Sunoo Smile Novels & Stories

Si Luna, nakadamit ng peach onesie na may nakasulat: “I’m two months fabulous!” “One… two… smile!” sabi ng photographer. Click! Isa. Dalawa. Lima. Sampu. Puro tawa, halakhakan, at kilig. Si Luna, tila nakiayon—naka-smize sa ilang shots, umubo ng pa-cute, at minsan ay nakanganga sa gulat. “Okay, this one goes straight to the album!” sigaw ni Louie. “Pang-framing ‘to. Pang-mantelpiece. Pang-wall!”

Masayang kumain si Sunny nang walang istorbo. Sa Yudu Haoting Habang nasa social event, binuksan ni Rowan ang kanyang phone at nakita ang bagong post ni Sunny: "Ang saya kumain mag-isa sa malaking dining table." Nilike niya ito at nagkomento, "Iwasan ang maanghang at malamig na pagkain." Hindi nagtagal, sumagot si Sunny gamit ang isang meme ng pusang tumatawa na may caption: "Hindi kita pakikinggan!"

Yung tingin niya ay parang may nabuo sa utak niya na hindi ko pa gets. Then he smiled. Yung kind of smile na hindi loud, pero solid. Supportive. Reassuring. Almost… proud?

Lalo pa siyang nasarapan ng sundot-sundutin pa niya ang tingil ko gamit ang dulo ng dila niya at linaro-laro iyon. Napakiwal-kiwal ako ng may maramdaman ako na parang sasabog kaya lalo akong napaungol ng malakas at mayamaya pa ay napabiling-biling ulit ako at saka napahiyaw dahil sa sobrang sarap. "Iyon ang una mong orgasmo Sweety." Umahon siya at muling tumapat sa akin kasabay ng paghalik niyang muli sa akin.

Nangangasar ba siya? "Stop smiling, Sir Elio!" Singhal ko sa lalaki. Hindi na ako nakatiis sa mga mapang-asar niyang mga ngiti at sinabihan ko na siya. Natawa naman siya, kaya mas lalong naningkit ang mga mata kong medyo singkit. "Why? Can't I smile? I mean, my day is so beautiful to not smile, Nika." he teased playfully, his voice carrying a warmth that softened my faux sternness.