Okay, pag-usapan natin ang linyang madalas kong balikan: 'Family is not an important thing. It's everything.' Sobrang simple pero malakas ang dating — Michael J. Fox ang may-ari ng linyang ito, at tuwing nababanggit ko siya, bumabalik agad ang mga eksena sa bahay namin noong bata pa ako. Ako mismo, madalas kong gamitin ang linya na ito kapag may kausap akong tila binibigyan ng sobrang bigat ang trabaho o pera, para paalalahanan na may mga bagay na hindi nabibili ng kayamanan: tawanan sa hapag-kainan, simpleng kwentuhan bago matulog, at ang mga yakap na tila naglalagay ng mundo sa ayos.
May panahon din na ginagamit ko 'to bilang payo para sa mga kaibigan na naliligaw sa prayoridad. Hindi ko sinasabi na mali ang ambisyon, pero kapag umuusbong na ang trabaho at nagiging dahilan para mawala ang ugnayan sa pamilya, doon ko binabanggit ang linyang ito — para mag-spark ng pag-iisip. Personal, nagkaroon ako ng maliit na ritwal: tuwing Linggo, kahit may trabaho, sinisigurado kong magkakainan kami kahit 30 minuto lang. Minsan sapat na ang presensya mo para iparamdam sa kanila na mahalaga sila.
Hindi mawawala sa akin ang kadakilaan ng simpleng ideyang iyon—hindi lang mahalaga ang pamilya, sila ang lahat. Madalas ko itong isinusulat sa notes at ipinapadala sa mga kapatid kapag kailangan nila ng paalala: prioritize love, prioritize presence. Tapos, tapos na ako mag-sabi; nagluluto na ako ng ulam para sa susunod naming dinner, kasi sa totoo lang, mas maganda ang quote kapag sinasabayan ng kilos.