Unstoppable In Tagalog Novels & Stories

Kasama pa ba talaga 'yon? "Oo, kasama 'yun. Paano na lang kung may magtanong sa'yo at hindi mo maintindihan ang kanyang sinabi? Mabibisto ka." Lalo akong napangiwi. "Kailangan mo ring matutunang isara ang iyong isip." Tama si Leonardo pero parang mahirap ata ang bagay na iyon. "Dapat may alam ka rin sa pakikipaglaban." Pati ba naman 'yon? Halos hindi na ako makagalaw sa aking kinauupuan dahil sa dami kong gagawin.

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

"Bakit naman?" "Kontento na po ako na may disorder ako. Having Intermittent Explosive Disorder is not that hard. Hindi sya gano'n kahirap dahil nakokontrol ko naman ang sarili ko. Minsan lang talaga... " Sa huli ay hindi niya maituloy ang sasabihin kaya bumuntong hininga na lang sya at umiling. Natahimik naman ang buong conference room.

Damn, I feel myself burning! Napalunok ako. “U-uminom lang ako ng tubig.” Magsasalita pa sana siya nang agad ko siyang tinabig at mabibilis ang mga hakbang na nagtungo sa pinto ng aking silid. Ngunit hindi pa man ako nakakarating, nawalan na ng lakas ang mga tuhod ko. My knees fell on the floor as my hands touched my groin. Damn, mainit!

Akala ko ba ayaw niya kaming mabasa ng ulan? "Hindi sa lahat ng pagkakataon kailangan mo ng kasangga Ain. Hindi sa lahat ng panahon kailangan mong tumakbo at magtago. You shouldn't be afraid of everything especially the rain, cause we can't have rainbow without having it. It's like love, you can't have love at all without a little pain." mahabang paliwanag niya.

Ang laking imposible! Palagi kaming hindi magkasundo sa mga bagay. Lagi akong inaaway. Pangit pa ang ugali. Tapos ngayon out of no where aaminin na gusto ako? Walang closure sa feelings namin. Wala akong makita na mutual feelings na nangyayari kasi nga madalas kaming nagtatalo at maiisip mong imposible. "Sigurado ka ba diyan sa sinabi mo?" pag-aalangan ko. Winala ko ang excitement na aking nararamdaman.

Someone “ANG SIMPLE-SIMPLE NG PINAPAGAWA KO SA IYO PERO HINDI MO MAAYOS-AYOS!” galit kong bulyaw sa taong nakayukong nakatayo sa aking harap. “B-Boss‚ ang h-hirap ko kasi m-makatyempo. Ang higpit ng bantay sa kaniya.” nauutal na tugon nito habang nakayuko pa rin.

"Matulog ka na nga lang diyan. Dami pang satsat eh. Akala mo naman. Napaka swerte mo at makakatabi mo ang Diyosa ng kagandahan for free." Nakangiting ani ng dalaga at puno ng kompiyansang aniya. "In your dreams." Mahinang ani ng binata. "Anong sinabi mo?" "Sweet dreams." Ulit ng binata. "Ahem, akala ko in your dreams eh. Kala mo ha."

aniya mula sa malayo hindi ako nagsalita. (Can you be my friend and playmate?) Pimuntahan niya ako at huminto sa harap ko. "Nan neolang nolgo sipji anh-a! algess-eo?" aniko kaagad kong iniwasan ang tingin niya. (I don't want to play with you! Are you understand?) "Ani, hago sip-eo!" aniya inirapan niya ako. (No, I want to!) Hindi ba talaga marunong umintindi ang mga katulad niya?

puno ng pait ang boses ng hari. Hindi humarap ang babae sa kanya. Ilang segundo rin ang namagitan at lumipas bago sumagot ang babae. Walang kulay ang kanyang tinig, wala itong buhay. “Dahil maliwanag ang dahilan ng iyong pagtataksil Mahal na Hari.” Mahal na Hari, hindi niya ito tinawag sa kanyang pangalan na gaya ng kanyang kinagawian.