Kapag acne ang usapan, lagi akong bumabalik sa mga alaala ng pagbibinata kung saan parang ang balat ko ay isang laban na walang katapusang laban. Tiyak, nahihiya akong lumabas ng bahay — ang mga tuktok ng pimple ay parang mga ilaw na naglalabas ng maling signal. Pero natutunan ko sa mga taong naging inspirasyon sa akin na ang tunay na ganda ay hindi lamang dahil sa magandang balat. Isang kaibigan ko dati, na may parehong isyu sa balat, ay palaging nagsasabing, 'Ang labanan sa acne ay isang pagkakataon upang ipakita ang iyong tunay na pagkatao.' Kaya, hindi ako natakot sa mga taglay kong blemishes. Pinagtuunan ko ng pansin ang skincare at mas health-conscious na pamumuhay. Ang tamang pagkain, sapat na tulog, at hydration ay mga pangunahing armas sa laban na 'to!
Bumalik ako sa aking skincare routine, kung saan ang cleansing at exfoliating ay hindi dapat ipagsawalang-bahala. Natutunan ko ring gumamit ng mga produkto na may salicylic acid at benzoyl peroxide — ang mga ito ay talagang nakakatulong sa akin. Ang paghanap ng tamang produkto para sa aking balat ay hamon, ngunit ang pakikipagtulungan sa dermatologist ay isang napakalaking tulong. Huwag kalimutan ang moisturizer, kahit na oily ang iyong balat, importante pa rin ito. Ang pag-aalaga sa sarili ay isang pagpapahayag ng pagmamahal sa sarili, at nakikita mo rin ang magandang nagyayari sa iyong balat kapag may tiyaga ka.
Ngunit higit sa lahat, ang mga regular na paminsan-minsang pagdasal at paniniguro na nagkulay ang aking isip ng positibong pananaw ay nakatulong sa akin. Ang mga scars ng acne ay hindi kumakatawan sa aking pagkatao kundi simbolo ng aking lakas at katatagan. Kaya't sa wakas napagtanto ko, ang kagandahan ay hindi nakasalalay sa ating mga imperfections, kundi sa ating kakayahang tanggapin ang ating sarili nang buo.