Sunoo Smile Novels & Stories

Irina POV Una naming pinuntahan ang Seoullo 7017, isang elevated park na dati palang overpass. Hindi ito kasing sikat ng mga malalaking park, pero kakaiba kasi nasa itaas siya ng city. Pag-akyat namin, agad kong naramdaman ‘yung simoy ng malamig na hangin. Umuulan-ulan pa rin ng snow, kaya itang-ita pa rin ako.

Agad na tumakbo si Maureen patungo rito. Ipinagmalaki niyang ipinakilala si Sunsun. “Daddy, si Sunsun po.” Magalang na bumati si Sunsun. “Hello, Uncle.” Bumaba ang tingin ni Luke upang mapantayan ang bata at ngumiti. “Hello. Anong pangalan mo?” “Ang pangalan ko po ay Sunshine but you can call me Sunsun for short.” “Kung ganoon, Sunsun, sabayan mo si Maumau na kumain ng cake.”

Kumbaga, sa haba ng araw na hindi kami nakapag-bonding ay ngayon na lang ulit namin ito magagawa. “You’re smiling again.” Napalingon ako kay Nolan habang hawak ko ang iced coffee ko. “Ano naman?” “That smile.” “Anong meron sa smile ko?” “Mukha kang batang ngayon lang ulit makakalabas ng bahay.”

Chapter 22.2: Points’ Thief “Hi, welcome to my live for those who haven’tet me yet!” She waved both her hands at the camera, a wide smile beaming. “You may send gifts to me if you want, or kung gusto ninyo na tumambay lang dito, I hope you’ll enjoy here! By the way, a big shout out to my top sponsor, Tiny Avenger!” The gifts poured in. [Die With A Smile gifted you a Sports Car x1.]

"Buti nga, pinakanta ako, eh kung sayaw? wala na, talo na!" Nagdidilim na ang paningin ni Aleli dahil sa nakikita niyang sweetness overload ng dalawa. "Ano ba naman kasing meron sa Sunshine na to.." naiinis niyang bulong. 'Ang husay kumanta nung bagong sponsor.." "Oo nga.." "Akala ko noon, maganda na kumanta si Aleli, may mas magaling pa pala sa kanya."

Nagtatalong sabi ni April sabay labas ng phone niya. "Sige-sige!" sang ayon nila at nagpicture kaming lima. "Rhiann, tayo ka riyan, oh! Tas' post ka sabay smile dali!" sabi ni Shane. "Sige, sandali lang." Umakyat sa bato at tumayo sabay post at smile. "Yan, ganyan nga. Smile ka ng tudo," sabi ni Shane sabay kuha ng picture nag smile naman ako. "Nget, bigyan mo kami ng naiinlove smile," sabi ni Aya.

“Mukhang kayo ang sadya.” Years had passed, but Sunny hadn't changed at all; she was still the same as Mallory remembered. She stood in the light rain, wearing a white cashmere coat and a skirt, so only thin stockings covered her ankles, highlighting her slender beauty. Her shoulder length, flowing hair cascaded smoothly over her shoulders. Hindi inalis ni Uno ang paningin sa babaeng iyon. Sunny was even more beautiful than he had imagined. Anong aasahan niya, magandang bata rin si Mari.

sabi ni susana natatawa pa nga. "Mabaho raw! Hahahaha!" sabi ni oneil. "Mabango buhok ko, noh! Amoy sunsilk na green 'yan!" Narinig ko ang tawanan nila. Ayaw pa rin tanggalin ang kamay na nakatakip sa aking mata. "Hala! Inamoy ulit! Hahahahaha!" bulyaw ni oneil. "Parang kiss na sa ulo 'yon, ah?!" sabi ni susana na todo ang kilig.

"Sirius, your dimples are the eighth wonder of the world! Keep smiling, our Phoenix! We need your light!" Dahil sa comment na iyon, hindi napigilan ni Sirius ang tunay at sinserong ngiti. Hindi ito ang kanyang "Superstar smile" na praktisado para sa mga magazines. Ito ay ang ngiting abot sa kanyang mga mata, at doon lumitaw ang kanyang hidden dimples—isang maliit na hukay sa kanyang kaliwang pisngi na bihira lang lumabas kapag talagang masaya siya.

Alam kasi niya na ayaw niyang may mga tao sa paligid niya habang kumakain. "Opo, your honor, aalis na po ako. Ngumiti po habang kumakain para maganahan ang pagkain sa iyo. Magiging masarap ang ulam kapag maganda ang awra ng mukha mo, sir. Smile while ngumunguya, smile kapag sumubo ng kanin at ulam... Smile, sir... sige sir, enjoy sa pagkain." Kumaway pa ako sabay takbo.