Novel & Cerita Spoken Poetry About Teachers Day Tagalog

“Bago naman tayong lahat siguro dito.” Dumating ang matandang teacher na sa tingin ko’y nasa singkwenta na ang edad ten minutes after one. Mula sa pinto ay tinawag niya ang nasa listahan at ang mga tinatawag niya ay ipapakita sa kanya ang application form. “Dela Torre, Maria Teresa Fatima.” iniwasan kong mapangiwi nang banggitin talaga ng guro ang buo kong pangalan.

Megan Vee: Eh Megan Vee: I have school again in a few days so comme ci comme ca Logan dela Vega: uhhhh Megan Vee: it’s French Logan dela Vega: IM not Megan Vee: Means so, so 50/50 Megan Vee: knucklehead hahahaha Logan dela Vega: oy may honors kaya ako56 Megan Vee: okay Megan Vee: so?????? Logan dela Vega: gago ka57 Megan Vee: hahahahahahahahaa Megan Vee: So what are you planning to do while the Enchanted trip is pending? Logan dela Vega: Chill Logan dela Vega: say hi to the kambing58 that passes by the back of our house Megan Vee: WOW PROBINSYA59! Logan dela Vega: Probinsya naman talaga60 hahaha

"Now, let us all open the nomination for the muse. Please raise your hand to maintain order." Nagsimula ng magtaas ng kamay ang mga kaklase ko sa Filipino subject. Lumabas saglit iyong teacher namin nang nasa treasurer na ang pinipili kaya naiwan ang bagong president namin para mag-facilitate ng mga classmates ko.

"Hindi tulad sa'yong puyatera, palibhasa pinag lihi ka sa kwago." "Hindi kaya." "Oo noh, tingnan mo malaki mata mo." Pang aasar ko pa sakanya. "Hindi nga, Nay oh pinag lihi mo raw ako sa kwago diba hindi naman?" "Hindi." "Oh diba Ate, saka hindi malaki ang mata ko ah ang ganda ganda kaya sabi nga ni teacher sana raw maging kamukha ko ang anak niya." "Oo para may panakot siya sa daga."

malamyang sagot ng iba. Bigla tuloy napakunot ang noo ni Teacher Fernando at matalim kaming tinignan. “I don’t like your tones! I already said not to slack off you greenhorns! Are you all dumb, stupid, or plain dumb!? Now, do you all understand!” I blinked multiple times. “Yes Teacher Fernando!” all of us intensely responded at same time. Wow grabe naman, talagang inulit pa yung salitang dumb ng dalwang beses. I can’t help but to shiver silently.

(Dayang pov) I sat in my chamber, cradling my baby in my arms, feeling the warmth of their tiny body against mine. The babaylan, a wise and revered spiritual leader, entered the room with a solemn expression. I sensed a weightiness in her demeanor, a gravity that commanded my attention. "Dayang Kalangitan," she began, her voice low and measured. "The anito have spoken. You are to lead the Kingdom of Tondo once more, alongside the Kingdom of Pasig."

Green. Hindi masyadong madami ang naroon na mga estudyante sa paligid. Yung iba ay nakaupo lang sa damuhan at nagdadaldalan. Yung mga teachers naman ay nagkukumpulan sa isang tabi na tila may seryosong pinag-uusapan. Second day na ng camp nila kaya siguro naman ay pwede ko na siyang guluhin. Afterall, napaka-boring maglibot ng Boracay at Davao ng mag-isa.

Delikado na kung marinig pa ako ng mga kasamahan ko. “I’m sorry, alright?” Hindi ako sumagot dahil busy ako sa pagliligpit ng gamit ko. He’s making everything light huh, eh kung ano ano na nga ang naiisip kong hindi magandang pangyayari. Itong lalaking ‘to akala niya makukuha niya ako sa sorry? Aba, teacher ko ata si Luilaine.

Ok po bos hahahah"pagtawa nya saken. Ako nmn ay nagsimula nang maglakad papunta sa puno. Nangmakarating ako sa puno ay naalala ko agad ng masasayang alala namin ni mommy. Nung unang araw ko sa school ay umiiyak ako dahil iiwan nya ko.Pero dahil hindi nya ko kayang iwan ay nagpaalm sya teacher ko na magstay muna kahit ng buong klase lang at dahil kaibigan ng mommy ko ang guro ko ay pumayag ito.