In The Shadow Of The Moon Novels & Stories

ANNOUNCEMENT! This week or next week, Shade of Wrath (story of Kei) and Shade of Envy (Story of Noelle) will be available here in GN. Separate po siya sa Shade of Lust. Sadly, the katas-taasan doesn’t have a final say about my inquiry. As long as wala akong nari-receive na GO signal from them, so hindi ko pwedeng idugtong ang mga next series dito sa SoL.

Ulit ko na patanong dahil hindi ko naintindihan ang sinabi niya. "Ibig sabihin ay Heart Moon napakagandang pangalan diba?" Napatango ako iyon pala ang ibig sabihin nito. "Heart ikaw ang buwan na dumating sa akin kaya ito ang regalo ko sa iyo." Biglang umilaw ang isang kwintas na tumama sa liwanag ng buwan ng bigla itong lumabas mula sa mga ulap kaya nagliwanag ang buong paligid.

“They won’t come here.” “How are you sure? You don’t know them! Baka bukas ay nandito sila!” Tinanggal ko pa ang ibang damit niya pero pinigilan niya ang braso ko. He looked at me with coldness in his eyes. “You can’t just leave! Forget everything that I have said, okay?! Just freaking think that I am your shadow! That I am no one! That I am not in love with you! Please!”

Ganu'n na lang ang gulat ko nang makita kong puro puno ang nasa paligid. Anong klaseng lugar 'to? Sumilip ako sa kabilang bintana at ganu'n pa rin ang nakita ko. Puro puno, damo, halaman at mga paru-paro ang nasa paligid. Bumilis ang tibok ng puso ko. Nanginig ang buo kong katawan. Muli kong naisip ang pag-sigaw ko noong nakaraang gabi. Maaaring wala talagang nakarinig sa 'kin no'ng gabing 'yon dahil nasa liblib na lugar kami.

Walang ibang bahay dito kaya wala akong mahingian ng tulong. Nang makapasok kami sa loob ng private property, marahas akong pinababa ng isang lalaki at dinala sa madilim na silid. Wala akong makitang liwanag kahit konti man lang. Bigla akong nanghina at parang nawawalan ng hininga. May trauma ako sa dilim kaya ganito na lang ang reaksyon ko. "T-Tulong! H-Huwag niyo akong ikulong dito," mahina kong pakiusap.

Aakyat na Sana kami nang naisipan naming maupo muna. "Wind Astillero." "They said don't trust people. Because life is full of fake people. And even your shadow will leave you when darkness come. C'mon, I won't do that. Ya'know, I am a trusted one, I won't leave you hanging. I'll be with you..in the dark. Coz that's my favorite place to make you safe and wild." Pinaka mahaba at pinaka nakakairita. Hays. "Shadow Astillero."

Namumula na ang kanyang pisngi, mabigat na ang mga mata, ngunit patuloy siyang umiinom, tila ba gusto niyang lunurin ang lahat ng iniisip. Maya-maya’y isang babae ang lumapit—nakakaakit ang bawat galaw, mapanghamon ang titig, at may ngiting nag-aanyaya ng kasalanan. Dumikit siya kay Adrian, halos nakapulupot na sa kanyang braso. Hindi na nakapag-isip si Adrian, sumabay siya sa sayaw, pinapadala ang sarili sa tukso. At bago pa man makapigil si Cinco, naglapat na ang labi ni Adrian at ng estrangherang babae. Maingay ang paligid, ngunit sa mismong sandaling iyon, tila tumahimik ang mundo.

Nangingintab ang repleksyon nito na nasisinagan ng araw. "H'wag kang magkamali galawin ako, She..." Kinikilabutan kong wika rito. Nababaliw na talaga ito. Dahan-dahan pa itong lumapit saakin habang nakangisi. "Wala ka ng kawala, Vey! Mabubulok ka rito habang pinagpipiyestahan ka ng mga uod. Isang buwan na hapunan ang ending mo. At magiging akin na si, Liam!"

Limang buwan pa lang kasi ito nong huli niyang kargahin. ''Ano pang tinatayo mo diyan? Nabigla pa si Brix sa tila inis na si Gracey dahil parang nagmamasid na siya.

Ultimo ang aking paghinga, wala. Aware akong may gumagamit talaga ng laser, pero hindi ko lang alam kung bakit sa gabi ginamit ‘yon. It’s either tinatakot lang ako, o sadyang binabalaan na ako na huwag ng magtago, at harapan na lang sila. Gusto kong sumigaw, umiyak, dahil sa takot, pero walang lumalabas na luha sa aking mga mata, at parang nawala rin ang boses ko.