Novel & Cerita Simula Pa Nung Una Ukulele Chords

Binasa ko ang nakasulat sa power point na ginawa ko. "The most common piano chords include: A major (A). A - C# - E, A minor (Am). A - C - E, C major (C). C - E - G, C minor (Cm). C - Eb - G, D, major (D). D - F# - A, D minor (Dm). D - F - A, E, major (E). E - G# - B, E minor (Em). E - G - B, F major (F). F - A - C, F minor (Fm). F - Ab - C, G major (G). G - B - D, G minor (Gm). G - Bb - D," pag basa ko.

Agad ko yon kinuha. Sino namang tao ang mag tatago ng ukulele sa ilalim ng kama? Binuksan ko ang sliding window at umupo doon. Nilanghap ko ang malamig na hangin. Sinimulan kong pinatogtog ang ukulele. Kakantahin ko yung kanta ni Eric Clapton na tears in heaven yun kasi ang favorite ni mama. Tumingin ako sa langit. Para sayo to anak.

Ang Awit ng Paglikha Ang unang nota mula sa gitara ni Ezikiel ay parang isang patak ng tubig sa isang tahimik na lawa, ngunit ang mga alon nito ay yumanig sa buong sanlibutan. Ang Harmonic Resonator ay umilaw, kinuha ang dalisay na tunog at pinalakas ito ng isang libong beses. Isang sinag ng makinang na puting liwanag ang bumaril mula sa tuktok ng tore, tumama sa mismong puso ng dimensional na lamat.

Isang matipid na kumpas ang ginawa niya sa kanyang gitara—isang malungkot na nota para sa isang dalagang hindi na niya mahahanap sa loob ng mansyon, ngunit nananatiling buhay sa bawat sulok ng kanyang isipan. Huminga nang malalim si Orion at muling hinawakan ang fretboard ng kanyang gitara. Sa pagkakataong ito, hindi malungkot na nota ang lumabas, kundi isang serye ng mga chords na tila naghahanap ng kasagutan. Ang bawat kumpas ay tila isang tanong: Saan siya nagpunta? Bakit hindi man lang siya nagpaalam nang maayos

tanong ng guro, siguradong hindi niya makukuha ng tama ang isang ito. "Ang pagkakaiba ay nasa ikatlong nota sa sukat," sabi ni Melissa nang may kumpiyansa. "Ang isang major chord ay naglalaman ng una, ikatlo, at ikalimang nota ng major scale. Sa isang minor chord, ang ikatlong nota ay inililipat pababa ng kalahating hakbang." Umakyat siya sa podium, kumuha ng marker, at isinulat ang A major at A minor scale sa whiteboard.

At ang mas ipinagtataka ko, okay lang kay Marcus na gano'n ang trato nila sa kaniya. "Okay sige, here," inumpisahan niya na ngang tugtugin ang gitara at ang galing niya ha. Sa pagkakaalala ko, fingerstyle ang technique na ginagamit niya ngayon. Isa sa pinakamahirap na style sa paggigitara. Alam ko 'to dahil nangarap ako before kung paano tumugtog ng gitara at hanggang ngayon pangarap ko pa rin. Maliban sa mahirap ang chord switching, masakit din ito sa daliri. Nakamamanghang ang galing-galing ni Marcus at seamless ang chord switching niya. Nagtataka tuloy ako kung gaano ka katagal niya ito natutunan.

"Tingnan natin kung kinakalawang ka na talaga." Napangiti ako. Huminga ako nang malalim bago ko isinabit ang gitara. Marahan kong kinaskas ang unang chord. Tumunog ito nang malinaw. Napatingin sa akin ang mga kasama ko.

Hiniram ko ang gitara niya. “Pahiram muna,” paalam ko. Mabuti at natatandaan ko pa ‘yung mga chords ng kantang ‘yun. “Huh? Bakit? Kakanta ka?” tanong niya kaya tumango ako. “Sige, makikinig ako.” Pagpapatuloy niya.

She placed her finger on the multiple strings forming a C chord. I can tell na hindi pa siya masyadong sanay dahil hindi ganoon kakomportable ang pagkakahawak niya sa gitara but I don't want to ruin her moment. She begun to strum and her fingers formed G, Am, C, G chords and I saw how she looked at me uncomfortably na para bang nag-aalangan siya kung tama ba ang kaniyang ginagawa but I can't help but to smile sweetly when I recognize the tone.

Kabanata 10 "Paulit-ulit lang ito?" Tanong ko. Lumunok muna siya bago tumango at ibinalik ang tingin sa gitara. Inutusan niya akong ikasa na ang gitara habang nakaipit ang mga daliri ko sa mga frets na tinuro niya. Sinubukan ko ang tinuro niya, up and down na pagkasa at mas diniinan ang pagkakahawak sa mga strings.