Sarswelang Walang Sugat Novels & Stories

sarkastikong saad ko. "Suture..." Nanatili ang tingin ko kay Zeikko na kita ang sakit na gumuguhit sa kanyang mukha sa tuwing gagalaw si Zel. Kasalukuyang tinatahi ni Zel ang sugat na natamo ni Zeikko sa kanyang noo. Gusto kong magtanong kung ano ang nangyari, pero alam kong hindi ito ang tamang sitwasyon para magtanong.

Selene "O-ouch"pag aray niya ng diinan ko ang pagpunas sa sugat niya Ngumiwi ako at tinanggal ang bulak sa sugat niya sa kamay "Bat mo ba kasi tinad tad ng suntok yung matandang yon?"pag pagalit ko sa kaniya habang linalagyan ng band aid ang daliri niya Hindi naman talaga ganon kalaki ang sugat niya pero dahil sa kaartian niya ay gusto niyang gamutin ko pa iyon

Chapter 25 Kaylangan gumawa ako ng paraan para mapansin ako ni lola,, 'Kinuha nito ang basag na salamin,Ginamit niya itong panglaslas sa kanyang pulso na hindi naman gaanong kalalim,Para magmukha lang itong makatutuhanan hinabaan pa niya ang sugat nito ,,Sabay pabagsak kunwari,,At makita ng donya na malala ang kanyang sugat.

Pansamantala akong pinakawalan sa ngayon upang linisin at gamotin ang mga sugat ko. Makalipas ang halos dalawang oras, ay lumabas ako ng mansyon na paika-ika upang langhapin ang sariwang hangin sa labas. Magkahalong init at lamig ang hangin ngayon na tila may ulan na parating, napatingin ako sa kalangitan. Nakikita ko ang buwan na unti unting natatabunan ng mga maitim na ulap. Taimtim akong nagdarasal na sana'y gumaling na ang mga sugat ko, lalo na ang pagkirot sa ulo ko. Ang katawan ko ngayon ay parang baldado, balot sa mga maputing tila bilang first aid.

"Ano saan? nagulat na sabi ni Perla kaya naman ipinakita ni Darwin ang sugat sa tenga na natutukan ng flash ligh ng cellphone ni Darwin. "This is serious Pearl Delikado ang kagat ng daga kulay itim ang nakita ko kaya hindi ito dagang bukid lamang. May rabish ang ganung uri ng daga at kapag nilagnat ang bata ay delikado Perla" sabi ni Darwin.

Napatango na lamang ako. Naghintay nga ako sa silid. Lihim na nagdadasal na sana hindi masyado mahirapan si Sayruz sa pagpapagaling ng sugat niya. Inaalala ko din ang lagnat niya na hindi nga biro ang init nito.

Taon 1805... KAHARIAN NG SARSUL Muling nagsalpukan ang kanilang mga espada. Ang bawat hampas ay nagdudulot ng lindol sa ilalim ng kanilang mga paa, at bawat pagsabog ng enerhiya ay nagpapalipad sa mga bato’t alikabok sa kalangitan. Ang kanilang mga mata ay tila apoy sa gitna ng unos, puno ng poot, determinasyon, at sugatang dangal.

Nagdudulot ito ng sobrang init sa balat ng kung kanino mang nilalang na mahiwa kung kaya’t bukod sa malalim na sugat ay pagkasunog din ng balat ang makukuha. “A-ang gamit n-niyang espada!” sigaw ng isang lobo na bumalik sa dati niyang wangis. Kitang-kita ang malaking sugat niya sa bandang tiyan na halos makita na ang kaniyang mga lamang loob. Kitang-kita rin ang pagkasunog no’n. Ang isang lobo naman ay tuluyan kong napaslang dahil ang leeg niya mismo ang natamaan ko.

"Ang kapalaran ko ay kapalaran mo Kapag nawala ka mawawala ako Kapag namatay ka mamantay ako Kapag nasugatan ka masusugatan ako Dahil iisa lamang tayo" magaang sambit niy at ipinakita ang kanyang palad ang sugat na natamo ko ay mayroon din sa kanya pagkatapos ay tuluyan na siyang naglaho. Dali-dali kong tinanggal ang tali sa aking palad ang aking sugat ay unti-unting naghihilom naramdaman ako ng nakakapasong bagay na tila tumatatak sa aking palad.

Ngayon ko lang napansin na bukod sa sugat niya sa balikat at mukha ay may malapad at mahaba siyang sugat sa likod niya. Napabuntong-hininga iyong Westley at umiling at sa isang iglap lang ay lumipad na iyong mga ulo ng pitong kalaban niya sa isang hataw niya ng samurai na inagaw niya sa kalaban at sa pag-ikot ng katawan niya ay ang pagbagsak din ng katawan ng mga kaaway niya! Sumirit iyong dugo sa leeg nila at malakas na bumagsak sa malamig at madugong sahig ang pitong katawan na wala ng ulo!