Single Dad Novels & Stories

Singit ng boss niya. Humarap ang anak niya sa boss niya at bumusangot. "My mom said, my dad died years ago by an accident. So technically I don't have one, sir.." "....You, don't have a father..." Mahinang bulalas nito. Tila may kung ano sa sinabi. "Will, I am content with my mom and Nangnang liza and Tito Sael." Her son said confidently. "Well, How about me? Can I... can I be one of them?" It sounded begging "Can I be your dad since you already have tita and tito?"

Namimiss na siguro dahil paminsan-minsan lang naman si Dad pumupunta dito lalo na't may mga inaayos siya sa kompanya. I badly wanted to help him on that part, but I really don't like business that much. Nag-iisa lang din akong anak nilang dalawa kaya wala talagang umaagapay kay Dad sa business. Only him and Mom, but Mom is here with us, so technically, mag-isa lang si Dad na namamahala ngayon doon.

"Hmm. Yes po mama. But secret lang natin ito ah? Minsan kasi I'm shy with papa. He's so cool, mama. He can fix anything and he always play with us." Napangiti ako doon. "When I grow up, I want to be like him. I want to be like papa who can drive, can play with us, a boss, and everything. Ah-mama, papa is so cool. He can dance too." Ano kayang pinaggagagawa ng mga ito kapag wala ako? At si Rod sumasayaw? Ano pa man iyon, masaya ako that our Daniel is secretly adoring his father.

Sa ngayon pakakasalan ko muna ay ang business. “You need to build your own family, anak, kasi hindi mo naman kami kasama. Mahirap mag-isa. At saka nag-iisa ka lang diyan, we failed to give you siblings kaya bumawi ka na lang sa mga anak,” kinindatan ako ni Dad. Natawa ako sa ginawa niya. “Siyempre, Dad, mana ako sa ‘yo, eh.” “300 million sperm cells, you are lucky, so you give what we requested sana,” may halong biro na sabi ni Dad kaya’t hindi na natigil ang pagtawa ko.

Andoon baby Sean ang Grandpapa mo na di ko alam kung bakit di minana ng Daddy mo ang pagiging masayahin. Ang seryoso ni Daddy lalo na kanina. Wag gagaya. Masyadong SPG pa naman noon. Number 1 sa pagiging masungit at secret lang natin to. Napaka manyak ni Daddy. Kaya ka nga andito kay Mommy.

pero walang emosyon. nagbago ito simula ng maalala ang lahat. hindi na nito binanggit pa si iczeh mas lalo na ang mga kaibigan nito. lagi itong kasama ni dad. at kita ko ang tuwa nito sa mga nakikita. this was my fathers greatest dream. at ngayon ipapakilala na ito kaya wala ng makahahadlang pa. sinisigurado ko yan.

Napabuntong hininga na lamang ang binata at sumandal sa kanyang swiveling chair. "I'll fix this issue, Mom. I guarantee you that's not me. The reason why I decline all your blind dates is because I don't find it challenging. I start businesses from scratch.. and I can't let my love life just being given." malamig ang kanyang pagsagot sa kanyang ina. Nainis lang siya sa ideyang paniniwalaan ng magulang niya ang chismis kaysa sa kanya. "Okay, I hear you. We're coming home for Christmas so that your grandma can see you as well. Malapit na birthday mo, Christian, kaya don't stress yourself too much. Do you also hear me?" pagpapaalala nito sa kanya.

Susko naman sana makapagtimpi ako sa bibig nito. "Wala siyang kapatid. Pero daddy n'ya single," saad ko kaya napangisi ito. "Really? Hmm parang mas bet ko iyon dahil totoong CEO ng kompanya," pagkatapos malakas na humalakhak dahil natigilan ako sa sinabi n'ya napabumungisngis lang ito. "Harriet, naniniwala naman agad. Hindi ko bet ang mga matatanda kaya pass muna,"

Higit sa lahat, miss ko na ang pakiramdam na malaya akong magmahal. My father was a kind man. Sa mga taong nangangailangan ng tulong, kilala siya bilang isang mabuting tao. Mapagbigay siya at maaasahan, lalo na pagdating sa negosyo at pamilya pero may isa siyang katangiang hindi ko kailanman nagustuhan. Kapag tungkol na sa kinabukasan ko ang pinag-uusapan, nagiging ibang tao siya. Strict, controlling at kung minsan, ruthless. Samantalang si Mommy ay sweet at gentle. Siya ang karaniwang yumayakap sa akin kapag malungkot ako, ang unang sumusubok umunawa sa akin kapag may problema ako pero sa kabila ng kabaitan niya, palagi pa rin siyang sumusunod kay Daddy. At iyon ang mas masakit.

Napabuntong-hininga siya. “Malayo.” “Bakit hindi siya umuuwi?” Hindi alam ni Sophia kung ano ang isasagot. Hindi niya kayang sabihin sa anak na hindi alam ng ama nito na mayroon siyang anak. Hindi rin niya kayang sirain ang imahe ng lalaking minsan niyang minahal. “Busy lang si Daddy.” Tahimik na tumango si Lily. “Tingin mo po… mabait siya?”