Novel & Cerita Sugat Picture

Napatulala si Evie sa screen habang unti-unting namumula ang kanyang buong mukha sa matinding inis. "Seryoso ba 'to? Isinend niya talaga ang picture na 'to para lang ipamukha sa akin ang sugat sa labi niya?" bulong ni Evie habang nakatitig sa screen ng kanyang cellphone. May maliit at kulay pink na scab sa itaas na labi ni Thiago na sobrang kapansin-pansin. Sa litrato, nakataas ang makapal nitong kilay habang ang hintuturo nito ay nakatapat sa mismong sugat, tila ipinagmamayabang ang marka.

At mas lalong nagkagulo ang sistema niya nang tuluyan na niyang mahubang ang pang-itaas nito. But all the noise in her mind hushed down when she saw multiple battle scars written on his tanned body. Una na ro’n ang mahabang guhit ng isang malalim na sugat kanang dibdib nito na nagsisimula sa balikat. Sunod ay bumaba ang kaniyang mga mata tila sugat na galing sa tinahing butas na nasa tagiliran niya. Ngunit dalawa lang iyon sa marami pang sugat na nakaukit sa tila isang perpektong eskultura na katawan niya.

Saad nito. Ang mga mata niya ay puno ng pagmamahal habang sinasabi niya ang mga katagang 'yon. It was sincere and genuine. He smiled at me and went to his gallery. May folder doon na nakalagay, "My Muffin". Nasa 500 plus lahat ang pictures doon. He opened the folder at binigay sa akin ang phone niya. I scrolled up para makita ko ang mga pictures. Puno iyon ng pictures naming dalawa. Parang may bumara sa lalamunan ko. Para akong maiiyak pero pinipigilan ko. Hindi ko alam kung bakit ako naiiyak.

Si Tanner nga! Nakita ko siya na nakasoot ng isang suit na kulay itim at mayroon siyang necktie na kulay blue. Hindi ko alam pero pinamulahan ako ng muka dahil doon lalo na ng magtagpo ang mga mata namin. Seryoso lang siyang nakatingin saakin habang tumutugtog ang isang malumanay na tugtog. Nang magpangabot kami sa gitna ay ngumiti ito at ino-ffer ang braso niya saakin kung kaya pinulupot ko naman doon ang aking kamay.

"Siguradong sira Ang isang mapusyaw na kulay-abo na suit na mas nakayakap sa kanyang katawan kaysa sa anumang tela ay may karapatan. Ang gwapo ni Mr. Oh hindi. Ibinuka ni Sage ang kanyang bibig, ngunit itinaas niya ang isang daliri, nakatakip ang kanyang dyaket sa kanyang bisig habang bitbit niya ang isang makinis na leather na briefcase sa kanyang kamay. Lumipat ang mga mata niya sa amin ng halos isang segundo, may kung anong kumikislap sa kanila nang dumapo sila sa akin.

May matinding sugat sa iba't ibang parte ng kanilang katawan. "Dalhin niyo sa warehouse ang mga bihag. Tetsu sumama ka kay Koga ipagamot mo yang sugat mo. Baka di ka na abutan ng liwanag." Tumango lang si Tetsu. Inakay siya ni Koga papunta sa isa pang sasakyan.

Binitawan ko kawaagad ang kutsilyo at nagderetso sa gripo upang hugasan ang sugat ko. Pigil ang hininga ko habang pinapadaluyan ng tubig ang kamay ko. Gosh! Ang hapdi. "Ate, nasugatan ka nanaman?" Nag-aalalang tanong ni Portia. Lumapit siya saakin at tsinek ang sugat ko. Nanlaki ang mga mata niya. "Ate, napalaki yata ang pagkaka-sugat mo sa kamay mo ngayon?"

Tumayo na si Sage mula sa pagkaka squat sa tabi ki at pumunta sa harapan ko, his pants are getting wet because of the ocean at nag squat naman ngayon sa aking harapan, tatapunan ko na sana siya ng mangkok nang bigla niyang kunin ang iilan sa akin at binanlawan din. I can't help but to stare at his image. He's wearing a black rounded shirt at isang black plain bracelet, ang kanyang maong na pantalon ay bumabagay sa kanyang suot. Nakita ko rin ang tatlong hikaw niya sa kanang tainga, iyon lamang ang may hikaw at ang isa ay wala. His dark unfathomable eyes are piercing those bowls, ang kanyang matangos na ilong ay nadedepina din dahil sa tamang kapal ng kilay nito. Ilan taon na ba ang isang 'to

Sa isiping iyon ay mahina s'yang napabungisngis dahil sa kapilyahan ng kan'yang isip. Todo alaga s'ya nito at ayaw nitong may gumagawa na iba sa mga kakailanganin n'ya. Dapat ito lang ang pwedeng mag-alaga sa kan'ya. Magaling na din ang sugat nito sa tagiliran na halos panawan s'ya ng ulirat ng makita kung gaano kalaki ang sugat na natamo nito sa paglusob sa mga Yakuza sa Japan.

Ang pigura na nalaglag sa sahig ay kapos sa hininga. Ang maganda niyang mukha ay namumula, at ang katawan niya ay nanginginig na para bang wala na siyang lakas para tumayo. Ang damit niya ay punit-punit na sa ilang parte. Mukha siyang balisa. Si Harvey York, na umiinom ng tsaa sa saglit na iyon, ay tumalikod at nagbago kaagad ang ekspresyon niya.