Novel & Cerita Sorry Letter To Girlfriend Tagalog

Habang isinusulat niya ang bawat salita, parang unti-unting gumagaan ang kanyang pakiramdam. "Dear Daryl, alam kong hindi na tayo magkakasama muli, at ngayon ay tanggap ko na iyon. Salamat sa lahat ng masasayang alaala at sa mga aral na natutunan ko. Ngayon, kailangan ko nang magpatuloy at hanapin ang kaligayahan para sa aking sarili."

Sabi niya. "I can explain?! I CAN EXPLAIN?! Matapos sabihin nitong girlfriend mo 'kuno' na siya ang girlfriend mo, I CAN EXPLAIN?! Ganyan naman kayong mga lalaki, eh! Pag nahuli ng isang tao na may ginagawang masama laging ang sinasabi niyo'I CAN EXPLAIN!' 'LET ME EXPLAIN!?' Ang kapal ng mukha mong lokohin ang kapatid ko!?"

“What? Ayo’ko!” “Anong ayaw mo, Bruha?” si Weng. “I mean, bakit ang bilis? Kailan lang dinuru-duro mo ang noo ko!” nanlalaki ang mga mata ito na nakatungo sa kanya. “I’m sorry, love. I’m so sorry.” “Love...” bulong ni Weng na narinig nila. “Makapunta nga sa tindahan at makahanap ng fated love!” Nagmartsa na itong umalis ng silid.

the young girl exclaimed, her eyes widening with genuine interest. "I thought it wouldn't get any better, but I was clearly mistaken. I'm sorry," Kai apologized to the young girl. "Ba’t ka— ay ano ba! Don’t sorry me. You should be happy today! ‘Wag sad! (Why are you—oh, never mind! Don't apologize to me. You should be happy today! Don't be sad!)" the young girl corrected Kai. "I'm already happy, thanks to you," Kai replied, his smile reflecting his genuine gratitude.

May paborito ka na, at ang ama mo iyon. "I-Iniwan mo ako!" Parang bata akong nagsusumbong sa kanya. "Shh... I'm sorry. I'm sorry, girlfriend." Masuyo niyang dinadampian ng magaan na halik ang gilid ng ulo ko. "I won't do it again. I promised." Dinungaw niyang muli ako, pinunasan pa niya ang luha ko. "Let's go now?" Tanong niya, kaya tumango lang ako sa kanya.

Kasi ano namang sense ng sorry kung uulitin? Like, "sorry, uulitin ko ulit."? Itong si Kat, ang materialistic talaga when it comes to panunuyo, at hindi lang doon, basta sa lahat ng bagay ganoon talaga ang way niya. Sanayan lang talaga sa kaniya kahit hindi ko naman kailangan ng mga gano'ng klase na materyal na binibigay nya. Kahit simpleng sorry lang talaga sa akin ng isang tao o ipakita manlang ang sinserong sorry ay okay na, basta 'wag nang ulitin pa.

"Salamat." "Basta Rios. Kung may chance ka na para sabihin sa kaniya. Sabihin mo na, baka kasi mahuli ka pa. At isa pa, kailangan mong maging honest sa girlfriend mo. Man, alam kong matinong babae iyon. At kaya ka niyang intindihin kung talagang mahal ka niya kaya ngayon pa lang, ipaliwanag mo na." Nagpaalam na ito sa kaniya kaya naman tinanguan na lamang niya ito at hinayaang makaalis.

Siya pala ang nasa loob ng bitag. Gringo looked haggard and very tired. Para bang ilang araw nang walang pahinga. "Kumusta ka na?" tanong nito, pabulong habang ginagagap ang isang kamay niyang nanlamig. He kissed the back of her limp fingers with controlled passion. Para bang kaytagal na nasabik sa kanya. "I'm sorry, Rosario. Hindi ko dapat ginawa iyon. Nalagay tuloy sa panganib ang buhay mo. It was all my fault. Tatanggapin ko kung anuman ang kaparusahang ipapataw mo sa akin."

hinihingal kong untag sakanya. "Dai kung hindi ko naman gusto, why would I bother accept it? Eroplanong papel, really?" pagtataray nya. "At least show some appreciation! At anong masama sa eroplanong papel? Ang cute kaya, laman nun letters 'no!" pangungumbinsi ko na parang hindi niya alam na letters ang laman nun. "Wala akong pake Selene. Alam mo namang senior natin 'yun. Kadiri kaya magboyfriend ng mas matanda sayo."

I'll gladly appreciate it a lot, also I accept constructive criticism] [Lets be mutual in f*. Aeoss Wp] [Gusto ko kayong maging friends doon, and once again always remember to do a fitness exercise at pangalagaan ang sarili. Mahal ko kayo!]