Spanish Language Literature Novels & Stories

Ilang araw ang lumipas na nakakulong lang ako sa k'warto ko. Ni hindi ako lumalabas. Sinubukan kong basahin iyong mga librong wikang Kastila at tungkol sa mga batas militar, kasaysayan ng Espanya sa Pilipinas, kung paano nila isinulat doon kung gaano kaganda ang pamamalakad dito. Kung ano ang kanilang mga naitulong. Lalong sumasakit ang ulo ko. Puro kasinungalingan. Hindi nakalagay kung gaano kasakit at karumaldumal ang dinaranas namin dito.

Sa lahat-lahat, ang Sangrevida ang siyang pangunahing setting ng istorya dahil ito ang kapital ng Ilocandia kung saan siya ring pinakamayaman sa lahat ng lugar dahil sa buhay na buhay ang komersyo at militar ng gobyerno ng Espanya dito , subalit sa likod ng kayabongan ng buong lungsod ay ang mga diskriminasyon, karahasan, at pang-aapi na nararanasan ng mga indiyo sa kamay ng mga Espanyol na siyang magpapasiklab sa mga mangyayari sa istoryang ito. At lingid sa kaalaman ng lahat, ang Ilocandia ay hindi lamang buhay sa araw dahil buhay rin ito sa gabi dala ng nga misteryo at kababalaghan na bumabalot sa lugar na ito.

‘Mi corazon, mi cielo, mi amor, mi vida. Kung anu-anong tinatawag na nito sa kanya ngayon. Plano na nya noon pa na i-self study ang Spanish language. Napapatanga sya kapag may kausap si Joaquín sa Español, lagi nyang nararamdaman na sya ang pinag-uusapan lalo na kapag tawa nang tawa si Joaquín. Feeling nya pinagtatawanan sya ni Joaquín. Hinatak ni Joaquín ang inuupuan palapit sa kanya.

"I love that I encountered Third Montecarlo for the second time around." Werdy just shut his mouth and diverted our conversation to a more sensible topic. After spending our vacant time, we proceeded to the 21st Century Literature subject. We analyzed some poems from different periods—Pre-Spanish, Spanish, Japanese, American Regime, after Edsa Revolution, and New Society. Sinabak kami ng academic stuffs this grading. Ang sakit sa ulo. We are like inside a pressure cooker. Gamit ang kotse ni Werdy, hinatid niya ako sa bahay pagsapit ng uwian. He's just living a kilometer away from our street so it isn't a hassle after all.

I'm very happy and grateful that I have spent two school years learning them, making me understand better and appreciate more the beauty and legacy the Filipino literature holds. Isa sa mga bagay na talagang namangha akong malaman habang nag-aaral pa ng mga iyon ay ang katotohanang isang bulag si Pedro Bukaneg, ang mang-aakda ng pamosong 'Biag ni Lam-ang'. Napatunayan talaga nito sa aking ang panitikan ay higit pa sa nakikita ng mga mata at nasusulat ng mga kamay sapagkat para sa mga katulad ni Bukaneg, puso ang kanilang panulat at mga damdamin ang kanilang tinta. I think and believe that's really beautiful.