Sinong Pumatay Kay Lapu Lapu Novels & Stories

Kabanata 65 Slap --- Hindi ko alam kung kailan ako magtatagal sa mundo. Nobody knows the perfect time for that. But if I'm going to decide, I hope I live endlessly. I want to spend my time with my love once. Nong namatay sila mama at papa, akala ko katapusan na ng mundo ko. Kahit na nagluluksa ako nun, pinipilit ko pa rin ang aking sarili na maging matatag dahil sa mga kapatid ko. Ayaw kong makita rin nila na nasasaktan ako. Ayaw kong makitaan nila ako ng kaonting kahinaan. I`ll live with enough courage and hope that things would be better after these. Minsan, dahil tao lang, nakakaramdam din ako ng pagod pero sa tuwing makikita ko ang mga kapatid ko. The enough light they show to me is enou

"Pero syempre ayoko sa mamamatay tao." "Oh? Paano ba yan, pumapatay ako ng tao." "Eh? Simply lang, huwag ka ng pumatay." Hinapit niya ako papalapit. "Ano'ng kapalit?" Napa-isip ako saglit. Lumakas ang tibok ng puso ko. "Ang puso ko, at ako mismo." Hindi ko alam kung tama ba ang sinabi ko. Pati ako nabingi eh. Itong bibig ko kasi patumpik-tumpik.

-Sophia Tumawa lang kami pareho. "Baka lang naman makalusot eh. Malay mo pumayag ka ulit" Hirit pa nito. "Psssstt... Awat na, alam mo Hindi ako mabubusog nito sa ginagawa mo na yan. Sabayan mo na kaya ako"- Sophia. " Makita lang kitang busog, okay na ko don" Nakangiti nyang sabi sakin habang may kakaibang tingin ulit sabay kagat sa daliri nya.

Hey baby, I'm really sorry," lapit niya sa akin at hinalikan ako sa noo ko pero di ako umimik. Wag mo kong mahalik-halikan unggoy ka. Di ko siya pinansin at patuloy na ininom ang wine. "Uyy pare buti nakapunta ka," "Shot," "Naku Lau!" "Lagot ka talaga," "Mukhang may mangyayaring suyo time," "Suyo well," Sabi nila para mainis ako sobra hayysss huwag nila akong inisin lalo.

Catalina I couldn’t help but giggle after the video call ended. Napalayo pa ako sa cellphone ko, hindi mawawala-wala ang ngiti sa akin. Si Luther mismo ang pumatay ng tawag at bago pa siya mawala sa screen ay nakita ko pa kung paano umawang ang mga labi niya at mamula ang buong mukha niya. Gulat pa rin ba siya? Ilang beses na silang nag-meet ni chipipay, ha? Pinaghello ko lang rin sa kaniya, eh.

Lumapit na nga si Sophia kay Raymond. May sugat ito sa noo at nababalutan pa nga ito ng puting gasa. Ang dating mayabang at matapang na lalaki, ngayon nga ay mukhang inosente at nakakaawang tignan. Gusto sana niyang pisilin ang tainga nito pero baka nga maaktan ang sugat nito. Kaya naman dinampian na lamang ni Sophia ng marahang tulak ang ilong nito.

Napa singhap sila sa narinig. Nag mimistulang gumuhuho ang mundo nila dahil wala ni isa sa kanila ang mag mamana. "Imposibleng wala ni isa samin ang taga pag mana ng yaman ni Papang!" Singhal ni Papa Murphy na ngayon ay naka tayo at salubong ang kilay. Hindi sila nakapag salita.

mahina ko siyang tinutulak dahil ramdam na ramdam ko ang sakit sa aking pagkababae. “Saglit lang ‘yan, hindi muna ako gagalaw. Mapapalitan din ‘yan ng sarap.” Tumulo na ang luha sa aking pisngi, napapikit na lamang ako. Ngunit naimulat ko ang aking mga mata nang maramdaman ko ang palad niyang pinapalis ang mga patak ng aking luha. Is this really Luigi? Ganito ba talaga siya kasweet?

patuloy niya, naglalagablab ang tingin. “Una—lumayo ka at bugbugin mo ako hanggang mamatay. Gamitin mo lahat ng pagpapahirap na gusto mo. O pangalawa—lumapit ka, at sisiguraduhin kong may kasama kang babagsak. Isa ang lumapit, isa ang mamamatay. Dalawa ang lumapit, dalawa ang lalaslasin ko gamit lang ang mga ngipin ko!”

Kapalaran nga naman oh? Umiling na nagiwas na ako ng tingin saka lumiko at naglakad. Wag mo ng titigan v. Kaibigan yan ni sungit. Baka mapasama ka pa. Imbis na tulungan ka, ito pa ang pumatay sayo kapag kinanti mo yang kaibigan nya. naiiling na nagpatuloy ako sa paglalakad ng may biglang humawak sa kamay ko. Paglingon ko.. ikinagulat ko kung sino ang nakita.