Spanish Language In The Philippines Novels & Stories

Nalimutan niya na hindi nakakasalita ng Tagalog ang mga kapatid niya dahil sa galit. “You’re right…” Tumatangong sabi ni Iñaki. “Andrade si Mara kaya hindi namin siya kayang pabayaan. Akala mo hindi siya mapapahamak sa mga DeLuca pero nagkamali ka, ‘di ba?” I frowned. What is this? Foda-se! Nakakasalita rin sila ng Filipino? How? Why? Kailan pa? “To answer what’s on your mind, Ice…” natawang sabi ni Ivel. “Inaral namin ang Filipino para kay Mara. She didn't know Spanish at the time we rescued her. Only Filipino and Italian are her languages then.”

“Nelsilsin?” She looked at him confusedly. “What?” “I’m sorry. I mean, how have you been? Nabanggit kasi ni Ninang na marunong ka rin sa ibang lengwahe kaya akala ko alam mo ang lengwahe ko,” saad nito. “I’m good,” wala sa sarili niyang saad. “Uhm, I only know how to speak Italian and Spanish, but other than that, hindi na. Wala na akong ibang alam pang lengwahe.”

Nagtatagalog naman pala ito, hirap pa naman ako mag English jusmeyo naman. "Nakakaintindi ka po nang Tagalog?" pagkumpirma ko agad din itong tumawa. "¡Por Dios! Sí, lo entiendo. Kalahating Pilipina ako at Kalahating Espanyol." Jusmeyo Marimar, Pilipins din naman pala ito "Yown. Buti nalang ubos na kasi yung baon Kong English. Mamaya pa mag rerestock" pabiro ko sa kanya agad din itong napatawa dahil sa naging reaksyon ko.

SANDRA’S POV Matulin ang mga araw hanggang sa naging linggo ang mga ito, at sa wakas ay naging huling araw ko sa Spain. Kinailangan na naming mga taga Benison na bumalik sa Pilipinas dahil tapos na ang isang taong internship namin. Sa katunayan, ayoko pang umalis dahil ang napamahal na ako sa lugar. Madali kong na-adapt ang pamumuhay sa bansa at fluent na rin ako sa wikang Kastila.

Tinawag silang Chavacano dahil sa Kastilang pananalita nila. At ang pangalawa nyang anak ay lalaki. isang swedish north germanic ang kanyang ama. Madalang silang magsalita ng wikang english dahil mas sanay sila sa swedish word. "Thanks, tito, actually dito na ako mag e-stay sa Philippine, si dad kasi ina sign ako sa companya ng mga Anderson" Nang bangitin nito ang Anderson nalungkot sya bigla, parang meron syang gustong sabihin tungkol sa Anderson.

Kinarga ko ito at dinala sa kandungan ko. "We are in the philippines right now apollo." Ngiting sabe ko. Tiningnan ako ng anak kong naka kunot ang noo na parang iniisip pa kong saan niya narinig ang salitang philippines. I sighed! Apollo is just a 3 years old, he know how to speak now pero hindi pa naman masyado, meron pa rin siyang salita na hindi pa medjo kabisado saka alam, english man o tagalog, because he has a tutor. Apollo is smart. Nong dalawang taon palang ito ay tinuruan kaagad ito ng mga kinuha naming tutor para mas maging marunong ang anak kong magsalita, pero hindi naman namin pinipilit.

Sabi pa ng nagmamaneho. The driver drove and got us off from the barge and now driving through a normal road, much to my ease. There were a lot of tarpaulins and ads placed on the streets as we drove by, some welcoming the tourists, and some selling vacant resorts. We took a sharp turn to the left, at napansin kong nasa probinsya na kami. "Don't worry, Sir and Maam, the people in this city are basically English speaking mixed Cebuano, another language in the Philippines. But, be careful, not all of them can speak English. Just the majority or so." The driver said.

(Salamat po lola). Lumapit ako sa kanya at niyakap ko siya. "Masaya akong makilala ka apo ko." Malambing na sabi ni lola sa akin. "Nag-tatagalog po kayo lola?" Manghang tanong ko sa kanya. "Oo naman apo, pilipina ako at ang Abuelo mo lang ang spanish." Sagot niya sa akin. "Akala ko po talaga mapapalaban na ako nito hahaha! Kaunti lang po ang alam kong spanish words," tumatawang sabi ko kay lola.

walang tigil na pagpapaumanhin niya. “Ayos lang ako,” nakangiting sabi ko at kinuha ang mga gulay na pinamili ko. “Clumsy talaga ako kahit kailan,” natatawa niyang sabi at binuhat ang mga pinamili niya. “I resided here in the Philippines for over 2 months only so I can’t put myself in a comfortable blanket. Sinasanay ko pa ang sarili ko, but I can talk tagalog faster and good because my grandparents are with me in San Francisco,” paliwanag niya.

Kanyang ipinakilala na hindi siya sanay magsalita ng Tagalog kahit magkasira-sira ang pagbikas ng salitang Kastila. May katawa-tawang pangyayari na naganap sa mismong araw kinabukasan lamang ng ikasal si Doña Evelyn sa alperes na noon ay kabo pa lamang ang rango. Ang paksa ng usapan ng mag-asawa ay tunhkol sa salitang Filipinas. Pilit na pinabibigkas ang salitang Felipinas ang pangalan ng iyong bayan na isinunod sa pangalang Felipe. Kanyang kinutusan si Doña Evelyn.