Suddenly It's Magic Novels & Stories

reklamo n’ya nang diinan ni Kraner ang bulak sa sugat n’ya. “Huwag ka kasing maingay.” “Huwag ka kasing maingay,” panggagaya niya sa tono ni Kraner. “Hay naku, Kraner. Hindi naman agad gagaling ang sugat ko sa ginagawa mo. Alam mo ba kung ano ang mas epektibong paraan para mawala ang sakit ng sugat ko—parang magic?” “Ang tanda-tanda mo na, naniniwala ka pa rin sa magic? Magicians are just tricksters. True magic doesn’t exist at all,” seryosong tugon ni Kraner.

mataray na banat ni Isla kaya napahinto sa pagngiti ang magandang babae at humalukipkip na lamang. “Hayaan mo’t tatanggalin ko ang charm mamayang gabi, promise!” pangungumbinsi niya kay Isla na tanging iling na lamang ang isinagot sa kaniya. “Balik na ko sa work, bye fairy godmother!” Mabilis itong tumakbo palabas ng opisina dahil alam ni Amelia na ayaw ni Isla na tinatawag siyang fairy godmother.

“Meron ka pala niyan? Kanina pa ako ngumangawa rito tapos ngayon mo lang ilalabas? Edi sana hindi nila nakita ang kabaklaan ko.” “For your information po, pagkagising mo bigla ka na lang nag-inarte riyan. Paano ako makakasingit na ipahid sa’yo ‘to, ‘di ba?” Ang dami pala talaga niyang pasa, ‘yung iba, nangingitim na. “Ay! Ang galing! Magic. Matagal ko ng gustong bumili ng gan’yan, kaso wala pa raw sa market. Ang tagal i-release.”

Iyon nga lang ay dahil sa kalikutan ko at kung saan saan nalang umaatras abante ay napalayo ako kay Armani. [ Now Playing: Earned It by: The Weekend ] ( You make it look like it's magic. 'Cause I see nobody, nobody but you, you, you I'm never confused.... Hey, hey I'm so used to being used So I love when you call unexpected 'Cause I hate when the moment's expected )

Nakatayo siya ngayon sa isang baog na lugar. Walang mga halaman o buhay na nilalang; dead silence lang. "Ano ang lugar na ito?" Kumunot ang noo ni James. Sa sandaling iyon, agad na nagbago ang ekspresyon ng mukha niya sa pagiging realisasyon. Nakaramdam siya ng medyo pamilyar na enerhiya. "Ito ay Curse Magic. Ito ay napakalakas na Curse Magic."

para sa akin niya kinakanta ang awiting iyon? Shut up. You're dreaming! "Got to believe in magic, tell me how two people find each other ... In a world that's full of strangers.." Pakiramdam ko ay unti-unting naninikip ang dibdib ko. Bakit ba ganito? Ngunit bago pa kung saan umabot ang naiisip ko ay minabuti ko nang tumalikod. Mahirap nang masobrahan sa pag-iisip. Nakaka-praning. Pero muntik na akong mapasigaw dahil sa nerbiyos nang gulatin ako ni Tita.

Magic. Magic raw kasi kung tawagin iyong invisible thread na nag-uugnay at naglalapit sa dalawang taong itinadhana para sa isa't-isa. Sa kanilang apat, si JV ang totoong naniniwala sa magic ng love. Pero siya, kahit minsan hindi iyon sumagi sa isip niya. Although sa kabila ng pagiging playboy niya ay pangarap naman talaga niya ang magkaroon ng masayang pamilya at makilala ang babaeng babago ng buong pagkatao niya.

Tingnan ang Esteban light lift na kanang kamay, naramdaman ni Anna Lazaro ang kanyang mga paa sa lupa, ganap na nawala ang sentro ng grabidad na lumulutang pataas. Bagama't nakita na niya ng sarili niyang mga mata ang ganitong bagay, nang mangyari ito sa kanya, hindi pa rin maiwasan ni Anna Lazaro na magpakita ng takot na ekspresyon. Huminga ng malalim, nagtanong si Anna Lazaro, "magic ba ito?" "Ang magic ay tungkol sa pagtutulungan. It's just a cover up." Han tatlong libong magaan na ngiti.

sabi nito. “Ano’ng magic?” natatawang tanong niya. “Just watch me and wait for the result.” Itinaas nito ang bilog na takip na parang bell. Iwinagayway nito iyon sa tapat ng kaniyang mukha. Talagang hindi siya kumurap makita lang kung ano ang susunod nitong gagawin. Ilang sandali pa’y itinigil ni Stefan ang paggalaw ng takip at ipinasok sa loob ang kaliwang kamay. Tila ba may kinakalikot ito roon.

she said and handed me the phone that just magically appeared in her hand. Napatulala ako una sa kamay niya tapos sunod ko namang inangat ang tingin sa mukha niya. Windang pa rin ako kahit na pang-ilang magic na itong nasaksihan ko sa araw na ito. I do not even think that I will ever recover from the shock and get used to it.