Novel & Cerita Sibling Bond

sabi nito sa akin habang nasa loob kami ng kwarto ko. Nilingon ko naman ito at pilit na ngumiti ng tipid. “I am hoping one day, you will be able to talk again, you know? Just like before…” tumabi ito sa akin at hinawakan ang kamay ko. “I am happy to finally meet you, to be with you because I never felt what it was like to have a sibling because mommy and daddy’s first born died at a very young age… ngayon, I have you and Jahann…” sabi nito sa akin.

pangongontra ko sa kaniya. As days pass by I developed a deep attachment with my siblings that’s why we may talk like this way we still care for each other like no one can break our bonds. Kahit na magsumbatan pa kami maghapon ay matutulog kaming bati. “Pero pagod ako, Audrey,” reklamo niya pero mukhang hindi naman. "Wala akong pakialam. Alis na ako, bye," paalam ko sa kaniya at saka nag-flying kiss pa ako sa kaniya bago pumasok sa loob ng bahay.

I heard him whisper then fell asleep after hearing those words. Sunday afternoon, we decided to have bonding as a family. It was our first time going out without any fear. Sa mga nagdaan na taon ay limitado lamang ang lugar na napupuntahan ng mga bata. Hindi rin kami nakapamasyal ng sama-sama, dahil salitan ang ginagawa ko dahil hindi naman nagkalayo ang wangis ng magkakapatid. They are fraternal triplets, and they are all adorable like their father.

Napangiti na lang ako sa sinabi ni ate sa akin at kahit kabado pa rin syempre, iba ang isip ng bawat tao kahit magkapatid kami iba ang nasa isip namin. "Ate, ayoko masira ang relasyon as siblings nang dahil lang kay kuya Liam," pag-amin ko sa kanya. "Hindi masisira ang relasyon itaga mo 'yan dito sa puso ko, bunso matibay ang relasyon natin kapag sinaktan ka niya ako ang sabihan mo at ako ang reresbak." sabi ni ate sa akin niyakap ko siya nang mahigpit.

"Yeah. Bonding kasi ng mga magulang namin ang target shooting at horseback riding. Kaya nagpalagay na rin ng stable rito sina Dad. At habang lumalaki ay nakasanayan na rin namin 'yon." Hindi ko naiwasan ang makaramdam ng inggit. Bata pa lang kasi sila ay magkakaibigan na sila. At hanggang ngayon ay masasabi kong solid pa rin ang samahan nila. How I wish, I have experienced the kind of friendship that they have since a child. Natigilan sila sa paglalakad at sabay-sabay na napalingon sa 'kin. "W-What did you say?" gulat na tanong ni Shantel.

:P Tinago ko ang sarili ko sa kumot at sumupsop sa tsupon. Hindi ko alam pero natutuwa talaga ako kapag bine-baby ako. Matagal-tagal ko na ding hindi nakikita ang parents ko. Siguro iyon ang naging dahilan para magpa-baby ako sa kanila. No one else was pampering me other than them. Sila ang nag-aalaga sa akin, kasama ko sa lahat hanggang sa pagligo, utusan ko---sunud-sunuran ba. Pero hindi sa lahat ng oras, sinusunod nila ako. There are times na sila ang nagtatama sa mga desisyon ko na sa tingin nila ay masyadong padalos-dalos. They are my guides, my slaves, my brothers, my bestfriends, my supporters and my caretakers. Without them, baka naging rebelde na ako. They know me more than anyone d

Napatingin siya sa malayo, umaasang babalik si Liam, pero wala… muli siyang nalungkot. Ito ang mami-miss niya kapag umalis na siya, ang bonding nilang magkakaibigan. Simula ng mga bata pa ay sila na ang magkakasama. Umaalis man ang iba sa kanila pero bumabalik din.

“Oh my god, a sister-brother relationship, I love it!” “Sister-brother relationships are so sweet, after all, who doesn't like such a charming younger man?” “Exactly, saka hindi naman halatang mas bata si Shaun. Baby face naman si Naomi kaya bagay pa rin silang mag-partner.” “No way, my heart is melting, I'm already projecting myself onto him."

It was apparent that they had a strong bond as siblings, even though they had distinct personalities and aura. Tumabi ito sa nanay nila at inakbayan ito ng lalaking naka-leather jacket. Agad naman ito inalis ni Zuhair at pinitikan ang noo nito. Umingos naman ang kapatid nito. "Mabigat braso mo, boy. Gusto mo maputan ni tatay? Sira nito. Hala! Pakilala na kayo kay Miss..." Lumingon ito sa akin habang kumurap-kurap while tilting his head.

"Sobra kayong namiss ng ate, lalo ka na Zeneliah." lalong naging mahigpit ang kanilang yakapan dahil sa sinabi niya. Normal na talaga siguro ito sa magkapatid. kahit man mag-away o may hindi pagkakaintindihan, nananatili pa din ang matibay na bonding na mas lalong naging malakas kapag nagkakalayo at muling nabuo.