Night Walks Novels & Stories

Ala singko pa lamang ng madaling araw ay nagising na si Nicka. Hindi siya maayos na nakatulog dahil sa palagay niya ay namamahay siya. Kahit na may electricfan namang nakatutok na umaandar buong gabi sa silid nila ni Judy Ann ay maalinsangan pa rin ang pakiramdam ni Nicka habang si Judy Ann ay mahimbing pa rin na natutulog.

“Nandito ako.” May sumindi sa dulo ng hallway. Isang pulang ilaw. Pagkatapos ay isa pa. At isa pa. Hanggang makita namin ang malaking pintuang bakal. Sa ibabaw nito ay may nakasulat: THE FIRST NIGHT Humakbang si Elias palapit. “Hindi ito dapat binubuksan.” Tumingin ako sa kanya. “Bakit?” “Dahil hindi ito ginawa para sa Legacy.”

Plural. This day is full of strange shits. We don't usually initiate two neopthytes at the same time. Pero mukhang iba ang sapak ni Trace ngayong gabi. Pinagsabay ang mga baguhang sina Nite at Isauis. On a normal day, I'll be giddy. Excitement will run to my blood but for some odd reasons, I find it bland. Naihilamos ko ang palad sa mukha habang nakatitig kay Nite, ang isa sa mga bibinyagan ngayong gabi. Sa isang mataas na upuan ito naka pwesto, nakabukaka.

LANCE I wasn’t able to sleep all night. Nasa labas ng bahay si Atashia at sumabay pa ang patak ng ulan. Dämn! Hindi ko napigilan ang mag-alala. I kept walking back and forth in my bedroom. Paminsan-minsan ay sumisilip din ako sa labas ng bintana. Gusto ko nang papasukin si Atashia pero kapag naiisip ko ang mga ginawa niya at nakikita ko ang mga ebidensya na nasa harapan ko ay napapalitan ng galit ang pag-aalala ko.

3rd POV Nina woke up with a groan. The clock on the nightstand read 4:03 AM. She moved quietly to the bathroom. Trying to prevent Hades from waking up. Her body ached from the night before—sore, tender, and unfamiliar. In the bathroom, under the cold, sterile light, she lifted the hem of the oversized shirt with trembling fingers. Her breath caught.

Later that night… Reina couldn’t sleep. The air was heavy with tropical humidity, the crickets outside droning a lullaby meant for a calmer soul. But her mind was restless. She wandered outside the hut, walking barefoot on the cool grass, eyes trained on the moon. It was full and bright—like a spotlight illuminating every truth she tried to ignore. Behind her, Nate followed quietly, holding a mug of warm ginger tea. “You’re overthinking again,” he said, offering the drink.

"Puwede ba naming makita?" Naghikab si Leah, halata ang pagod sa mukha nito. "Mayroon po pero bukas na, mommy. May jetlag yata ako, e." Naglakad ito patungo sa hagdanan at kumaway muna sa kanya bago umakyat sa second floor. Siya naman ay nagpaalam na sa mag-asawa. "Uuwi na rin ho ako, tito Anton, tita Analiza," paalam niya.

Mula roon ay tanaw niya ang maliwanag na buwan. Sandali siyang umalis doon upang magsalin ng alak sa kopita. Nagyaya uminom ng alak ang kasintahan bago sila humantong sa pagniniig at ngayon nga ay nakadapa pa’t himbing na himbing sa pagkakatulog si Vivian. Ang nobya ay lubhang napakahirap tanggihan. Napakainit nito at talagang hindi siya tinantanan hangga’t hindi ito nagwawaging mayroong maganap sa kanila.

Ang buwan ay patuloy na nagpapakita ng kanyang ningning sa kalangitan, at sa ilalim ng mga bituin, naglalakad ang magkasunod na hakbang nina Blake at Allie. Ang mga sugat ng nakaraan ay unti-unting maghihilom, at ang mga alaala ng mga pagsubok ay magbibigay daan sa mas maliwanag na bukas. Wala nang takot, walang alinlangan—isang bagong simula ang naghihintay.

Mabilis ko naman siyang hinagisan ng unan dahil sa kabobohan niya. “Kailan nag paparamdam ang mga ghost?” tanong ni Arthur. “November! Tama ako! Oh, ano?! Sabihin mong mali ako, ano?!” pag yayabang ni Trevor sa kaniya. “Oo, bobo mali ka talaga. Nag paparamdam ang mga multo tuwing Aughost,” sambit ni Arthur habang tumatawa. Napapa-iling na lang ako sa kalokohan nilang dalawa. Kahit na corny ay nakikisabay na lang ako sa kanila.