa rin si Leah sa first name basis.

Tumango siya sa akin bago bumaling sa kapatid niya na kaagad naman din siyang napatawad. "See? Mas maganda kung magkasundo kayo" nginitian ko silang dalawa pero nagkatinginan lang ang magkapatid. Hindi nila ata gusto ang magkasundo. Alam ko na bonding na talaga nila ang magtalo. They maybe enjoy bickering at each other. I don't know either but all I know is that they love each other in their own way. Nagaaway 'yang dalawa pero sila naman lagi ang magkalaro. Ayaw rin nila ng nagkakahiwalay. Iba man ang mga interes nila sa mga bagay lagi naman silang magkasama.

Kung makapagsalita ito ay parang ang tanda na nito. “Teka teka po. Kilala niyo po si ate Ganda?” Atribididang tanong ni Jinjin. Mula sa seryosong mukha ay napangiti si Miss Devorah. “Yes. I know her. Anak siya ng kaibigan ko. Based on my niece’s story. I assume, you have the ability of Thunder. Just like your mother.” Nakita ko ulit ang lungkot sa mata niya kahit nakangiti siya.

Para akong nakakakita ng kambal sa magkaibang panahon. "I know you love momma so much, I do too kiddo but we have to give them girl bonding okay? Do you agree with that?" He asked our son that only looked at him flatly, maya-maya pa ay umiling. "Oh... You don't wanna bond with me?" He ask, tilting his head a bit. I was watching them seriously while our girl's latching on me, walang pakialam sa mga nangyayari basta makadede lang. I burst into laughing when Prudence innocently nodded his head! Halos sabay silang bumaling sa akin, magkasalubong ang mga kilay. I pouted and acted like nothing happened.

“Talaga ngang may sir ana ang inyong pag iisip! Ipagkakatiwala n’yo ako sa lalaking hindi n’yo pa lubusang kilala,paano kong gahasain ako niyan habang wala kayo dito?. “Anak hindi ganoon ang iyong magiging kapatid!mabuting tao ito at mapagkakatiwalaan. Hindi na nakipagtalo ang dalaga,sa halip nagplano itong umalis sa oras na makaalis na ang kanyang ina.Naisipan niyang magpasundo at makipagtanan na lamang sa kanyang kasintahan na si Brayant. My Stepbrother. Chapter 4