Novelas y relatos de Sunrise Tagalog

Chapter 41 Nang magising kami sa susunod na umaga, ang sikat ng araw ay pumasok sa tent, nagbibigay ng banayad na liwanag. “Papa, anong oras na?” tanong ni Aerol, na parang nahihirapan pang magmulat ng mata. “Umaga na, anak. Tara, maghanda na tayo para sa breakfast,” sagot ko, masiglang bumangon at nagsimula nang ayusin ang mga gamit.

Pasalamat siya dahil hindi nagbago ang pakikitungo nito sa kaniya at bumibisita pa rin sa cafe. Sabado ng umaga ay maaga silang umalis ni Stefan at pinagbigyan siya sa hiling na mamasyal sa rest house nito. Dinaanan nila sa bahay si Lola Isabela dahil gustong sumama. Talagang alas kuwatro ng umaga sila umalis kaya nakaabot sa sunrise. Hindi rin kasi masyadong traffic. Nakaupo sila sa buhangin sa may pampang ng dagat at pinanood ang pag-angat ng araw. Papikit-pikit na si Stefan at hindi na niya inabala. Nakaligo na sila habang underwear lang ang suot.

Binigay niya lahat eh. Sino ba naman kasi ang mag-aakala na ganito ang hahantungan nila? After the happy day, ito rin pala ang babagsakan nila. They are like sunrise and sunset, na magkaiba ng portion at mood. It may give the world the best sightseeing, but the meaning won't be ever the same. Sunrise means lively. While sunset means sorrow. Siguro nga ay uuwi nalang siya sa Cebu at doon subokin na maka move-on. She hopes she could.

Faye "Faye..." Nagising ako sa maingat na yugyog ni Lorenzo sa balikat ko. Kinusot ko ang mga mata ko bago siya tinanong, "Bakit?" "Let's go watch the sunrise." "Umm?" Tulog pa ang utak ko. Ano bang sinasabi ng lalaking ito? "Faye," untag ulit niya. Napabuntong-hininga ako bago tuluyang iminulat ang mga mata ko.

Chapter 20 Sunset Third Person POV Pagsapit ng alas-sais ng gabi... Unti-unti nang lumubog ang araw. Nagmistulang gintong salamin ang dagat habang ang kalangitan ay napuno ng kulay kahel, rosas, at lila. Isa-isa nang nagsipwesto ang mga turista sa White Beach upang panoorin ang pinakasikat na tanawin ng Boracay.

Napasilip ako sa wall clock at it’s 3:45 pa in the morning. “Ang aga pa naman.” nakangiwi kong sabi. “Ayaw mo bang umalis ng maaga? Aalis kasi tayo bandang four ’pagkatapos nating mag-agahan and actually‚ nakaluto na ako.” nakangising turan nito. “Magjojogging muna ako‚ I want to witness the sunrise muna.” ani ko. “I know a place kung saan magandang tingnan ang sunrise kaya huwag ka na magjogging.” tugon nito.

“Kayang ayusin lahat. Pati pangalan, ikaw pipili.” Saglit siyang natahimik. Pagkatapos, dahan-dahan siyang nagsalita. “Dawn.” Napakurap si Joyce. “Dawn?” At sa unang pagkakataon buong gabi, bahagyang lumambot ang expression ni Vanessa. “It means,” mahina niyang sabi. “Bagong umaga. Bagong simula.” Tumango agad si Joyce. “I love it. Ang ganda.”

Malinaw. KUNG SUNSET ANG PINAPANOOD nila kahapon, at ang moonlight ang huling nasilayan bago pumikit ang mga mata— ngayon naman ay ginising sila ng maliwanag na sunrise. Kaagad na bumangon si Osiris nang maramdaman niyang humahalik na sa kanyang paa ang alon ng dagat. Hinanap niya si Summer at natagpuan niya itong natutulog sa loob ng kotse.

Kahit na saan man siya o kahit ano man ang ginagawa, iiwan at iiwan nito para pagmasdan ang pagsikat ng araw. Watching the sunrise is there something in his heart that he can't explain. May it be sounds crazy but he's in love to the handsome bright sun. Samantalang hindi mapakali si Odisza Mariano nang magising na wala sa kaniyang tabi ang asawa. Balisang naghanap at nag-aapoy sa galit ang mga mata, nang makita ito agad na sumilay ang ngiti sa labi. “Zarchx, Honey!” Nakangiting kuha niya ng atensyon nito.

Nagningning ang kanyang mga mata nang magsimulang lumabas ang araw. "Picture tayo, dali!" Agad namang kinuha ni Ashton ang kanyang cellphone. Idinikit niya ang kanyang mukha kay Amber at saka pinindot ang camera. "Ang ganda!" Hindi naitago ng dalaga ang kanyang pagkamangha habang tinitigan ang larawan. "Sunrise symbolyzes hope and new beginning. And now, I am hoping that this day marks a new beginning for us."