Sugat Picture 소설 & 이야기

dismayado kong pagkuda nang wala akong makitang matulis na bagay na pwedeng makagawa ng sugat. May mga karayom naman dito pero hindi naman kapanipaniwala ang sugat na magagawa nito. Isang tuldok lang ng sugat, maglalabas ng maraming dugo? Hindi naman hose ng tubig itong balat ko, na pag nabutasan, sisirit agad ang dugo. "Ito na nga lang," wika ko habang kinukuha ang kumikinang na kulay pilak na gunting.

Gusto din sana sabihin na paano niya lalabhan ang mga maruruming damit nito kung hindi niya iyon kukunin sa kwarto nito? Umalis naman na siya sa harap ng pinto para maghanap ng ibang gagawin. Hanggang sa mapatigil si Naya at napatitig sa dalawang picture frame na naka-display. Ang isang picture frame ay mukha ni Ninong Hugo at isang may edad na babae. Nasiguro niyang ang ina iyon ng Ninong niya dahil may pagkakahiwag ang dalawa. Tumigil naman ang tingin ni Naya sa isang solo picture ni Hugo. Seryoso nga ang ekpresyon ng mukha nito na para bang napipilitan lang itong picture-an. Gayunman, kahit seryoso ay makikita pa din ang ka-gwapuhan nito.

Kahit may mga sugat s’ya sa kilay at labi n’ya ay parang mas lalo lang s’yang gumwapo sa paningin ko. “Tsaran!” Ipinakita ko sa kanya ang hawak kong pansit at pandesal na almusal namin ngayon. Dinaanan ko lang talaga ng mabilis sina Gonza dahil nanggagalaiti ako simula pa kagabi nang makita ko ang mga sugat ni Sage. “Let’s take a bath together. Hindi mo ako pina-score kagabi ‘e.” May pagtatampo sa boses n’ya.

Kung ano ang tinitignan nila. Nang makapunta na ako sa harap, agad kong natutop ang aking bibig gamit ang aking mga kamay dahil sa nakita. Isang lalaki ang nakaupo sa bowl ng gitnang cubicle. Duguan ito at wala nang buhay! Ang kaning mukha ay hindi na halos makilala dahil sa mga sariwang sugat nito. May mga malalim na sugat din ito sa hubad na katawan at napakaraming pasa! Mabaho siya. Sobrang baho.

Hindi niya lamang suot ang pang-ibabaw na suit. His hair is slightly messy. May sugat mula sa gilid ng labi niya at sa ilang parte ng kaniyang mukha. Makailang beses akong lumunok habang pinoproseso ang nangyayari. What is this guy doing here? Paanong...

Kaagad na lumuhod si Sophia pagkalapit sa taong biktima ng krimen, lalaki pala ito. Hindi niya gaanong makita ang buong mukha nito bagamat natatamaan na ito ng ilaw ng kanilang sasakyan sapagkat halos mapuno ng dugo ang mukha nito. At kita niya na mayroon itong sugat sa itaas na kanang bahagi ng noo nito. Mukhang malalim ang sugat doon kaya naman maraming dugo ang lumabas mula rito.

Parehong simbolo. Parehong alaala. Biglang gumalaw ang camera. At may lumitaw na pigura. Isang batang lalaki. Nakatalikod. Payat. Basang-basa sa ulan. Hindi makita ang mukha. Pero may isang bagay na malinaw. May suot siyang kwintas. Nanlamig ang buong silid. Hindi makahinga si Yuhei.

At mas lalong nagkagulo ang sistema niya nang tuluyan na niyang mahubang ang pang-itaas nito. But all the noise in her mind hushed down when she saw multiple battle scars written on his tanned body. Una na ro’n ang mahabang guhit ng isang malalim na sugat kanang dibdib nito na nagsisimula sa balikat. Sunod ay bumaba ang kaniyang mga mata tila sugat na galing sa tinahing butas na nasa tagiliran niya. Ngunit dalawa lang iyon sa marami pang sugat na nakaukit sa tila isang perpektong eskultura na katawan niya.

Saad nito. Ang mga mata niya ay puno ng pagmamahal habang sinasabi niya ang mga katagang 'yon. It was sincere and genuine. He smiled at me and went to his gallery. May folder doon na nakalagay, "My Muffin". Nasa 500 plus lahat ang pictures doon. He opened the folder at binigay sa akin ang phone niya. I scrolled up para makita ko ang mga pictures. Puno iyon ng pictures naming dalawa. Parang may bumara sa lalamunan ko. Para akong maiiyak pero pinipigilan ko. Hindi ko alam kung bakit ako naiiyak.

Anong meron? "Bilisan mo! Gusto ko ng umuwi!", irita kong sambit. "May sugat ang pwet mo.", deretso niyang sagot. May sugat? Namilog ang mga mata ko. Agad akong napatakip doon gamit ang purse ko. Natagusan ako!