Sunrise Tagalog Novels & Stories

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

At sa paraan ng pagtitig niya sa akin, para bang ako lamang ang taong nakikita niya sa buong mundo. Bigla akong napalingon sa dagat. "Ang araw!" Unti-unting sumilip ang araw mula sa dulo ng karagatan. The sunrise painted the sky with breathtaking shades of gold, orange, and soft pink. The sunlight slowly spilled across the ocean like melted gold dancing on the water's surface. The warmth of the morning light kissed our skin gently. At sa sandaling iyon, pakiramdam ko ay para kaming binigyan ng panibagong simula.

Mas lalong lumakas ang tibok ng puso ko nang umupo ito sa tabi ko. "You are lucky to wake up early. This place has one of the most beautiful sunrises." ani nito. Pagkasabi niya nito, dahan dahang lumitaw ang haring araw. Ang kulay abo na ulap ay dahan dahang nagiging puti sa pagtama ng liwanag mula sa araw . Tama nga si Sir Nick ang ganda nga. "New Hope, New Beginnings!" sa isip ko sabay nam nam ang liwanag mula sa araw .

Napangiti si Calestine—yung tipong napakagaan ng puso niya. The Next Morning – Sunrise Nagising si Calestine sa banayad na paghalik sa pisngi niya. “Morning, sweetheart,” bulong ni Adrian. “Hmm… Adrian… ilang oras ako natulog?” “Enough. Come on, sunrise.” Hinila siya ni Adrian papunta sa balcony, pareho pa silang naka-hotel robe. Paglabas nila, malamig ang hangin pero warm ang yakap niya.

Si Josiah nasa kwarto n'ya, tulog pa" she said. Mukang wala silang ideya sa nangyari kagabi. "Sige po ma'am, thankyou po" i genuinely smile at her "Sige po una na ako, nice to meet you po". "Nice to meet you too hija" she smiled at me. Umalis na ako at dumiretso sa labas im not hungry yet,it's just 7:65am im looking at the sunrise, admiring it. May mga puno nang niyog at may mga kahoy na upuan. Kakaunti pa lang ang mga tao sa labas siguro ay tulog pa ang iba.

Napatikhim ito. "Anyways, it's dawn." Muling wika niya habang napapatingin sa paligid. "Would you like to watch the sunrise with me at the top of Mt. Tapyas?" Pag-iiba nito ng usapan bago ako tinignan at binigyan ng ngiti na para bang wala na namang nangyaring aminan.

Ashley Napakalambot ng mga labi ni Gem, nag-aalab at naghahatid ng matinding ligaya. Segundo lang ang lumipas at nagawa nang makapasok ng dila niya sa loob ng bibig ko, meeting my tongue and playing with it, strolling inside as if looking for some secrets.

ngumiti ako at tumango tango. "I love you too Kent Axel, please keep on giving me energy. I need you my sun," umawang ang labi niya at napatitig sa akin. "S-Sun?" "It is when we parted again, Luna and Sol. Even if we parted again, it may take too long for us to meet but when it's our time. It's called eclipse." Nakita ko siyang natigilan hindi niya siguro batid na alam ko na siya ang nagsisilbing araw.

Maririnig mula rito ang paghampas ng alon sa malalaking bato pero napakapayapa pa rin pakinggan dahil sa mga huni ng ibon. Napangiti ako habang pinapanood ang sunset. I love sunsets. Para bang sinasabi nito na tuloy lang ang buhay dahil tuloy-tuloy sa pag-ikot ang mundo. That whatever you did this day will bring another joy for tomorrow. Of course it will bring darkness first, but there’s a moon to serve as light. Hihintayin mo na lang ang kinabukasan para itama ang kung anumang maling nagawa ng kahapon.

“Maganda ang view rito kapag sumikat ang araw.” “Ang tagal pa no’n! Anong gagawin natin habang nag-aantay?” Patuloy na pagmamaktol ko. Alas-kwatro pa lang ng madaling araw, ibig sabihin no’n ay lagpas isang oras pa kami bago mag-sunrise.